• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Podharcmistrz



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Harcerstwo – polski ruch społeczny i wychowawczy dzieci i młodzieży wzorowany (w momencie powstania) na skautingu brytyjskim, oparty na służbie, samodoskonaleniu (pracy nad sobą) i braterstwie. Zasady postępowania harcerza wyznacza Przyrzeczenie Harcerskie i Prawo Harcerskie. Zasady postępowania zucha wyznacza Obietnica zucha i Prawo zucha.Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” – harcerskie odznaczenie honorowe, najwyższe wyróżnienie w Związku Harcerstwa Polskiego.

    Podharcmistrz (podharcmistrzyni) – drugi (z trzech) stopień instruktorski w harcerstwie. Oznaczany zieloną podkładką pod krzyżem harcerskim oraz zieloną lilijką noszoną na lewym rękawie munduru harcerskiego. Często zapisywany w skrócie jako phm. przed imieniem i nazwiskiem.

    Nazwa podharcmistrz istniała już w 1914 roku. Była to jednak nie nazwa stopnia, lecz funkcji – ówczesny podharcmistrz oznaczał tyle co dzisiejszy przyboczny. Angielski termin assistant scoutmaster tłumaczony był również jako podchorąży, pomocnik skautmistrza, pomocnik naczelnika, instruktor, podskautmistrz, ale to podharcmistrz zyskał największą popularność. Podharcmistrz musiał mieć minimum 18 lat i spełniać wymagania takie jak dla harcmistrza (ówczesnego), z wyjątkiem obowiązku dysponowania lokalem na zbiórki. Barwą wyróżniającą podharcmistrza był wiśniowy – po lewej stronie kapelusza nosił lilijkę w srebrnym kręgu z kitką w tym kolorze, oraz pęk wiśniowych wstążek na lewym ramieniu.

    Przyboczny, przyboczna - funkcja w drużynie harcerskiej, lub gromadzie zuchowej. Przyboczny jest głównym pomocnikiem drużynowego lub drużynowej. W niektórych drużynach pełni on też funkcję zastępowego Zastępu Zastępowych (tzw. zz), w skład którego wchodzą inni zastępowi (oraz, w zależności od zwyczajów przyjętych w danym środowisku, podzastępowi). Funkcja ta jest też często traktowana jako wstęp i przygotowanie do przyjęcia roli drużynowego.Stopnie instruktorskie - stopnie posiadane przez instruktorów harcerskich. Stopnie instruktorskie wyznaczają drogę rozwoju instruktorskiego. Odzwierciedlają wiedzę, dojrzałość społeczną, umiejętności wychowawcze i doświadczenie instruktora zgodne z ideą stopnia. Zdobycie stopnia nie wymaga pełnienia funkcji na określonym poziomie struktury organizacji.

    Związek Harcerstwa Polskiego[ | edytuj kod]

    Idea stopnia[ | edytuj kod]

    Określa kierunki swojego rozwoju i je realizuje. Pracuje nad własnymi słabościami, przełamując je. Przykładem osobistym świadomie i pozytywnie oddziałuje na otoczenie. Rozumie ludzi i otaczającą go rzeczywistość – reaguje na ich potrzeby. Systematycznie stosuje służbę jako narzędzie harcerskiej pracy wychowawczej. Potrafi zauważyć sytuacje problemowe i je rozwiązywać. Umie spojrzeć na nie szerzej, niż tylko z perspektywy własnego środowiska. Buduje swój autorytet. Doskonali swą wiedzę i umiejętności wychowawcze. Dzieli się nimi z kadrą. Świadomie i konsekwentnie stosuje metodę harcerską. Pracuje w zespole instruktorskim. Ma własny pogląd na sprawy nurtujące jego środowisko harcerskie. Wzmacnia tożsamość harcerstwa.

    Naczelnik Harcerzy ZHR - instruktor ZHR, w stopniu harcmistrza, który został wybrany przez instruktorów spośród kandydatów na tę funkcję na Zjeździe ZHR. Należy do Rady Naczelnej ZHR oraz Naczelnictwa, kieruje Organizacją Harcerzy i jest przełożonym instruktorów.Harcmistrz – najwyższy harcerski stopień instruktorski, zdobywany przez instruktorów harcerskich. Oznaczany czerwoną podkładką pod krzyżem harcerskim oraz czerwoną lilijką naszytą na lewym ramieniu munduru harcerskiego. Często zapisywany w skrócie jako hm. przed imieniem i nazwiskiem.

    Warunki otwarcia próby[ | edytuj kod]

    1. Pozytywnie oceniona praca instruktorska przez co najmniej 12 miesięcy od przyznania stopnia przewodnika.
    2. Zaliczona służba instruktorska.
    3. Ukończone 18 lat.
    4. Przedstawienie KSI programu swojej próby zapewniającego realizację wymagań.
    5. Brał udział w doskonaleniu zastępowych, przybocznych.
    6. Ma doświadczenie na funkcji drużynowego lub przybocznego.

    Źródło.

