• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pokolenie - film



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Kazimierz Wichniarz (ur. 18 stycznia 1915 w Poznaniu, zm. 26 czerwca 1995 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.Adam Michnik (ur. 17 października 1946 w Warszawie) – polski publicysta, eseista, pisarz, historyk i działacz polityczny. Od 1989 redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”.

    Pokolenie – polski film wojenny z 1954 w reżyserii Andrzeja Wajdy, zrealizowany według scenariusza Bohdana Czeszki na podstawie powieści tego autora.

    Film, którego akcja rozgrywa się podczas II wojny światowej, opisuje wydarzenia wojenne z perspektywy młodzieńca Stacha (Tadeusz Łomnicki). Dołącza on do lewicowego ruchu oporu przeciwko nazistowskim okupantom w Warszawie, zmagając się ze śmiercią lub dekonspiracją swoich najbliższych towarzyszy.

    Pokolenie zostało zrealizowane zgodnie z konwencją filmowego socrealizmu, w wyniku czego wyolbrzymiało rolę Związku Walki Młodych oraz Armii Ludowej, a członków Armii Krajowej przedstawiało jako kolaborantów. Film Wajdy, przypadający na schyłek epoki stalinizmu w Polsce, mimo ingerencji dyrektora artystycznego Aleksandra Forda został jednak doceniony w kraju i za granicą za walory artystyczne. Pokolenie zapoczątkowało karierę Wajdy jako reżysera filmowego i zapowiedziało narodziny zjawiska określanego mianem polskiej szkoły filmowej, choć po 1989 film był poddawany krytyce za fałszowanie historii.

    Armia Ludowa (AL) – komunistyczna konspiracyjna organizacja zbrojna Polskiej Partii Robotniczej (PPR) w okupowanej przez III Rzeszę Polsce, utworzona na mocy dekretu Krajowej Rady Narodowej z 1 stycznia 1944, która była formalnym zwierzchnikiem, ale faktycznie była nim Polska Partia Robotnicza. Pierwszym Naczelnym Dowódcą AL został mianowany Michał Żymierski, ps. „Rola”.Wiesław Gołas (ur. 9 października 1930 w Kielcach) – polski aktor teatralny i filmowy. Członek ruchu oporu, żołnierz AK podczas okupacji. Żoną Wiesława Gołasa jest Maria Krawczyk-Gołas.

    Fabuła[ | edytuj kod]

    Akcja filmu toczy się podczas II wojny światowej. Głównym bohaterem filmowego Pokolenia jest młodzieniec Stach Mazur, który wraz ze swoimi kolegami Kostkiem i Zyziem prowadzi beztroskie życie, mimo że akurat trwa wojna. Pewnego razu, gdy cała trójka kradnie węgiel z przejeżdżających przez Warszawę niemieckich transportów kolejowych, Zyzio zostaje zastrzelony przez niemieckiego wartownika, natomiast Kostek wyskakuje z pociągu i znika z oczu Stacha.

    Polska szkoła filmowa (szkoła polska) – nazwa nadana kierunkowi polskiego kina, rozwijającemu się w latach 1955–1965. Charakteryzował się on inspiracjami włoskim neorealizmem, zerwaniem z estetyką kina socrealistycznego, analizowaniem skutków II wojny światowej oraz charakterystyką indywidualnych postaw i polskich mitów narodowych. Wyróżnikiem "szkoły polskiej" było również wypracowanie unikatowego wzorca swobodnego przekształcania utworu literackiego na ekran.Związek Walki Młodych (ZWM) – polska komunistyczna, podziemna organizacja młodzieżowa, utworzona pomiędzy styczniem a sierpniem 1943 roku przez byłych członków Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej, OMS "Życie" oraz Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej "Spartakus" z inicjatywy Hanny Szapiro-Sawickiej. ZWM stanowił młodzieżową przybudówkę Polskiej Partii Robotniczej, realizującą priorytety radzieckiej racji stanu – jej podporządkował swoją taktykę propagandową i realizowane akcje, w tym akcje zbrojne. We wrześniu 1943 roku Zarząd Główny ZWM wydał swoją Deklarację programową, w której określił podstawowe cele działalności Związku. Związek Walki Młodych rozwiązany został 21 lipca 1948 roku, wchodząc w skład nowo założonego Związku Młodzieży Polskiej.

    Próbując odnaleźć Kostka, Stach natrafia pod mostem na pijaka, który prowadzi go do baru. Tam Stach zostaje zapoznany ze stolarzem Sekułą, który załatwia mu pracę w stolarni kolaborujących z Niemcami przemysłowców Waldemara i Ryszarda Berga, gdzie działa komórka Armii Krajowej. Terminując w zakładzie, Stach zaprzyjaźnia się z innym młodzieńcem bez doświadczenia zawodowego, ukrywającym się Żydem Jasiem Kronem. Sekuła wtajemnicza Stacha w działalność komunistycznej Gwardii Ludowej, wyjaśnia mu istotę kapitalistycznego wyzysku i mobilizuje go do nauki. W trakcie potajemnej nauki Stach poznaje Dorotę, aktywistkę Związku Walki Młodych. Pod jej wpływem kradnie rewolwer z warsztatu, przygotowując się do przyszłej walki konspiracyjnej. Gdy dowiaduje się, że Dorota jest oficerem Gwardii Ludowej, oboje zbliżają się do siebie.

    Zbigniew Hubert Cybulski (ur. 3 listopada 1927 w Kniażach k. Stanisławowa, zm. 8 stycznia 1967 we Wrocławiu) – polski aktor teatralny i filmowy, uważany za jednego z najwybitniejszych i najpopularniejszych aktorów powojennej Polski. Jego największym osiągnięciem filmowym jest rola Maćka Chełmickiego w filmie Popiół i diament z 1958 roku, w reżyserii Andrzeja Wajdy. 8 stycznia 1967 wpadł pod koła pociągu na terenie wrocławskiego dworca kolejowego i doznał ciężkich obrażeń. Zmarł w szpitalu tego samego dnia.IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Złożywszy przysięgę, Stach przystępuje do służby w komunistycznej organizacji. Jego gniew przeciw Niemcom wzrasta po niesłusznym oskarżeniu o kradzież drewna i brutalnym pobiciu. Chłopak postanawia wraz z przyjaciółmi – Jasiem, Jackiem oraz Mundkiem – naruszyć zasady konspiracji i dokonać samosądu. Wyrok na niemieckim oficerze wykonuje Jasio, po czym grupa ulatnia się, by uniknąć niemieckiego odwetu. Dorota potępia lekkomyślne zachowanie grupy Stacha, a Sekuła zleca mu wsparcie powstańców w getcie warszawskim. Krone, mimo wątpliwości, dołącza do oddziału, mając w pamięci wstyd, który przeżył po odmowie ukrycia swego zbiegłego sąsiada Abrama. Próba zdobycia wozu bojowego przy murach i dotarcia do powstańców kończy się jednak niepowodzeniem. Jasio odłącza się od grupy i skrywa się w budynku, z którego nie ma ucieczki. Osaczony przez Niemców, Krone popełnia samobójstwo, zeskakując ze schodów na najwyższym piętrze.

    Odznaka Nagrody Państwowej – odznaka dla osób nagrodzonych „Państwową nagrodą za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego i sztuki”, nadawana w czasach PRL. Jerzy Płażewski (ur. 27 sierpnia 1924 w Siedlcach, zm. 5 sierpnia 2015 w Warszawie) – polski krytyk filmowy i historyk filmu, autor licznych książek i artykułów prasowych. Nazywany nestorem polskiej krytyki filmowej, gdyż był aktywny w zawodzie przez niemal 70 lat.

    Tymczasem Stach znajduje schronienie u Doroty, która wyjawia mu swoje prawdziwe imię – Ewa. Następnego dnia, kiedy Stach przychodzi ponownie się z nią spotkać, zostaje ostrzeżony przez dozorcę, że pod mieszkanie Doroty przyjechali agenci Gestapo. Dorota spostrzega Stacha z oddali, po czym wsiada wraz z gestapowcami do samochodu. Stach, załamany po utracie swojej miłości życia, decyduje się mimo wszystko kontynuować walkę z okupantem i przejąć dowództwo nad resztkami plutonu.

    Igor Fiodorowicz Strawinski, a. Strawiński; ros.: Игорь Фёдорович Стравинский (ur. 17 czerwca 1882 w Oranienbaumie, zm. 6 kwietnia 1971 w Nowym Jorku) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.Urszula Modrzyńska (ur. 23 lutego 1928 w Srebrnikach, zm. 11 grudnia 2010 w Łodzi) – polska aktorka teatralna i filmowa.

