• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Poświęcenie kościoła

    Przeczytaj także...
    Kadzidło (arab.: لبٌان, lubbān, hebr. ketoret, gr. libanos, thymiana, łac. tus, incensum) – substancje zapachowe uwalniane podczas spalania, pochodzenia naturalnego stosowane w rytuałach religijnych, medytacji, w kosmetyce, kuchni i medycynie.Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Kole - jedna z czterech kolskich świątyń katolickich. Wybudowany został w latach 80. XX wieku z inicjatywy ks. Serafina Opałko. Ulokowany jest na osiedlu Przedmieście Warszawskie, na terenie dawnej wsi Blizna.
    Duch Święty (hebr. רוּחַ הַקֹּדֶשׁ Ruach ha-Kodesz, gr. τὸ ἅγιον Πνεύμα to hagion Pneuma lub τὸ Πνεύμα τὸ ἅγιον to Pneuma to hagion, łac. Spiritus Sanctus) – w religii chrześcijańskiej trzecia osoba Trójcy Świętej, równa Ojcu i Synowi w bóstwie, majestacie, substancji i naturze. Nie jest bytem zrodzonym, ani stworzonym. Pochodzenie Ducha Świętego interpretowane jest zależnie od tradycji chrześcijańskiej. Według tradycji zachodniej Duch pochodzi od Ojca i Syna, natomiast w tradycji wschodniej – od Ojca przez Syna (zob. filioque). Według doktryn antytrynitarnych nie jest Osobą Boską, często uważana jest jedynie za przejaw działalności Bożej lub moc Bożą.

    Poświęcenie kościoła (daw. konsekracja kościoła) (łac. dedicatio ecclesiae) – uroczyste poświęcenie nowo powstałej świątyni, zastrzeżone dla biskupa.

    Ceremonia ta dokonywana jest według obrzędu, którego główne elementy powstały w liturgii gallikańskiej i rzymskiej między wiekiem IV a IX. Wówczas ceremonia składała się z trzech części. Poprzez pokropienie ścian budynku wodą święconą biskup obejmował go w posiadanie, by następnie odbyć procesję do wnętrza świątyni. Po śpiewie hymnu Veni Creator wypisywał pastorałem na popiele alfabet grecki i łaciński.

    Sobór watykański II – ostatni, jak dotąd, sobór w Kościele katolickim, otwarty 11 października 1962 przez papieża Jana XXIII, zakończony 8 grudnia 1965 przez papieża Pawła VI.Anniversarium - rzymski zwyczaj wspominania śmierci bliskich zmarłych (np. (łac. pater familias), które zmieniło znaczenie pod wpływem chrześcijan.

    W kolejnej części za pomocą wody gregoriańskiej uświęcał wnętrze kościoła, po czym odmawiał prefację, w której błagał o wspomożenie Ducha Świętego.

    Po modlitwie następowało właściwe poświęcenie murów poprzez namaszczenie olejem tzw. zacheuszków, symbolizujących dwunastu apostołów. Po namaszczeniu ołtarza (na zdjęciu) spalano na nim kadzidło w czterech rogach i pośrodku.

    Liturgia ta uległa znacznej zmianie (uproszczeniu) po reformie II soboru watykańskiego.

    Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.Koło – miasto w województwie wielkopolskim, w Kotlinie Kolskiej, nad Wartą; siedziba powiatu kolskiego i gminy Koło.

    Zobacz też[]

  • Anniversarium
  • Przypisy

    1. Encyklopedia Popularna PWN, wydanie trzydzieste piąte. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010, s. 496. ISBN 978-83-01-16450-8.

    Linki zewnętrzne[]

  • Zbigniew Kobus, Na czym polega poświęcenie Kościoła?, opusdei.pl



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zacheuszek - dowód poświęcenia kościoła. Klocek, płytka z symbolicznym krzyżykiem wmurowana w ściany wewnętrzne kościoła, także malowany na ścianie znak małego krzyża.
    Woda gregoriańska – w Kościele katolickim jeden z czterech rodzajów wody święconej. Początkowo składała się z wody zmieszanej z winem, a od VIII w. także z solą i popiołem. Jej przygotowywanie zastrzeżone jest dla biskupa. Nazwa „woda gregoriańska” pochodzi od papieża Grzegorza I, który nakazał jej stosowanie podczas konsekracji kościoła.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama