• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pocisk podkalibrowy

    Przeczytaj także...
    Penetrator — w technologii wojskowej mianem tym określa się roboczą część (rdzeń) pocisku podkalibrowego, którego zadaniem jest wyłącznie przeniesienie energii kinetycznej wystrzału we względnie wysokiej masie i umożliwiający jej skupienie w małym przekroju, w rezultacie umożliwiający przebicie się przez pancerz.Metr na sekundę – jednostka miary prędkości, właściwa dla układu jednostek SI, oznaczana m/s, gdzie m – metr, s – sekunda.
    Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia.

    Pocisk podkalibrowypocisk, którego głowica bojowa ma średnicę mniejszą niż kaliber broni, z której jest wystrzeliwany.

    Pocisk podkalibrowy stabilizowany brzechwowo z odrzucanym sabotem (APFSDS):
    1. sabot;
    2. penetrator (rdzeń podkalibrowy);
    3. pierścień wiodący.

    Pociski podkalibrowe najczęściej używane są w armatach czołgowych do niszczenia pojazdów pancernych. Osiągają one prędkość do 1800 m/s (6480 km/h), a zgromadzona w związku z tym ich energia kinetyczna pozwala na przebicie pancerza rdzeniem pocisku. Wewnątrz kadłuba pocisk rozpryskuje się, rażąc załogę atakowanego pojazdu.

    Sabot — w technologii wojskowej mianem tym określa się część pocisku podkalibrowego, której zadaniem jest "dopełnić" średnicę pocisku do kalibru lufy, z której jest on wystrzeliwany.Pierścień wiodący – pierścień z materiału plastycznego obciśnięty w rowku na obwodzie części cylindrycznej pocisku.

    Czynnikami decydującymi o wysokiej skuteczności pocisku są:

  • wysoka gęstość pocisku roboczego (prawie 2x większa niż ołów) – większa kumulacja masy (a więc i energii kinetycznej) w jednostce objętości;
  • duża twardość materiału, z którego wykonany jest pocisk roboczy;
  • mały przekrój roboczy, umożliwiający "punktową" kumulację energii lecącego pocisku w czasie penetracji atakowanego pancerza;
  • rozpryskiwanie się i samozapłon we wnętrzu zaatakowanego czołgu (zubożony uran);
  • małe opory aerodynamiczne w czasie lotu.
  • Pociski podkalibrowe mają tendencję do odbijania się od pancerzy, jeśli atakowany pancerz znajduje się pod odpowiednio ostrym kątem w stosunku do lecącego pocisku. Ma to związek z nachyleniem płyt pancerza. Zasada ta dotyczy pancerzy stalowych. W wypadku osłon kompozytowych efektywniejsze są płyty pionowe.

    Kilometr na godzinę – powszechnie stosowana jednostka szybkości lub wartości prędkości, oznaczana km/h. W języku angielskim używane są również oznaczenia kph oraz kmph (przez analogię do mph). Obiekt poruszający się z prędkością 1 km/h w ciągu 1 godziny przebędzie drogę 1 kilometra.Głowica bojowa - ładunek bojowy, zwykle wybuchowy, wraz z detonatorem przenoszony przez pocisk rakietowy, artyleryjski, bombę lub torpedę. Pojęcie to często uzywane jest w odróżnieniu od głowic ćwiczebnych, bądź testowych, używanych w celach szkoleniowych lub testowych danego rodzaju broni.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Pocisk nadkalibrowy




  • Warto wiedzieć że... beta

    Pocisk – ciało wystrzeliwane z broni miotającej. Pociski są zwykle aerodynamiczne, wydłużone, a w przekroju okrągłe, wykonane z twardych i gęstych materiałów, najczęściej metali. Przed wynalezieniem lufy gwintowanej nadającej pociskowi ruch obrotowy miały one kształt sferyczny i nazywano je kulami.
    Kaliber broni - najmniejsza średnica przewodu lufy broni palnej. Pod uwagę nie bierze się zakończenia lufy, które, np. w garłaczu, może rozszerzać się lejkowato. W przypadku luf gwintowanych kaliber broni oznacza średnicę lufy mierzoną na polach gwintu.
    Pocisk nadkalibrowy – pocisk, którego głowica bojowa ma średnicę większą niż kaliber broni, z której jest wystrzeliwany. Pociski takie ładuje się od wylotu lufy, mocując przy pomocy specjalnej nakładki na lufę, lub wprowadzając do jej wnętrza tuleję prowadzącą, stanowiącą tylną część pocisku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.