• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Polana Huty Lejowe

    Przeczytaj także...
    Niżnia Polana Kominiarska – polana reglowa w Tatrach Zachodnich. Położona jest poniżej północnego zbocza Kominiarskiego Wierchu, w górnej części Doliny Lejowej, na wysokości 1110–1170 m n.p.m. Polana leży na silnie nachylonym na północ stoku, pomiędzy dwoma potokami, będącymi dopływami Lejowego Potoku. Wchodzi w skład TPN, lecz jest własnością Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi z siedzibą w Witowie.Dolina Lejowa – dolina reglowa w polskich Tatrach Zachodnich, położona pomiędzy Doliną Kościeliską a Doliną Chochołowską. Jest środkową odnogą doliny Czarnego Dunajca.
    Pośrednia Kopka (1305 m n.p.m.) – reglowe wzniesienie pomiędzy Doliną Kościeliską a Doliną Lejową w Tatrach Zachodnich. Jest to jeden ze szczytów Kościeliskich Kopek, pozostałe to Przednia Kopka (1113 m) i Zadnia Kopka (1333 m). Zachodnie stoki Pośredniej Kopki opadają do Doliny Lejowej (u ich podnóża leży polana Huty Lejowe), północne do polany Biały Potok, wschodnie do Wściekłego Żlebu, północne sąsiadują z Zadnią Kopką. Głębokim żlebem Jaroniec pomiędzy Pośrednią i Przednią Kopką spływa potok Jaroniec. Na północno-wschodnim grzbiecie leży niewielka polana Kopka, dawniej wchodziła ona w skład Hali Kopka położonej na grzbiecie pomiędzy Pośrednią i Przednią Kopką.
    Nad polaną zbocza Pośredniej Kopki
    Polana Huty Lejowe

    Polana Huty Lejowepolana reglowa w Dolinie Lejowej w Tatrach Zachodnich, leżąca na terenie Hali Lejowej. Nazwa polany pochodzi od istniejących na niej niegdyś pieców przetapiających wydobywane w okolicy rudy żelaza. Znajduje się w dolnym odcinku doliny, przy Lejowym Potoku, na wysokości 980–1040 m n.p.m. Polana, chociaż leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, nie jest jego własnością, lecz należy do Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi z siedzibą w Witowie. Jest koszona i wypasana (tzw. wypas kulturowy), dzięki czemu nie zarasta lasem jak większość polan tatrzańskich. Część polany przy potoku jest płaska, część wschodnia znajduje się na stromym stoku Pośredniej Kopki (1305 m n.p.m.).

    Polana Biały Potok – polana u podnóża Tatr, u wylotu Doliny Lejowej. Znajduje się w mezoregionie geograficznym zwanym Rowem Podtatrzańskim, a dokładniej w jego części zwanej Rowem Kościeliskim. Położona jest na wysokości 890-920 m n.p.m.. Jej północnym skrajem biegnie szosa z Zakopanego do Czarnego Dunajca przez Kościelisko i Chochołów. Najstarsze dokumenty wymieniające tę polanę jako pastwisko pochodzą z XVI w. Polana składa się z dwóch części oddzielonych od siebie Lejowym Potokiem i pasem zadrzewień wzdłuż niego. Część zachodnia to polana kośna, znajdują się na niej dwa tylko szałasy. Część wschodnia jest wypasana i znajdują się na niej liczne szałasy, a w sezonie zimowym jest czynny wyciąg narciarski (bardzo łatwy, dla początkujących narciarzy) Przy skraju wschodnim znajduje się zajazd "Józef" (noclegi z wyżywieniem, bar). Wiosną na polanie obficie zakwitają krokusy, a jesienią zimowit jesienny.Hala Lejowa – dawna hala pasterska w Dolinie Lejowej w Tatrach Zachodnich. Jej nazwa pochodzi od nazwiska Leja. Znajdowała się na wysokości 980-1150 m n.p.m., na średnio stromych stokach Kościeliskich Kopek, Wierchu Kuca, Zadniej Rosochy i Skrajnej Rosochy. Stoki te są zalesione, oprócz polan występują na nich jeszcze niewielkie poręby. W jej skład wchodziły polany: Huty Lejowe, Lejówki (już zarośnięta lasem), Jaworzyna Lejowa, Polana Kuca oraz płaśń i przełęcz Lejowe Siodło. Wraz z Halą Kopka miała powierzchnię 96,45 ha, z czego halizny stanowiły 8,70 ha, lasy 22,66 ha, nieużytki 65,09 ha. Będące własnością Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi hale nie posiadały dodatkowych serwitutów. Na obydwu halach wypas w przeliczeniu na owce wynosił łącznie 140 sztuk.

    W górnej części polany stoi dobrze utrzymany szałas. Jest to typowy dla polskich Tatr szałas niskozrębowy, o dwuspadowym dachu. Na polanie duże połacie zachwaszczającego ją szczawiu alpejskiego, który zwykle wyrasta na miejscu koszarów (zagród dla owiec). Naprzeciwko polany, po drugiej stronie Lejowego Potoku, na wschodnim, dość stromym zboczu znajduje się druga, mniejsza polana, tzw. Jaworzyna Lejowa.

    Jaworzyna Lejowa, Jaworzynka Lejowa lub po prostu Jaworzyna – polana reglowa w Dolinie Lejowej w Tatrach Zachodnich, położona na terenie dawnej Hali Lejowej. Znajduje się w dolnym jej odcinku, po zachodniej stronie Lejowego Potoku, na stromym zboczu opadającym do niego. Naprzeciwko niej, po wschodniej stronie potoku znajduje się polana Huty Lejowe. Chociaż polana leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, nie jest jego własnością, ale należy do Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi z siedzibą w Witowie. Po włączeniu tego obszaru w obszar parku narodowego zniesiono wypas, ale po 1982 przywrócono ponownie tzw. wypas kulturowy, co może uchronić polanę od zarośnięcia lasem, grożącego większości dawnych polan tatrzańskich. W 1955 miała powierzchnię ok. 6 ha, ale w 2004 w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 33%.Witów – wieś podhalańska w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Kościelisko.

    Szlaki turystyczne[ | edytuj kod]

    szlak turystyczny żółty – żółty z polany Biały Potok. Tuż przed Niżnią Polaną Kominiarską łączy się on z czarnym szlakiem – Ścieżką nad Reglami. Czas przejścia z polany Biały Potok na Niżnią Polanę Kominiarską: 1:10 h, ↓ 55 min

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Marcin Bukowski, Marcin Guzik (red.): Dynamika zarastania polan tatrzańskich. Zakopane: Wydawnictwa Tatrzańskiego Parku Narodowego, 2009. ISBN 978-83-61788-08-9.
    2. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
    2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
    3. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.


    Szlak turystyczny – trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.Tatrzański Park Narodowy (TPN) – jeden z 23 parków narodowych na terenie Polski. Utworzony z dniem 1 stycznia 1955 przez rozporządzenie Rady Ministrów z 30 października 1954 r. Jego odpowiednikiem po stronie słowackiej jest TANAP.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.
    Polana reglowa – półnaturalne zbiorowisko roślinne powstałe w wyniku wyrąbania lasu reglowego (regla dolnego lub górnego) bądź kosodrzewiny, użytkowane jako pastwisko dla bydła i owiec lub łąka kośna. Skutkiem nadmiernego wypasu przy braku nawożenia organicznego jest powstawanie tzw. psiarów o niskiej wartości użytkowej.
    Wypas kulturowy – wypas owiec i bydła na chronionych obszarach parków narodowych dozwolony z zachowaniem licznych ograniczeń.
    Lejowy Potok – potok płynący w Tatrach Zachodnich, dnem Doliny Lejowej. Jego źródła znajdują się na wysokości 1240 m n.p.m., na północnych zboczach Kominiarskiego Wierchu i pod Kominiarską Przełęczą. Długość potoku wynosi ok. 6 km, spadek około 58‰, średni przepływ 150 l/s. Dno potoku jest kamieniste. Po wypłynięciu z Doliny Lejowej poniżej skał Między Ściany potok wpływa do Rowu Kościeliskiego. Ten dolny odcinek Lejowego Potoku o małym spadku często nazywany jest Przybielanką. Płynie ona przez środek polany Biały Potok, rozdzielając ją na dwie części, i w Roztokach wpada do Kirowej Wody tuż przed jej połączeniem się z Siwą Wodą.
    Tatry Zachodnie (514.52; słow. Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry, niem. Liptauer Alpen, Liptauer Tatra, Liptauer Hochgebirge, Arva-Liptauer Hochgebirge, Westliche Tatra, węg. Liptói-Tátra) – największa, zachodnia część Tatr położona w Polsce i na Słowacji. Nazwa rozpowszechniła się w polskiej literaturze dopiero po 1868, dawniej używano także nazw: Hale Liptowskie, Hale Liptowsko-Orawskie, Hale Liptowsko-Nowotarskie.
    Koszar – przenośna zagroda dla owiec na Podhalu i w Beskidach, zbudowana z rozłącznych przęseł. Przęsła wykonywane były zwykle z 3 poziomych drągów, pomiędzy którymi przeplatano na zmianę cienkie deseczki, "szczypane" z świerkowego kloca (tzw. tyninę) lub grubsze patyki.
    Wspólnota Leśna Uprawnionych Ośmiu Wsi z siedzibą w Witowie – wspólnota własnościowa 8 wsi z okolic Zakopanego, mająca swoje grunty w Tatrach. Powierzchnia gruntów wynosi 3080 ha, z tego 2230 ha znajduje się w ścisłych granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego, pozostałe 850 ha poza granicami Parku, w jego otulinie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.