    Namiestnictwo to w ZHP zespół programowo-metodyczny działający przy hufcu, mający służyć pomocą drużynowym i funkcyjnym danej grupy metodycznej. Powoływane jest przez właściwą Komendę Hufca. Ze względu na grupy metodyczne można wyróżnić namiestnictwa: zuchowe, harcerskie, starszoharcerskie, wędrownicze. Odpowiednikiem namiestnictw w chorągwiach są referaty.Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej – organizacja harcerska, powołana 12 lutego 1989 przez instruktorów z terenu całej Polski. Powstała, aby zjednoczyć wysiłki niezależnych środowisk harcerskich poprzez powołanie alternatywnej ogólnopolskiej organizacji harcerskiej.

    Wymagania[ | edytuj kod]

    1. Wykazał się umiejętnością pracy nad sobą, stawiania celów w życiu, podejmowania działań (do ich realizacji), ich oceny i wyciągania wniosków.
    2. Podnosi swoje umiejętności i kwalifikacje.
    3. Bierze czynny udział w życiu otaczającego go środowiska społecznego.
    4. W swojej pracy instruktorskiej świadomie wykorzystuje służbę.
    5. Wykazał się umiejętnością pracy w zespole, komunikowania się oraz motywowania innych. Zrealizował zadanie instruktorskie na poziomie szczepu lub hufca.
    6. Pogłębił znajomość harcerskiego systemu wychowawczego oraz zasad metodyki grup wiekowych.
    7. Stosuje metodę harcerską w pracy z instruktorami.
    8. Świadomie stosuje System pracy z kadrą.
    9. Pracuje nad swoją postawą instruktorską. Doskonali swoje umiejętności harcerskie i instruktorskie – w trakcie próby brał udział w minimum 2 wybranych formach kształceniowych.
    10. Przygotował się do roli opiekuna próby na stopnie instruktorskie.
    11. Pozyskał sojuszników do działalności harcerskiej.
    12. Pełnił funkcję instruktorską w czasie roku harcerskiego i był członkiem komendy kolonii/obozu lub zimowiska.
    13. Orientuje się w historii i aktualnej sytuacji harcerstwa. Korzysta z harcerskiej literatury i mediów. Przeczytał minimum 3 wybrane książki harcerskie.
    14. Wykazał się znajomością przepisów finansowych i organizacyjnych oraz zasad prowadzenia obozu harcerskiego odpowiadających wymaganiom stawianym kierownikom wypoczynku.
    15. Wykazał się umiejętnością pozyskiwania środków na działalność harcerską.

    Źródło.

    Krzyż harcerski – odznaka harcerska stosowana w większości organizacji harcerskich w Polsce (wyjątek stanowi SHK Zawisza, które używa, jak całe FSE, krzyża FSE, przypinanego do beretu nad lewą skronią).Przewodnik (forma żeńska: przewodniczka, skrót: pwd.) – pierwszy harcerski stopień instruktorski. Jego posiadacz wyróżnia się filcową, granatową podkładką pod krzyżem harcerskim oraz granatową plakietką w kształcie lilijki (tzw. lilijką instruktorską) noszoną na lewym rękawie munduru harcerskiego. W harcerstwie przedwojennym zamiast stopnia istniał tytuł drużynowego po próbie (DPP), oznaczany w identyczny sposób.

    Warunki zamknięcia próby[ | edytuj kod]

    1. Osiągnięcie poziomu opisanego w idei stopnia i zrealizowanie wymagań próby.
    2. Pozytywnie oceniona praca instruktorska w okresie realizacji próby.
    3. Ukończenie kursu podharcmistrzowskiego.

    Źródło.

    Uprawnienia wynikające z posiadania stopnia[ | edytuj kod]

    Osoba w stopniu podharcmistrza może:

    1. być opiekunem próby na stopień przewodnika,
    2. być opiekunem próby na stopień podharcmistrza w przypadku gdy:
    3. uzyskała zgodę właściwej KSI,
    4. posiada stopień podharcmistrza od minimum 2 lat,
    5. ma otwartą próbę harcmistrzowską,
    6. jako opiekun pozytywnie przeprowadziła i zamknęła co najmniej jedną próbę przewodnikowską;
    7. być członkiem komisji stopni instruktorskich hufca,
    8. zdobyć Srebrną Odznakę Kadry Kształcącej,
    9. zostać odznaczona Brązowym Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP”,
    10. być kierownikiem placówki wypoczynku.
  • Stopień podharcmistrza powinni posiadać instruktorzy pełniący np. takie funkcje jak: namiestnik, komendant szczepu itp.
  • Mundur harcerski - rodzaj ubioru noszonego przez członków organizacji harcerskich. Pierwotnie zaprojektowany na wzór mundurów wojskowych miał zastępować ubrania cywilne mogące zniszczyć się na zbiórkach oraz budować wspólnotę harcerzy poprzez ich zewnętrzny jednolity wygląd. Krój mundurów zmieniał się kilkukrotnie w historii harcerstwa. Szczegóły dotyczące umundurowania są regulowane przez regulaminy mundurowe poszczególnych organizacji.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.