• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Polaryzacja immunologiczna



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Prezentacja antygenu – termin obejmujący znaczeniem mechanizmy odpornościowe, które polegają na "ukazaniu" antygenu limfocytom T przy udziale cząsteczek MHC. Głównym celem prezentacji antygenów jest rozwinięcie odpowiedzi swoistej na dany antygen.Komórki NK (ang. Natural Killer – naturalni zabójcy) – główna grupa komórek układu odpornościowego odpowiedzialna za zjawisko naturalnej cytotoksyczności. Komórki NK zostały odkryte w latach 70. XX w. u osób zdrowych, wśród których nie spodziewano się odpowiedzi przeciwnowotworowej. Okazało się, że taka odpowiedź jednak występuje i jest silniejsza niż u osób chorych. Obok komórek NK za taki efekt odpowiadają hipotetyczne komórki NC. Ze względu na swoje właściwości komórki NK są zaliczane do komórek K. Efekt cytotoksyczny jest widoczny już po 4 godz. od kontaktu z antygenem i standardowo testuje się go na linii białaczkowej K562.

    Polaryzacja immunologiczna (także dewiacja immunologiczna) – jedno ze zjawisk o kluczowym znaczeniu dla regulacji odpowiedzi odpornościowej. Polega ono na tym, że w wyniku działania antygenu oraz różnych czynników rozpuszczalnych (głównie cytokin) dochodzi do różnicowania limfocytów Th w jeden z dwu podtypów:

  • limfocyty Th1, mające zdolność wspierania odpowiedzi komórkowej
  • limfocyty Th2, wpływające dodatnio na odpowiedź humoralną
  • Jeśli dojdzie do przewagi jednego z tych rodzajów, dojdzie także do przewagi odpowiedzi komórkowej nad humoralną lub vice versa. Ma to olbrzymie znaczenie, gdyż umożliwia precyzyjny dobór środków w walce z danym rodzajem patogenu.

    Interleukina 12, IL-12 - jedna z cytokin należących do grupy interleukin. Cząsteczka interleukiny 12 jest heterodimerem o masie cząsteczkowej ok. 75 kDa (masy podjednostek wynoszą 35 kDa i 40 kDa). Jej źródłem są fagocyty, komórki dendrytyczne i inne komórki prezentujące antygen, w tym limfocyty B. Synteza IL-12 zachodzi pod wpływem różnych patogenów w sposób niezależny od limfocytow T, jak i zależny od tych komórek.Komórki dendrytyczne (ang. dendritic cell, DC) są jedynymi, uznawanymi powszechnie za profesjonalne, komórkami prezentującymi antygen. Odgrywają one zatem podstawową rolę w pobudzaniu limfocytów, zwłaszcza dziewiczych. Nazwa komórki dendrytycznej pochodzi od charakterystycznego wyglądu, podobnego do komórki nerwowej, która posiada liczne, rozgałęziające się wypustki (dendryty).

    Mechanizm polaryzacji immunologicznej[ | edytuj kod]

    Do polaryzacji immunologicznej dochodzi zwykle w wyniku dłuższej stymulacji układu odpornościowego antygenem, co oznacza, że nasze systemy obronne nie są w stanie poradzić sobie ze zwalczeniem antygenu. Pierwszym krokiem jest więc pobudzenie limfocytów Th dziewiczych, oznaczanych skrótem ThP. Dochodzi w tym przypadku do typowej prezentacji antygenu, a w wyniku pobudzenia limfocytu ThP powstaje limfocyt Th0. Cechą charakterystyczną tego typu limfocytów jest wydzielanie takich cytokin, jak IFN-γ, Interleukina 2, Interleukina 4, GM-CSF i wiele innych. Cytokiny te pełnią funkcję regulacyjną, czego wynikiem jest często takie ukierunkowanie odpowiedzi odpornościowej, które zapewnia eliminację patogenu.

