Podniesienie bandery

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podniesienie bandery

Podniesienie bandery – ceremonia związana z oficjalnym przejęciem statku lub okrętu przez armatora, włączeniem w skład floty, przekazaniem załodze i oddaniem do eksploatacji.

Flota – zespół statków podporządkowanych jednemu z przewoźników żeglugi lub państwa, którego mają banderę. Bandera (z hiszp. Bandera) – przynależność państwowa statku (np. statek bandery estońskiej), w węższym znaczeniu podstawowa flaga podnoszona na jednostce pływającej, określająca tę przynależność. Bandera ma najczęściej kształt prostokąta, jej kolorystka, wzór oraz proporcje wymiarów określone są w ustawodawstwie danego państwa.

Ceremonia polega na wręczeniu bandery dowódcy jednostki, który przekazuje ją oficerowi i marynarzowi do zamocowania do flaglinki na flagsztoku. Przy dźwiękach hymnu narodowego bandera jest podnoszona. Uroczystość odbywa się w obecności całej załogi i zaproszonych gości. W przypadku przejmowania jednostki pływającej od właściciela zagranicznego, moment podniesienia bandery poprzedza opuszczenie bandery, którą okręt lub statek poprzednio nosił.

Armator – osoba (osoba prawna lub fizyczna), eksploatująca własny, lub wynajęty statek. Zatrudnia kapitana i załogę oraz odpowiada cywilnie za zobowiązania wynikające z eksploatacji statku.

Poza uroczystym podniesieniem bandery, codziennie odbywa się podniesienie bandery o godz. 8.00 rano oraz opuszczanie o zachodzie słońca.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. O banderze i ceremoniale flagowym. moje-morze.pl. [dostęp 2019-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-21)].
  2. Michał Brennek: Biały nad czerwonym. geographica.pl, 22.06.2012. [dostęp 2019-03-14].
  3. Bandera. żeglarstwo.waw.pl. [dostęp 2019-03-14].




Reklama