• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pole - informatyka

    Przeczytaj także...
    Selekcja w programowaniu, czyli odniesienie do składowej – zawarta w kodzie źródłowym operacja odniesienia (odwołania, selekcji, wyboru) do pewnej składowej struktury danych. Takie odwołanie umożliwia:Typ – w językach programowania opis rodzaju, struktury i zakresu wartości, jakie może przyjmować dany literał, zmienna, stała, argument, wynik funkcji lub wartość.
    Pole znacznikowe, pole wyróżnikowe, flaga, pole rozróżniające – specjalny rodzaj pola dostępny w rekordach z wariantami, które określa aktualną postać rekordu, tzn. który wariant z dostępnego wykazu wariantów zawartych w definicji rekordu, ma przypisaną wartość aktualną.

    Pole – pojedyncza zmienna, stanowiąca fragment struktury, unii, klasy, obiektu lub rekordu tabeli bazodanowej. Z polem związany jest pewien typ oraz zestaw innych atrybutów, w tym atrybutów rozmieszczenia. Do pola konkretnej, zdefiniowanej struktury danych można odwołać się za pomocą selekcji.

    Tabela w bazach danych jest wydzielonym logicznie zbiorem danych, zorganizowanych w formie tabeli składającej się z wierszy dzielonych na kolumny. Jest to obiekt teoretyczny i nie należy go mylić z jej graficzną reprezentacją, czy miejscem zajmowanym w pamięci komputera. W zależności od typu bazy danych wewnętrzna organizacja podziału danych na kolumny i wiersze jest różna i często umowna.Unia – typ danych w niektórych językach programowania, jak C lub asembler, grupujący wiele różnych sposobów interpretacji tego samego fragmentu pamięci. Odpowiednikiem unii w języku Pascal jest rekord z wariantami.

    Zobacz też[]

  • pole znacznikowe
  • metoda (programowanie obiektowe)
  • Atrybut – element składni języka programowania, który określa konkretną właściwość (znaczenie), nadaną wybranemu elementowi (obiektowi).W programowaniu obiektowym klasa jest częściową lub całkowitą definicją dla obiektów. Definicja obejmuje dopuszczalny stan obiektów oraz ich zachowania. Obiekt, który został stworzony na podstawie danej klasy nazywany jest jej instancją. Klasy mogą być typami języka programowania - przykładowo, instancja klasy Owoc będzie mieć typ Owoc. Klasy posiadają zarówno interfejs, jak i strukturę. Interfejs opisuje, jak komunikować się z jej instancjami za pośrednictwem metod, zaś struktura definiuje sposób mapowania stanu obiektu na elementarne atrybuty.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Struktura lub rekord - to złożony typ danych występujący w wielu językach programowania, grupujący logicznie powiązane ze sobą dane różnego typu w jednym obszarze pamięci. Składowe struktury - pola - są etykietowane, tj. mają swoje unikatowe nazwy; poprzez podanie nazwy otrzymuje się dostęp do danego pola.
    Metoda – w programowaniu obiektowym podprogram składowy klasy, którego zadaniem jest działanie na rzecz określonych elementów danej klasy lub klas z nią spokrewnionych (zob. też dziedziczenie).
    Obiekt to podstawowe pojęcie wchodzące w skład paradygmatu programowania obiektowego w analizie i projektowaniu oprogramowania oraz w programowaniu.
    Atrybut rozmieszczenia zmiennej w pamięci, to atrybut nadawany zmiennej w kodzie źródłowym, modyfikujący sposób rozmieszczenia przez translator danej zmiennej w pamięci operacyjnej. Atrybuty rozmieszczenia definiowane są w składni określonego języka programowania, lub przez jego konkretną implementację.
    Zmienna - konstrukcja programistyczna posiadająca trzy podstawowe atrybuty: symboliczną nazwę, miejsce przechowywania i wartość; pozwalająca w kodzie źródłowym odwoływać się przy pomocy nazwy do wartości lub miejsca przechowywania. Nazwa służy do identyfikowania zmiennej w związku z tym często nazywana jest identyfikatorem. Miejsce przechowywania przeważnie znajduje się w pamięci komputera i określane jest przez adres i długość danych. Wartość to zawartość miejsca przechowywania. Zmienna zazwyczaj posiada również czwarty atrybut: typ, określający rodzaj danych przechowywanych w zmiennej i co za tym idzie sposób reprezentacji wartości w miejscu przechowywania. W programie wartość zmiennej może być odczytywana lub zastępowana nową wartością, tak więc wartość zmiennej może zmieniać się w trakcie wykonywania programu, natomiast dwa pierwsze atrybuty (nazwa i miejsce przechowywania) nie zmieniają się w trakcie istnienia zmiennej. W zależności od rodzaju języka typ zmiennej może być stały lub zmienny. Konstrukcją podobną lecz nie pozwalającą na modyfikowanie wartości jest stała.

    Reklama