• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Policja Polska Generalnego Gubernatorstwa



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.102 Batalion Schutzmannschaft (niem. Schutzmannschaftsbataillon 102) – batalion policyjny Schutzmannschaft, kolaboracyjna jednostka zmilitaryzowanej policji podległa dowództwu niemieckiemu.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • Batalion Policyjny nr 107
  • Białoruska Policja Pomocnicza
  • Saugumo policija
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Wielka Encyklopedia PWN. Tom 21. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 294. ISBN 83-01-14115-8.
    2. Pogrzeb śp. komisarza Emiljana Czechowskiego. „Słowo Polskie”. Nr 84, s. 5, 26 marca 1932. 
    3. Policja Polska Generalnego Gubernatorstwa, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-05-25].
    4. Friedrich Wilhelm Krüger, Publikowana obok Odezwa do urzędników Policji Polskiej z 30 października 1939 r.
    5. http://www.gazeta.policja.pl/archiwum/3804/s12a1.html.
    6. Andrzej Żbikowski, Antysemityzm, szmalcownictwo, współpraca z Niemcami a stosunki polsko-żydowskie pod okupacją niemiecką [w:] Polacy i Żydzi pod okupacją niemiecką 1939–1945. Studia i materiały., Warszawa: IPN, 2006, ISBN 83-60464-01-4.
    7. Krzysztof Dunin-Wąsowicz: Warszawa w latach 1939–1945. Państwowe Wydawnictwo Naukowe: 1984, s. 58. ISBN 83-01-04207-9.
    8. Barbara Engelking, Jacek Leociak: Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście. Warszawa: Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, 2013, s. 216. ISBN 978-83-63444-27-3.
    9. Adam Hempel „Pogrobowcy Klęski. Rzecz o policji granatowej w GG 1939 – 1945” Warszawa 1990 s. 184, 228, 336 -345.
    10. Geoffrey P. Megargee General Editor: The United States Holocaust Memorial Museum, Encyclopedia of Campsand Ghettos 1933-1945, Volume II: Ghettos in German occupied Eastern Europe, Indiana University Press, 2012.
    11. Anna Zawadzka, Jan Rossman: Tadeusz Zawadzki „Zośka”. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Interim, 1991, s. 156. ISBN 83-85083-10-3.
    12. Stanisław Broniewski: Akcja pod Arsenałem. Wrocław: KRIS Ltd., 1993, s. 82, 131. ISBN 83-900931-1-1.
    13. Krzysztof Dunin-Wąsowicz: Warszawa w latach 1939–1945. Państwowe Wydawnictwo Naukowe: 1984, s. 59. ISBN 83-01-04207-9.
    14. Jan Grabowski: „Ja tego Żyda znam!” Szantażowanie Żydów w Warszawie 1939–1943. Warszawa: Centrum Badań nad Zagładą Żydów. Wydawnictwo IFiS PAN, 2004, s. 17. ISBN 83-7388-058-5.
    15. Gumkowski J., Leszczyński K. (red.), Raport Stroopa o likwidacji getta warszawskiego w 1943 roku w „Biuletyn Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce”, t. nr 11, 1960, s. 113–199.
    16. Ryszard Nazarewicz, Armii Ludowej dylematy i dramaty, Warszawa: Oficyna Drukarska, 1998, s. 138, ISBN 83-909166-0-6, OCLC 69278377.
    17. Wyrok na Franciszka Kłosa – Stanisław Rembek (77337) – Lubimyczytać.pl, lubimyczytac.pl [dostęp 2018-10-29] (pol.).
    18. Wyrok na Franciszka Kłosa (2000) – Filmweb, www.filmweb.pl [dostęp 2018-10-29] (pol.).
    19. Witkowski 1984 ↓, s. 180–187.
    20. Strzembosz 1983 ↓.
    21. Władysław Bartoszewski, Bogdan Brzeziński, Leszek Moczulski: Kronika wydarzeń w Warszawie 1939–1949. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 65.
    22. Strzembosz 1983 ↓, s. 315.
    23. Witkowski 1984 ↓, s. 187.
    24. Edward Gronczewski, Wspomnienia „Przepiórki”, s. 34.
    25. „Tak giną polskie świnie, które przechowują Żydów”. Oto kaci, którzy zabili bohaterskich Polaków i ich małe dzieci | naTemat.pl, natemat.pl [dostęp 2018-10-29] (pol.).
    26. Władysław Bartoszewski: Środowisko naturalne. Korzenie. Warszawa: Świat Książki, 2009, s. 193–204. ISBN 978-83-247-1293-9.