    Przeciwciała, immunoglobuliny – rodzaj białek wydzielanych przez komórki plazmatyczne (czyli pobudzone limfocyty B) w przebiegu odpowiedzi odpornościowej typu humoralnego. Charakteryzują się one zdolnością do swoistego rozpoznawania antygenów.Alergia (popularnie stosowane synonimy uczulenie, nadwrażliwość) – patologiczna, jakościowo zmieniona odpowiedź tkanek na alergen, polegająca na reakcji immunologicznej związanej z powstaniem swoistych przeciwciał, które po związaniu z antygenem doprowadzają do uwolnienia różnych substancji – mediatorów stanu zapalnego. Może się objawiać łagodnie, jak w przypadku kataru czy łzawienia, aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny i śmierć.

    Pol thp-th0.svg

    Jeśli obecność antygenu się przedłuża, dochodzi do dalszego różnicowania limfocytów Th0, w wyniku czego dochodzi do pojawienia się komórek Th1 lub Th2, przy czym mogą one albo pozostawać w równowadze, albo któryś z typów komórek uzyskuje przewagę. Najważniejszą rzeczą w tym miejscu jest jednak to, że limfocyty Th1 i Th2 działają względem siebie antagonistycznie – wydzielane przez nie cytokiny mają zdolność hamowania rozwoju lub funkcji drugiego typu komórek.

    Prątek gruźlicy (łac. Mycobacterium tuberculosis) – kwasooporna (barwienie metodą Ziehla-Neelsena), słabo Gram-dodatnia bakteria, która jest czynnikiem etiologicznym groźnej choroby zakaźnej – gruźlicy. Należy do rodziny Mycobacteriaceae i wchodzi w skład grupy prątków gruźliczych. Po raz pierwszy bakteria ta została wyodrębniona przez niemieckiego uczonego Roberta Kocha, który publicznie poinformował o tym odkryciu w trakcie krótkiego wykładu wygłoszonego 24 marca 1882 roku w Physiologische Gesellschaft w Berlinie.Interleukina 4, IL-4 – to cytokina produkowana przez limfocyty Th2, mastocyty i bazofile. Wykazuje ona szerokie działanie, wpływając na wiele populacji komórek układu odpornościowego i wykazując efekty antagonistyczne (w większości przypadków) do IFN-γ. Silnie pobudza limfocyty B oraz prowadzi do przełączania klas w kierunku przeciwciał IgE, co jest istotne w patomechanizmie alergii. Wpływa także na limfocyty T, kierując ich rozwój w stronę komórek Th2.

    Czynnikami, które doprowadzają do powstania limfocytów Th1 są IFN-γ oraz Interleukina 12, podczas gdy Interleukina 4 kieruje różnicowanie w stronę limfocytów Th2.

  • limfocyty Th1 wytwarzają IFN-γ oraz Interleukinę 2 (jest to ich cecha charakterystyczna, chociaż dodatkowo mogą wydzielać także inne cytokiny, ale nie Interleukinę 4 i Interleukinę 10) – cytokiny te wpływają dodatnio na odpowiedź komórkową
  • limfocyty Th2 wydzielają Interleukinę 4, Interleukinę 5, Interleukinę 10 i Interleukinę 13 – wszystkie one wpływają na rozwój odpowiedzi humoralnej
  • Proliferation of lymphocytes.svg

    Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów (ang. GM-CSF) jest jedną z cytokin wpływającą na krwiotworzenie. Zgodnie z nazwą, cytokina ta wpływa dodatnio na rozwój komórek należących do linii granulocytarnej i makrofagowej, ponadto zwiększa właściwości fagocytarne, wytwarzanie innych cytokin i ekspresję niektórych cząsteczek powierzchniowych na dojrzałych komórkach granulocytów i makrofagów. Działając na komórki NK, GM-CSF wzmaga ich cytotoksyczność. Podczas infekcji wydzielanie GM-CSF jest istotne, gdyż powoduje zwiększenie liczby granulocytów, zwłaszcza neutrofilów.Interleukina 5 (IL-5) – dimeryczna cytokina wydzielana przez limfocyty Th2. Działa synergistycznie z G-CSF regulując dojrzewanie eozynofilów i bazofilów. Może również wpływać na limfocyty B, wspomagając produkcję przeciwciał IgM i IgA.

