• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Podprogram



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Snobol (String Oriented Symbolic Language) to język programowania zaprojektowany specjalnie do przetwarzania napisów. Obecnie pojęcie Snobol obejmuje rodzinę języków programowania, wśród których wyróżnia się język Snobol4 (number 4).Typ – w językach programowania opis rodzaju, struktury i zakresu wartości, jakie może przyjmować dany literał, zmienna, stała, argument, wynik funkcji lub wartość.

    Podprogram (inaczej funkcja lub procedura) - termin związany z programowaniem proceduralnym. Podprogram to wydzielona część programu wykonująca jakieś operacje. Podprogramy stosuje się, aby uprościć program główny i zwiększyć czytelność kodu.

    Spis treści

  • 1 Rodzaje podprogramów
  • 2 Podprogramy wewnętrzne
  • 3 Terminologia dotycząca podprogramów
  • 4 Identyfikacja podprogramu
  • 5 Współprogramy
  • 6 Rodziny podprogramów
  • 7 Metody wywołania podprogramu
  • 8 Komunikacja podprogramu z otoczeniem
  • 9 Podprogramy w językach programowania
  • 9.1 Podprogram w asemblerze
  • 9.2 Podprogram w języku BASIC
  • 9.3 Podprogram w języku C
  • 9.4 Podprogram w języku C#
  • 9.5 Podprogram w języku Clipper
  • 9.6 Podprogram w języku Comal
  • 9.7 Podprogram w języku Forth
  • 9.8 Podprogram w języku Fortran 77
  • 9.9 Podprogram w języku Java
  • 9.10 Podprogram w języku JavaScript
  • 9.11 Podprogram w języku Jean (oraz JOSS)
  • 9.12 Podprogram w języku Logo
  • 9.13 Podprogram w języku MCPL
  • 9.14 Podprogram w języku Modula 2
  • 9.15 Podprogram w języku Pascal
  • 9.16 Podprogram w języku PHP
  • 9.17 Podprogram w języku PL/1
  • 9.18 Podprogram w języku Prolog
  • 9.19 Podprogram w języku Python
  • 9.20 Podprogram w języku S
  • 9.21 Podprogram w języku Snobol
  • 9.22 Podprogram w języku Visual Basic
  • 10 Zobacz też
  • 11 Przypisy
  • Rejestry procesora to komórki pamięci o niewielkich rozmiarach (najczęściej 4/8/16/32/64/128 bitów) umieszczone wewnątrz procesora i służące do przechowywania tymczasowych wyników obliczeń, adresów lokacji w pamięci operacyjnej itd. Większość procesorów przeprowadza działania wyłącznie korzystając z wewnętrznych rejestrów, kopiując do nich dane z pamięci i po zakończeniu obliczeń odsyłając wynik do pamięci.COBOL (ang. COmmon Business Oriented Language) – język programowania stworzony z głównym przeznaczeniem do prac programistycznych w dziedzinach ekonomii i biznesu.

    Rodzaje podprogramów[]

    W pewnych językach programowania dzieli się podprogramy na funkcje i procedury:

  • Funkcja ma wykonywać obliczenia i zwracać jakąś wartość, nie powinna natomiast mieć żadnego innego wpływu na działanie programu (np. funkcja obliczająca pierwiastek kwadratowy)
  • Procedura natomiast nie zwraca żadnej wartości, zamiast tego wykonuje pewne działania (np. procedura czyszcząca ekran)
  • Przez zwracanie wartości należy rozumieć możliwość użycia wywołania funkcji wewnątrz wyrażenia. Procedury często też zwracają wartości, ale poprzez odpowiednie parametry.