    Obsada[ | edytuj kod]

    Tadeusz Łomnicki, odtwórca roli Stacha

    Źródło: FilmPolski.pl

  • Tadeusz Łomnicki − Stach Mazur ps. „Bartek”, bojownik ZWM
  • Urszula Modrzyńska − Ewa ps. „Dorota”, dowódca plutonu ZWM
  • Tadeusz Janczar − czeladnik Jasio Krone, bojownik ZWM
  • Ryszard Kotys − Jacek, bojownik ZWM
  • Janusz Paluszkiewicz − robotnik Sekuła, bojownik GL
  • Roman Polański − Mundek, bojownik ZWM
  • Zofia Czerwińska − barmanka Lola
  • Zbigniew Cybulski − Kostek
  • Zygmunt Hobot − Żyd Abram
  • Bronisław Kassowski − Waldemar Berg, właściciel stolarni
  • Jerzy Krasowski − Władek, major AK
  • Ludwik Benoit − Grzesio
  • Hanna Skarżanka − Antoniowa, matka Stacha
  • Zygmunt Zintel − majster Ziarno, plutonowy AK
  • Stanisław Milski − dozorca Krone, ojciec Jasia
  • Janusz Ściwiarski − Ryszard Berg, kierownik stolarni
  • Ryszard Ber − Zyzio Kościelniak
  • August Kowalczyk − ksiądz
  • Tadeusz Fijewski − niemiecki wartownik w tartaku
  • Kazimierz Wichniarz − oficer niemiecki
  • Cezary Julski − woźnica
  • Wiesław Gołas − żandarm niemiecki
  • Film wojenny (dramat wojenny) − gatunek filmowy dotyczący wojny − zwykle skoncentrowany na bitwach lądowych, morskich lub powietrznych, czasem skupiający się także na losach jeńców wojennych, tajnych operacjach wojskowych, treningu adeptów oraz innych tematach powiązanych. Filmy wojenne ogniskują się również na życiu codziennym żołnierzy lub cywili w czasie wojny, bez ukazania obrazu bitwy. Wątki przedstawione w kinie wojennym mogą być fikcyjne, oparte na kanwie wydarzeń historycznych lub biograficzne.Aktor niezawodowy, in. naturszczyk (ros. натурщик ‘model’) – nieprofesjonalny odtwórca roli aktorskiej w filmie. Udział aktorów niezawodowych charakterystyczny był dla pewnych gatunków oraz nurtów w historii kinematografii (m.in. radziecka szkoła montażu, neorealizm włoski, czechosłowacka nowa fala). Wykorzystanie aktorów niezawodowych ma na celu zaakcentowanie realizmu opowiadanej historii, a także uwypuklenie cech postaci typowych dla danego środowiska, grupy zawodowej, klasy społecznej itp.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Tadeusz Lubelski, właśc. Karol Tadeusz (ur. 1 lipca 1949 w Gliwicach) – polski teoretyk i historyk filmu, krytyk, tłumacz.
    Janusz Paluszkiewicz (ur. 20 marca 1912 roku w Łodzi, zm. 19 lutego 1990 roku w Głownie) – polski aktor teatralny i filmowy. Absolwent szkoły handlowej w Łodzi. Na początku swojej kariery występował w łódzkich teatrach: Popularnym i Powszechnym. Po wojnie na krótko związał się z Teatrem Miejskim w Częstochowie i Teatrem im. Słowackiego w Krakowie. Od 1948 roku był aktorem teatrów warszawskich: (1948-1950 i 1975-1977) i Dramatycznym (1950-1975). Przez wiele lat związany był z radiową powieścią W Jezioranach.
    Kazimierz Julian Kutz (ur. 16 lutego 1929 w Szopienicach) – polski reżyser filmowy, teatralny i telewizyjny, scenarzysta filmowy, członek założyciel Stowarzyszenia Filmowców Polskich (1966), senator IV, V, VI i VIII kadencji, poseł na Sejm VI kadencji.
    August Marian Kowalczyk (ur. 15 sierpnia 1921 w Tarnawej Górze, zm. 29 lipca 2012 w Oświęcimiu) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser.
    Egzystencjalizm – XX-wieczny kierunek filozoficzny (znajdujący wyraz także w literaturze), którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej, wolnej ("skazanej na wolność") i odpowiedzialnej, co stwarza uczucie "lęku i beznadziei istnienia".
    Socrealizm (realizm socjalistyczny) – kierunek w sztuce, określany jako metoda twórcza, istniejący od 1934 w sztuce radzieckiej, a następnie w pozostałych krajach socjalistycznych. Miał tam oficjalny status podstawowej i jedynej metody twórczości artystycznej i był ideowym oraz propagandowym narzędziem partii komunistycznych.
    Kolaudacja – komisyjny odbiór filmu, słuchowiska lub widowiska telewizyjnego połączony z dyskusją na temat jego wartości i ideowego oddziaływania. W krajach kontrolowanych przez reżimy autorytarne, totalitarne (np. kraje realnego socjalizmu, kraje pod rządami nazistów itp.) szczególne znaczenie przywiązywano do wymowy politycznej, domagając się niekiedy wprowadzenia zmian do utworu lub zarządzając restrykcje co do jego rozpowszechniania.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.