• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pojezierze Bytowskie

    Przeczytaj także...
    Jezioro Bobięcińskie Wielkie (kaszb. Jezoro Bòbiecyńsczé Wiôldżé, niem. Großer Papenzin-See) – jezioro rynnowe w północnej Polsce na Pojezierzu Bytowskim. Jest jeziorem typu lobeliowego.Łupawa (niem. Lupow) – rzeka w północnej Polsce, na Pomorzu, długość wraz z Obrówką 98,7 km, powierzchnia zlewni 924,5 km².
    Pierwsze poglądy na fizycznogeograficzną regionalizację Polski pojawiły się w dziele Jana Długosza, które przez wiele następnych stuleci jako jedyne było źródłem wiedzy geograficznej. Wyraźne ożywienie w tej dziedzinie nastąpiło dopiero na przełomie XIX i XX w., ponieważ większa była już znajomość warunków naturalnych kraju. W okresie tym publikowało wielu geografów, m.in.: Stanisław Staszic, Wincenty Pol, Antoni Rehman, Wacław Nałkowski, Stanisław Lencewicz czy Ludomir Sawicki. Każdy z nich miał własną koncepcję podziału Polski na regiony fizycznogeograficzne.

    Pojezierze Bytowskie (kaszb.Bëtowsczé Pòjezerzé) (314.47) – najwyższa (do 256 m n.p.m.) północno-wschodnia część Pojezierza Zachodniopomorskiego. Powierzchnia 1924 km². Region jest w większości zalesiony. Występują liczne niewielkie i średniej wielkości jeziora (największe: Jezioro Bobięcińskie Wielkie 5,39 km²).

    Wieprza (kaszb. Wieprzô, niem. Wipper) – rzeka Pobrzeży Południowobałtyckich o długości 140,3 km, płynie przez Pojezierze Bytowskie, Wysoczyznę Polanowską i Pobrzeże Koszalińskie. Dorzecze Wieprzy obejmuje obszar 2172,7 km².Barania Góra – wzniesienie o wysokości 217,4 m n.p.m. na Pojezierzu Bytowskim, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Polanów.

    Region rozciąga się na przestrzeni ponad 100 km na obszarze wododziału, oddzielającym dorzecza rzek bezpośrednio wpływających do Morza Bałtyckiego (Parsęta, Wieprza, Słupia, Łupawa) od dorzeczy Gwdy, Brdy i Wdy, płynących na południe.

    Oś regionu stanowi zespół równoleżnikowych wałów morenowych, z kulminacją na Siemierzyckiej Górze koło Bytowa (256 m n.p.m.). Inne nazwane wzniesienia: Skibska Góra, Grojec, Godna Góra, Złocień, Barania Góra, Chełmoń, Kątnica, Obla, Sypała.

    Miasta: Bytów, Miastko, Bobolice.

    Siemierzycka Góra – najwyższe wzniesienie moreny czołowej na Pojezierzu Bytowskim o wysokości 256,5 m n.p.m., położone w woj. pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Bytów, na południe od Płotowa i na zachód od Rekowa.Bytów (dodatk. nazwa w j. kaszub. Bëtowò; niem. Bütow, ukr. Битів) – miasto w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bytów, położone na Pojezierzu Bytowskim, nad rzekami Borują oraz Bytową i jeziorem Jeleń. Miasto stanowi lokalny węzeł drogowy (DK20, DW209, DW212, DW228). W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. słupskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Miastko (kaszb. Miastkò, niem. Rummelsburg, ros. i ukr. Мястко) – miasto w woj. pomorskim, w południowo-zachodniej części powiatu bytowskiego, położone na Pomorzu Zachodnim, nad rzeką Studnicą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miastko.
    Dział wód (dział wodny, rzadziej wododział) – umowna linia rozgraniczająca sąsiednie zlewnie lub dorzecza; dla wód powierzchniowych wyznacza się go na podstawie analizy ukształtowania terenu, a dla wód podziemnych w drodze rozpoznania wysokości zalegania zwierciadła wód podziemnych i układu utworów geologicznych.
    Bobolice (niem. Bublitz) – miasto we wschodniej części woj. zachodniopomorskiego, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bobolice. Położone na Pojezierzu Bytowskim, nad rzeką Chociel, w pobliżu jeziora Chlewo.
    Skibska Góra – wzniesienie o wysokości 228,1 m n.p.m. na Pojezierzu Bytowskim, położone w województwie pomorskim, powiecie bytowskim, gminie Miastko.
    Grojec – wzniesienie o wysokości 234 m n.p.m. na Pojezierzu Bytowskim, położone w województwie zachodniopomorskim, powiecie szczecineckim, gminie Biały Bór.
    Pojezierze Zachodniopomorskie – północna część Pojezierzy Południowobałtyckich, między Doliną Dolnej Odry a Pojezierzem Kaszubskim. Długość około 350 km, wysokość do 250 m n.p.m., rzeźba młodoglacjalna. Jest to region turystyczny z uzdrowiskiem Połczyn-Zdrój.
    Morze Bałtyckie, Bałtyk (łac. balteus — pas. Nazwa Bałtyku pojawia się po raz pierwszy u Adama z Bremy) – płytkie morze śródlądowe na szelfie kontynentalnym w północnej Europie. Połączone z Morzem Północnym przez Cieśniny Duńskie (Sund, Mały i Wielki Bełt) oraz Kattegat i Skagerrak. Za zachodnią granicę Bałtyku właściwego przyjmuje się cieśninę Sund i próg podwodny ciągnący się na głębokości 18–20 m od przylądka Gedser (wyspa Falster) do przylądka Darßer Ort (Darß); na zachód od tej linii znajduje się akwen Bałtyku Zachodniego o powierzchni ok. 8000 km² nazywany przez Niemców także Ostsee; akwen ten obejmuje m.in. część wód Cieśnin Duńskich (oprócz Małego i Wielkiego Bełtu) a także mniejsze: Alsenbelt, Fehmarnbelt, Langelandsbælt.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.