Podmiot literacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Podmiot literacki – kluczowa osoba występująca w dziele literackim, nadrzędna wobec reszty przedstawianych w nim treści, określająca i scalająca utwór.

Liryka (gr. λυρικóς, lyrikos – odnoszący się do liry) – jeden z trzech rodzajów literackich, obok dramatu i epiki.Narrator pierwszoosobowy (konkretny) – występuje w gatunkach epickich. Charakteryzuje go użycie w opowiadaniu czasowników w pierwszej osobie liczby pojedynczej lub (rzadziej) mnogiej. Narrator ten jest zazwyczaj znacznie bardziej zindywidualizowany niż narrator trzecioosobowy. Może on być jednym z uczestników opowiadanych wydarzeń, ich świadkiem, kronikarzem lub osobą rekonstruującą minione wypadki. Jego wiedza jest ograniczona - wie jedynie to, czego sam doświadczył, albo co przekazali mu inni.

W epice podmiotem literackim jest narrator, w liryce jest nim podmiot liryczny. To, co mówi podmiot literacki, pozostaje nadrzędne w stosunku do wypowiedzi bohaterów. Rolą podmiotu literackiego jest scalanie tekstu dzieła. W zależności od konwencji gatunku możemy mówić o indywidualnym charakterze i konkretności podmiotu literackiego.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • narrator, narrator pierwszoosobowy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. podmiot literacki, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-11-24].




    Reklama