• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pogórze Orawskie

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Orawa (słow. Orava, węg. Árva) – rzeka w północnej Słowacji, w dorzeczu Dunaju. Długość – 60,3 km, powierzchnia dorzecza – 1.991,8 km², średni przepływ u ujścia – 34,4 m³/s.
    Szypska Fatra (słow. Šípska Fatra) – najbardziej na północ wysunięta, położona już na północ od doliny Wagu część grupy górskiej Wielkiej Fatry w Centralnych Karpatach Zachodnich na Słowacji. Do lat 70. XX w. łączona z Górami Choczańskimi, od 1978 r. ze względu na większe podobieństwo geomorfologiczne zaliczana jest do Wielkiej Fatry. Najwyższym szczytem jest Šíp (1169 m n.p.m.).
    Południowa część Pogórza Orawskiego

    Pogórze Orawskie (słow. Oravská vrchovina) – zachodnia część Pogórza Skoruszyńskiego. Jest to niewysokie pasmo górskie ciągnące się z północnego wschodu na południowy zachód pomiędzy doliną rzeki Orawa, oddzielającą go od Magury Orawskiej, a Doliną Borowej Wody i Doliną Zimnej Wody Orawskiej. Dolina Borowej Wody i Huciańska Przełęcz oddziela go od zachodniego skraju Tatr, Dolina Zimnej Wody od Skoruszyńskich Wierchów (wschodnia część Pogórza Skoruszyńskiego). Na południu Podchoczański Rów, a na zachodzie widły Żaszkowskiego Potoku i Orawy oddzielają Pogórze Orawskie od Gór Choczańskich (według innych źródeł widły ww. dwu rzek oddzielają Pogórze Orawskie od Szypskiej Fatry).

    Kopec (1251 m) – najwyższy szczyt Pogórza Orawskiego na Słowacji. Według polskich autorów wchodzi ono w skład Pogórza Skoruszyńskiego, to zaś należy do Pogórza Spisko-Gubałowskiego. W tłumaczeniu na język polski nazwa Kopec oznacza Kopiec i pochodzi od kopulastego kształtu szczytu. Taką też nazwę podawano w dawniej w przewodnikach turystycznych. Według obecnie obowiązujących zasad nazewnictwa geograficznego jest to nieuprawnione.Pogórze Skoruszyńskie – zachodnia część Pogórza Spisko-Gubałowskiego, położona na zachód od doliny Orawicy. Jest to niewysokie pasmo górskie znajdujące się niemal całkowicie na Słowacji. Wyróżnia się w nim:

    Pogórze Orawskie to długi i dość równy grzbiet składający się z kilku rozczłonkowanych szczytów, najwyższe z nich to: Kopec (1251 m), Machy (1202 m) i Mních (1110 m) wznoszący się nad Zubercem.

    Słowacy nie zaliczają opisanej wyżej Grupy Kopca do Pogórza Orawskiego, lecz do Skoruszyńskich Wierchów, jako jedną z ich trzech części (Kopec, Skoruszyna i Orawicko-Witowskie Wierchy). Według przyjętego na Słowacji podziału Pogórze Orawskie stanowi pas terenu długości ok. 35 km i szerokości 4-12 km rozpościerający się po obu stronach rzeki Orawy. Wewnątrz tak zdefiniowanego obszaru wydziela się Podchoczański Rów oraz Veličnianską Kotlinę. Słowacy zaliczają Pogórze Orawskie do Beskidów Środkowych.

    Magura Orawska (513.57; słow. Oravskà Magura) – pasmo górskie w północnej Słowacji, w historycznym regionie Orawa. Należy do Beskidów Zachodnich (Słowacy zaliczają ją do Beskidów Środkowych) w łańcuchu Zewnętrznych Karpat Zachodnich.Wielkie Borowe (słow. Veľké Borové) – wieś w północnej Słowacji, w powiecie Liptowski Mikułasz, w kraju żylińskim.

    Pogórze Orawskie zbudowane jest z fliszu karpackiego oraz skał Pienińskiego Pasa Skałkowego (np. Tupá skala i Ostrá skala nad Vyšným Kubínem).

    Szlaki turystyczne[]

    Szlak czerwony czerwony: Oravský Biely PotokMních – Machy – Prieková – Kopec – Małe BoroweWielkie Borowe – Díel – Malatiná Szlak niebieski niebieski: Podbiel – Blatnický vrch – Bane – Kopec Szlak żółty żółty: Oravský Biely Potok – Bane

    Przypisy

    1. Chočské vrchy – vodná nádrž Liptovská Mara. Edícia turistických máp 1:50 000. Harmanec: Vojenský kartografický ústav, 1998. ISBN 80-8042-137-4.
    2. Pohoria Oravská vrchovina (słow.). [dostęp 2009-12-25].