    27. Misja Karskiego w Muzeum Historii Polski.
    28. P. Majer: Polacy w organach policyjnych Niemiec hitlerowskich (wybrane sylwetki). [dostęp 2014-11-03].
    29. Jan Grabowski, Na posterunku.Udział polskiej policji granatowej i kryminalnej w zagładzie Żydów., wyd. I, Wołowiec: Czarne, 25 marca 2020, ISBN 978-83-8049-986-7.
    30. „Rzeczpospolita”, nr 172, 2005.
    31. Righteous Among the Nations, Poland.
    32. Władysław Bartoszewski i Zofia Lewi, Ten jest z Ojczyzny mojej. Polacy z pomocą Żydom 1939–1945, Znak, Kraków 1967 i 1969 (porównaj z listą odznaczonych przez Instytut Jad Waszem).
    33. Oddziałowa Komisja w Krakowie (stan na lipiec 2012 r.).
    34. Tablica pamięci granatowych policjantów.
    35. Mali nadludzie – Roman Tomczyk. lubimyczytać.pl. [dostęp 2016-02-07].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Tomasz Strzembosz: Oddziały szturmowe konspiracyjnej Warszawy 1939–1945. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983. ISBN 83-01-04203-6.
  • Wojciech Königsberg: AK 75. Brawurowe akcje Armii Krajowej. Kraków: Znak, 2017. ISBN 978-83-240-4232-6.
  • Henryk Witkowski: Kedyw okręgu warszawskiego Armii Krajowej w latach 1943–1944. Warszawa: Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1984. ISBN 83-202-0217-5.
  • A. Burda, Polskie prawo państwowe, PWN, Warszawa 1976.
  • M. Getter, Policja granatowa w Warszawie 1939–1944, [w:] Warszawa lat wojny i okupacji 1939–1944, Warszawa 1972, zeszyt 2.
  • A. Hempel, Policja granatowa w okupacyjnym systemie administracyjnym Generalnego Gubernatorstwa: 1939–1945, Wyd. Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1987.
  • A. Hempel, Pogrobowcy klęski. Rzecz o policji „granatowej” w Generalnym Gubernatorstwie 1939–1945, Warszawa 1990.
  • Policja Polska w Generalnym Gubernatorstwie 1939-1945, „Przegląd Policyjny”, 1999, nr 53-54.
  • Andrzej Kornatowski, O płonącym Wołyniu Wspomnienia kresowiaka, NORTOM, 2006.
  • Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (transkrypcja z hebrajskiego: Chasid Umot ha-Olam, חסיד אומות העולם) – najwyższe izraelskie odznaczenie cywilne nadawane nie-Żydom, przyznawane przez Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem w Jerozolimie.103 Batalion Schutzmannschaft (niem. Schutzmannschaftsbataillon 103) – kolaboracyjna jednostka zmilitaryzowanej policji złożona z Ukraińców podczas II wojny światowej


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grupy Szturmowe (GS) – drużyny harcerskie Szarych Szeregów działające podczas okupacji w latach 1939-1944, formalnie podporządkowanie Kedywowi Armii Krajowej. Najstarsza grupa metodyczna Szarych Szeregów.
    Policja Państwowa (w skrócie PP) – umundurowana i uzbrojona organizacja pełniąca funkcje porządkowe oraz antykryminalne na terenie Polski w latach 1918-1939.
    Marian Borzęcki (ur. 7 września 1889 w Suwałkach, zm. 1942 w obozie koncentracyjnym w Mauthausen) – polski prawnik, polityk, adwokat, komendant główny Policji Państwowej.
    Związek Walki Zbrojnej (ZWZ) (SSS) – Siły Zbrojne w Kraju podczas II wojny światowej, w okresie od 13 listopada 1939 do 14 lutego 1942, a następnie przemianowane na Armię Krajową.
    Dystrykt radomski (niem. Distrikt Radom) - jednostka administracyjna Generalnego Gubernatorstwa od 26 października 1939 do 16 stycznia 1945. W okresie po zagładzie ludności żydowskiej w dystrykcie radomskim mieszkało 2 mln. 387 tys. osób narodowości polskiej. Dystrykt zajmował obszar 24 431 km.
    Armia Ludowa (AL) – komunistyczna konspiracyjna organizacja zbrojna Polskiej Partii Robotniczej (PPR) w okupowanej przez III Rzeszę Polsce, utworzona na mocy dekretu Krajowej Rady Narodowej z 1 stycznia 1944, która była formalnym zwierzchnikiem, ale faktycznie była nim Polska Partia Robotnicza. Pierwszym Naczelnym Dowódcą AL został mianowany Michał Żymierski, ps. „Rola”.
    107 Batalion Schutzmannschaft – jednostka zmilitaryzowana niemieckiej policji Schutzmannschaft, podległa dowództwu niemieckiemu, utworzona w listopadzie roku 1943 we Włodzimierzu Wołyńskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.118 sek.