    Jak widać, limfocyty Th1 mogą wydzielać IFN-γ, który wspiera ich rozwój, z drugiej zaś strony cytokina ta hamuje funkcję i proliferację limfocytów Th2. Z kolei Interleukina 4, wydzielana przez limfocyty Th2, wpływa dodatnio na te komórki, natomiast Interleukina 4, Interleukina 10 i Interleukina 13 hamują wydzielanie cytokin przez komórki Th1 i generalnie wpływają supresyjnie na rozwój odpowiedzi komórkowej.

    Interleukina 13 (IL-13) – cytokina produkowana przede wszystkim przez limfocyty Th2, ale także przez eozynofile czy komórki NK. Wykazuje ona szerokie działanie częściowo zbliżone do działania IL-4. Odgrywa ważną rolę w odpowiedzi na pasożytnicze nicienie. Jest mediatorem zapalenia związanego z alergią.Układ odpornościowy, układ immunologiczny – układ narządów umożliwiających działanie mechanizmom odporności. W skład układu odpornościowego wchodzą::


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Interferon (IFN) – ogólna nazwa białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki ciała, jako odpowiedź na obecność patogenów (np. wirusy, bakterie, pasożyty jak również komórki nowotworowe) wewnątrz organizmu. Interferony zapewniają komunikacje pomiędzy komórkami ciała, w celu zwalczenia patogenów, poprzez uruchomienie mechanizmów obronnych systemu immunologicznego.
    Protisty (Protista) – jedno z pięciu królestw, wyróżnianych w ostatnich, hierarchicznych systemach klasyfikacji organizmów (np. w podziałach Whittakera i Margulis oraz Cavaliera-Smitha). Obejmuje wszystkie jądrowce, które pozostały po wyłączeniu organizmów zaliczonych do monofiletycznych kladów zwierząt, roślin i grzybów.
    Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.
    Nowotwór (łac. neoplasma, skrót npl – z greckiego neoplasia) – grupa chorób, w których komórki organizmu dzielą się w sposób niekontrolowany przez organizm, a nowo powstałe komórki nowotworowe nie różnicują się w typowe komórki tkanki. Utrata kontroli nad podziałami jest związana z mutacjami genów kodujących białka uczestniczące w cyklu komórkowym: protoonkogenów i antyonkogenów. Mutacje te powodują, że komórka wcale lub niewłaściwie reaguje na sygnały z organizmu. Powstanie nowotworu złośliwego wymaga kilku mutacji, stąd długi, ale najczęściej bezobjawowy okres rozwoju choroby. U osób z rodzinną skłonnością do nowotworów część tych mutacji jest dziedziczona.
    Interleukina 2, IL-2 – cytokina będąca najważniejszym czynnikiem wzrostu dla limfocytów T, zwłaszcza cytotoksycznych, oraz komórek NK. Jednocześnie cytokina ta wpływa zwrotnie na odpowiedź odpornościową, gdyż po pobudzeniu limfocytu T indukuje pojawienie się na jego powierzchni cząsteczek umożliwiających apoptozę tej komórki .
    Komórki prezentujące antygen (ang. antigen presenting cell - APC) – rodzaj komórek, na których powierzchni znajdują się cząsteczki białek MHC klasy II. Wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje APC:
    Limfocyty Th są subpopulacją limfocytów T pełniących funkcje związane z pobudzaniem odpowiedzi odpornościowej. Ponad 90% tych limfocytów nosi na swojej powierzchni cząsteczki CD4, ale reguła ta nie zawsze jest spełniona. W związku z tym rozpoznają one antygeny połączone z cząsteczkami MHC klasy II.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.