• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Podstawka - elektronika

    Przeczytaj także...
    Cokół lampy elektronowej to układ styków stale połączonych z elektrodami znajdującymi się wewnątrz lampy, zapewniający połączenie elektryczne z obwodami zewnętrznymi przy jednoczesnym zachowaniu szczelności lampy (której wnętrze może być wypełnione gazem o ciśnieniu odmiennym od atmosferycznego lub może w nim występować próżnia). Cokół pozwala na umieszczenie lampy w podstawce lampowej. Spośród wielu typów cokołów stosowanych w technice lampowej można wyróżnić: bocznostykowy (np. AZ1), 8-nóżkowe - oktalowy (np. EL34) i loktalowy (np. DL21), heptalowy 7-nóżkowy (np. ECC91), nowalowy - 9-nóżkowy (np. ECC83), a także dekalowy - 10-nóżkowy (np. PFL200). W europejskim literowo-liczbowym systemie oznaczeń lamp pierwsza cyfra liczby dwucyfrowej określa rodzaj cokołu np. 3 oznacza cokół oktalowy. Szczegółowe informacje o cokołach (wraz z rysunkami) są podawane w katalogach lampowych.Półprzewodniki − najczęściej substancje krystaliczne, których konduktywność (przewodnictwo właściwe) może być zmieniana w szerokim zakresie (np. 10 do 10 S/cm) poprzez domieszkowanie, ogrzewanie, oświetlenie bądź inne czynniki. Przewodnictwo typowego półprzewodnika plasuje się między przewodnictwem metali i dielektryków.
    Lutowanie – metoda trwałego łączenia elementów metalowych za pomocą metalowego spoiwa zwanego lutem o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia łączonych elementów. Proces lutowania należy prowadzić w temperaturze wyższej od temperatury topnienia lutu, lecz nie wyższej od temperatury topnienia łączonych elementów. Dzięki temu lut topi się, a łączone elementy pozostają cały czas w stanie stałym. Istotne jest, aby zarówno lut, jak i elementy lutowane, osiągnęły temperaturę lutowania (wyższą od temperatury topnienia lutu), w przeciwnym przypadku mogą powstać wadliwe złącza zwane zimnymi lutami lub zimnymi stykami, o niezadowalających właściwościach użytkowych. Podstawową różnicą między lutowaniem a spawaniem jest to, że w przypadku spawania temperatura procesu jest tak wysoka, aby stopić i materiał dodatkowy, i brzegi elementów spawanych.
    Podstawki (od lewej): lampowa oktalowa (widok od góry i od dołu), lampowa loktalowa, lampowa miniaturowa heptalowa (widok od góry i z boku), tranzystorowa starego typu oraz podstawka układu scalonego (DIL16).
    Podstawki do układów scalonych: DIL16, DIL14 i DIL8

    Podstawka – specjalny element obwodu elektronicznego. Podstawki używane są najczęściej w celu uniknięcia bezpośredniego lutowania nóżek delikatnego elementu półprzewodnikowego (np. układ scalony, czujnik itd.), który po zakończeniu procesu lutowania może być wciśnięty w przylutowaną podstawkę. Dodatkowo, w przypadku uszkodzenia danego elementu nie ma potrzeby wylutowywania – wystarczy tylko wymienić element, który jest przymocowany albo poprzez siły sprężystości (w najprostszych odmianach podstawek), albo też poprzez specjalne mechanizmy (np. w procesorach komputerów). Podstawki produkowane są w znormalizowanych rozmiarach tak, aby rozstaw nóżek podstawki i elementu mocowanego odpowiadały sobie nawzajem. Przy układach elektronicznych pracujących w bardzo wysokich częstotliwościach nie stosuje się podstawek z uwagi na wydłużanie ścieżek co pogarsza warunki transmisji sygnałów. Dodatkową wadą podstawek jest zwiększenie miejsca potrzebnego na zainstalowanie danego układu – w niektórych przypadkach podstawka może być nawet większa niż montowany element elektroniczny.

    Tranzystor – trójelektrodowy (rzadko czteroelektrodowy) półprzewodnikowy element elektroniczny, posiadający zdolność wzmacniania sygnału elektrycznego. Nazwa urządzenia wywodzi się od słów transkonduktancja (transconductance) z "półprzewodnikowym" przyrostkiem -stor jak w warystor (varistor).Procesor (ang. processor), także CPU (ang. Central Processing Unit) – urządzenie cyfrowe sekwencyjne, które pobiera dane z pamięci, interpretuje je i wykonuje jako rozkazy. Wykonuje on ciąg prostych operacji (rozkazów) wybranych ze zbioru operacji podstawowych określonych zazwyczaj przez producenta procesora jako lista rozkazów procesora.

    Podstawki stosowane były też powszechnie w technice lampowej – każdemu typowi cokołu lampy odpowiadała odpowiednia podstawka.

    DIP (ang. Dual In-line Package), czasami nazywany DIL (Dual In Line) – w elektronice rodzaj obudowy elementów elektronicznych, głównie układów scalonych o małej i średniej skali integracji, a także elementów takich jak transoptory, optotriaki.Układ elektroniczny lub obwód elektroniczny – zbiór elementów elektronicznych dyskretnych lub scalonych połączonych elektrycznie tak, aby realizowały określoną funkcję.
    Układ scalony (ang. integrated circuit, chip, potocznie po polsku kość) – zminiaturyzowany układ elektroniczny zawierający w swym wnętrzu od kilku do setek milionów podstawowych elementów elektronicznych, takich jak tranzystor, dioda półprzewodnikowa, opornik i kondensator.Pin (ang. szpilka, trzpień), zwany również nóżką jest to wyprowadzenie elementu elektronicznego (np. układu scalonego) służące do wykonywania połączeń elektrycznych pomiędzy danym elementem a innymi elementami układu. Połączenie to może być zarówno mechaniczne, jak i lutowane. Przykładowo – piny układów scalonych widocznych na rysunku po prawej stronie mogą być zarówno wciśnięte w odpowiednią podstawkę jak i przylutowane bezpośrednio do płytki obwodu drukowanego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Lampa elektronowa – element elektroniczny składający się z elektrod umieszczonych w bańce z wypompowanym powietrzem (lampa próżniowa) lub gazem pod niewielkim ciśnieniem (lampa gazowana), w którym wykorzystuje się wiązki elektronów lub jonów poruszające się między elektrodami lampy i sterowane elektrycznie elektrodami. Może służyć miedzy innymi do wzmacniania, generacji i przekształcania sygnałów elektrycznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.