    Język wysokiego poziomu (autokod) – typ języka programowania, którego składnia i słowa kluczowe mają maksymalnie ułatwić rozumienie kodu programu dla człowieka, tym samym zwiększając poziom abstrakcji i dystansując się od sprzętowych niuansów. Kod napisany w języku wysokiego poziomu nie jest bezpośrednio „zrozumiały” dla komputera – większość kodu stanowią tak naprawdę normalne słowa, np. w języku angielskim. Aby umożliwić wykonanie programu napisanego w tym języku należy dokonać procesu kompilacji.Współprogramy (ang. coroutines) - Pojęcie współprogramu ma dwie odmienne definicje(!). Obie definicje zgodnie stwierdzają, że współprogram cechuje się posiadaniem ciągu instrukcji do wykonania i ponadto możliwością zawieszania wykonywania jednego współprogramu A i przenoszenia wykonywania do innego współprogramu B. W szczególności można wznowić pracę zawieszonego współprogramu A, a wykonywanie będzie podjęte w miejscu, w którym zostało zawieszone. Tym co różni obie definicje jest zdolność współpracy z rekurencyjnymi procedurami. (Nb. W językach programowania funkcyjnego koncepcja współprogramu istnieje pod postacią kontynuacji - pojęcia wprowadzonego niemal równocześnie z współprogramami. )

    Podział ten występuje w językach takich jak Pascal i Ada. W pozostałych językach (m. in. w C i C++) nie ma już takiego rozróżnienia i funkcją jest każdy podprogram, niezależnie od tego czy zwraca jakieś wartości i czy ma wpływ na program.

    Oprócz powyższego podziału, wyróżnić także należy podprogram główny, tj. taki od którego rozpoczyna się wykonywanie skompilowanego programu. W językach programowania zastosowano zasadniczo kilka różnych rozwiązań. Albo zdefiniowana jest w składni odrębna jednostka (np. program w Pascalu), albo stosuje się specjalną frazę, dyrektywę języka, informującą aby program łączący dany podprogram wybrał jako podprogram główny (np. OPTIONS(MAIN) w jęzuku PL/1). W języku C i pokrewnych definiuje się zwykłą funkcję lecz o specjalnym identyfikatorze main.

    Stała - identyfikator, któremu przypisana wartość (liczbowa, tekstowa, itp.) nie może być zwykle zmieniana podczas wykonywania programu (chyba, że stosuje on samomodyfikujący się kod). Choć wartość ta jest określana tylko raz, można się do niej odwoływać w programie wielokrotnie (w zależności od jej widoczności). Stosowanie stałej zamiast wielokrotnie tych samych wartości, wyrażeń stałych, literałów itp., nie tylko ułatwia konserwację kodu, ale i dostarcza dla niej nazwę opisową, zwiększając czytelność kodu.Jan Bielecki (zm. 25 grudnia 2001) – polski informatyk, wykładowca, jedyny z Europy Środkowo-Wschodniej członek komitetu standaryzacyjnego ANSI C.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Podprogram standardowy, to podprogram realizujący określoną operację, w sposób jednoznacznie zdefiniowany przez określony standard.
    Programowanie proceduralne to paradygmat programowania zalecający dzielenie kodu na procedury, czyli fragmenty wykonujące ściśle określone operacje.
    W informatyce, adres pamięci to unikatowy identyfikator dla części jednostkowej pamięci, w której CPU lub inne urządzenie może zachować pewną ilość danych do późniejszego wykorzystania. W nowoczesnych komputerach każdy adres identyfikuje pojedynczy bajt pamięci; dane za duże do przechowania w jednym bajcie mogą być zachowane w kilku bajtach o następujących po sobie adresach. Niektóre mikroprocesory zostały zaprojektowane aby być adresowalne dwubajtowo, czyli typowa jednostka przechowywania jest większa od bajta. Wśród przykładów znajdują się Texas Instruments TMS9900 i National Semiconductor IMP-16, wykorzystujące ten typ adresowania.
    C# (C Sharp, dosłownie "C-krzyżyk", "cis") – obiektowy język programowania zaprojektowany przez zespół pod kierunkiem Andersa Hejlsberga dla firmy Microsoft.
    Logo – gr. logo – słowo – język programowania stworzony jako środek do nauczania informatyki i matematyki. Składa się z gotowych elementarnych procedur, które służą do definiowania procedur użytkownika. Został zaprojektowany przez pracującego pod koniec lat 60. na MIT Seymoura Paperta. Jest on oparty na LISP, z zupełnie inną składnią i używa tzw. „grafiki żółwia” (ang. turtle graphics).
    Biblioteka Użytkownika Mikrokomputerów - BUM- to seria wydawnicza książek z zakresu informatki, wydawana przez wydawnictwo NAKOM.
    PHP – obiektowy język programowania zaprojektowany do generowania stron internetowych i budowania aplikacji webowych w czasie rzeczywistym.

    Reklama