    Bibliografia[]

    1. Góry Orawy. [dostęp 2009-12-25].
    2. Atlas Tatr, wyd. Sygnatura, Warszawa-Zielona Góra-Zakopane 2005
    3. Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7.
    Pogórze Orawskie. Widok z okolic Wyżniej Huciańskiej Przełęczy
    Pogórze Orawskie. Widok z okolic Wyżniej Huciańskiej Przełęczy
    Huciańska Przełęcz, Niżnia Huciańska Przełęcz (słow. Hutianské sedlo, także: Beskyd, Češlovka, Tešľovka) – położona na wysokości 905 m n.p.m. szeroka (ok. 1 km) przełęcz, stanowiąca zachodnią granicę Tatr. Oddziela Tatry Zachodnie od Pogórza Skoruszyńskiego, a dokładniej jego części zwanej Pogórzem Orawskim. Znajduje się pomiędzy wzniesieniem Prípor (1003 m) w masywie Kopca na Pogórzu Orawskim, a wzgórzem Huciańska Grapa (ok. 946 m) należącym do Tatr. Huciańska Grapa stanowi zakończenie niewybitnego i zalesionego grzbietu odbiegającego od Jaworzyńskiej Kopy.Małe Borowe (słow. Malé Borové) – niewielka wieś w północnej Słowacji, w powiecie Liptowski Mikułasz, w kraju żylińskim.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zuberzec (słow. Zuberec, węg. 1889-1920 Bölényfalu) – wieś i gmina w powiecie Twardoszyn, kraju żylińskim, w północnej Słowacji.
    Flisz karpacki – określenie regionalnie występującego fliszu - serii naprzemianlegle ułożonych warstw skał osadowych morskiego pochodzenia, składająca się z ławic i warstw na przemian zlepieńców, piaskowców, mułowców i iłowców, rzadziej rogowców i margli. Skały te powstały na dnie mórz wskutek działalności tzw. prądów zawiesinowych, które doprowadziły do charakterystycznego, frakcjonalnego uwarstwienia.
    Pieniński Pas Skałkowy, Pieniński Pas Skalicowy – wąski pas skał, zbudowany głównie z mało odpornych na wietrzenie wapieni, margli, łupków ilastych i iłowców kredowych, wśród których występują łuski, bryły lub soczewy odporniejszych wapieni jurajskich. Wyznacza on granicę między Karpatami Zewnętrznymi a Karpatami Wewnętrznymi (na terenie Polski Karpatami Centralnymi). Tworzy wygięty na północ łuk o długości ok. 600 km i szerokości od kilkuset metrów do 20 km, od okolic Wiednia aż po Karpaty Marmaroskie w Rumunii. Nie tworzy jednak zwartego masywu górskiego, ponieważ na większości swojego obszaru przykryty jest trzecio- i czwartorzędowymi osadami. Miejscami wapienie jurajskie wyodrębnione w wyniku procesu denudacji wychodzą na powierzchnię w postaci izolowanych stromych form skalnych, na terenie Słowacji i Polski tworząc niewielki łańcuch górski.
    Skoruszyńskie Wierchy lub Pasmo Skoruszyńskie (słow. Skorušinské vrchy) – pasmo górskie na słowackiej Orawie. Najwyższym szczytem jest Skoruszyna (1314 m). Według regionalizacji polskich geografów stanowi środkową część Pogórza Skoruszyńskiego, które z kolei wchodzi w skład Pogórza Spisko-Gubałowskiego. Słowacy natomiast całe Pogórze Skoruszyńskie zaliczają do Beskidów Środkowych.
    Vyšný Kubín (pol. Górny Kubin) – wieś na północy Słowacji, w powiecie Dolny Kubin, w historycznym rejonie Orawa. Położona jest w dolinie potoków Jasenovskẏ potok i Leštinskẏ potok. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 59 oraz droga lokalna do miejscowości Osádka.
    Szlak turystyczny – trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.
    Mních (1110 m) – wznoszący się nad Zubercem szczyt Pogórza Orawskiego. Jest skrajnym, najdalej na północ i najdalej na zachód wysuniętym szczytem tego pasma. Według polskich autorów wchodzi ono w skład Pogórza Skoruszyńskiego, to zaś należy do Pogórza Spisko-Gubałowskiego. W południowo-zachodnim kierunku Mních sąsiaduje ze szczytem Machy (1220 m).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.073 sek.