• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Połozowate

    Przeczytaj także...
    Zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix) – gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Zaskrońce występują w całej Europie (oprócz Szkocji, Irlandii i północnej części Skandynawii). Samica jest większa od samca i osiąga średnio długość od 85 cm do 1,2 m (wyjątkowo 2 m), a samiec od 70 cm do 1 m. Żywią się żabami, rybami albo małymi gryzoniami, które połykają bez uprzedniego uśmiercania. Atakują tylko poruszające się zwierzęta. W niewoli zaskrońce żyją do 15 lat.Zaskrońcowate (Natricinae) – podrodzina węży z rodziny połozowatych. Żyją na wszystkich kontynentach oprócz Australii i Antarktydy. Osiągają od 50 do 200 cm długości. Uzębienie typu opisthoglypha. Głowa pokryta dużymi tarczkami, łuski zwykle z wyraźnym kilem. W Polsce występuje zaskroniec zwyczajny.
    Dysfolid, boomslang (z jęz. afrikaans i jęz. niderlandzkim – boom – "drzewo", slang – "wąż"; z jęz. łac. Dispholidus typus) – gatunek węża z rodziny połozowatych. Wąż ten nie jest agresywny, ale swoim jadem może zabić nawet dorosłego człowieka. Samica ma barwę brunatną, podczas gdy samiec jest intensywnie zielony. Jest jedynym przedstawicielem monotypowego rodzaju Dispholidus.

    Połozowate (Colubridae) – rodzina węży z grupy Alethinophidia. Inne nazwy używane dla tej rodziny to wężowate lub węże właściwe.

    Do rodziny połozowatych należy większość obecnie żyjących węży. Należy do niej około 1500 gatunków, czyli ponad 60%.

    Tradycyjnie wśród połozowatych wyróżnia się podrodziny:

    Połoz japoński (Elaphe climacophora), znany również jako wąż kurylski i wąż wyspowy – gatunek węża z rodziny połozowatych, występujący na Wyspach Japońskich. Alethinophidia – infrarząd węży zawierający wszystkie węże niezaliczane do infrarzędu Scolecophidia. Opisano 15 rodzin, zawierających łącznie 9 podrodzin i 316 rodzajów.
  • Boodontinae
  • Calamariinae
  • Colubrinae
  • Dipsadinae
  • Homalopsinae
  • Natricinaezaskrońcowate
  • Pareatinae
  • Psammophiinae
  • Pseudoxenodontinae
  • Pseudoxyrhophiinae
  • Xenodermatinae
  • Xenodontinae
  • Niektóre badania sugerują jednak, że połozowate obejmujące wszystkie te podrodziny byłyby rodziną parafiletyczną, gdyż należeliby do niej przodkowie zdradnicowatych i żmijowatych, zaś same rodziny Elapidae i Viperidae nie są zaliczane do Colubridae. Według tych badań niektóre podrodziny połozowatych, jak Pseudoxyrhophiinae czy Psammophiinae, są bliżej spokrewnione ze zdradnicowatymi niż z resztą połozowatych. Lawson i in. (2005) zaliczyli podrodziny Psammophiinae, Pseudoxyrhophiinae, Xenodermatinae i większość rodzajów z podrodziny Boodontinae do zdradnicowatych; wyłączyli też z Colubridae podrodziny Pareatinae i Homalopsinae, podnosząc je do rangi odrębnych rodzin. Jeszcze dalej poszli Vidal i in. (2007) ograniczając Colubridae wyłącznie do podrodzin Colubrinae, Calamariinae i nowej podrodziny Grayiinae, obejmującej rodzaj Grayia (wcześniej zaliczany do Boodontinae). Zaher i in. (2009) ograniczają Colubridae wyłącznie do dawnej podrodziny Colubrinae. Wreszcie Pyron i współpracownicy (2011) zaliczyli do Colubridae podrodziny Colubrinae, Calamariinae, Grayiinae, Natricinae, Pseudoxenodontinae, Dipsadinae (obejmującą też rodzaje przez innych autorów zaliczane do Xenodontinae) oraz wyróżnioną przez autorów nową podrodzinę Scaphiodontophiinae obejmującą rodzaj Scaphiodontophis. Podobną klasyfikację przyjęli też w późniejszej publikacji Pyron, Burbrink i Wiens (2013), z tym tylko, że zamiast Scaphiodontophiinae wyróżnili podrodzinę Sibynophiinae obejmującą rodzaje Sibynophis i Scaphiodontophis.

    Gniewosz plamisty, miedzianka (Coronella austriaca) – gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Powszechnie spotykany w wielu miejscach Europy i zachodniej Azji. Nieszkodliwy dla ludzi, choć często mylony ze żmiją zygzakowatą. W Polsce gatunek pod ochroną.Wąż jasnogrzbiety, połoz smugooki (Orthriophis taeniurus) – niejadowity gatunek węża z rodziny połozowatych, znany też jako wąż smugooki, wąż (połoz) długoogonowy, wąż (połoz) tajwański lub wąż (połoz) chiński.

    W Polsce występują 4 gatunki połozowatych:

  • gniewosz plamisty (Coronella austriaca)
  • wąż Eskulapa (Elaphe longissima)
  • zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix)
  • zaskroniec rybołów (Natrix tesselata)
  • Przykładowi przedstawiciele połozowatych na świecie:

  • wąż zbożowy (Pantherophis guttatus syn. Elaphe guttata)
  • wąż smugowy (Pantherophis alleghaniensis)
  • fordonia krabożerna (Fordonia leucobalia)
  • połoz japoński (Elaphe climacophora)
  • połoz Heleny (Elaphe helena)
  • połoz amurski (Elaphe schrenckii)
  • połoz smugooki (Elaphe taeniura)
  • połoz honduraski (Elaphe flavirufa pardalina)
  • połoz perski (Elaphe persica)
  • wąż wielkooki (Bogertophis subocularis)
  • połoz (Elaphe prasina)
  • połoz żółtozielony (Coluber viridiflavus)
  • malpolon (Malpolon monspessulanus)
  • dysfolid (Dispholidus typus)
  • Przypisy

    1. Colubridae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. Nicolas Vidal, S. Blair Hedges. Higher-level relationships of caenophidian snakes inferred from four nuclear and mitochondrial genes. „Comptes Rendus Biologies”. 325 (9), s. 987–995, 2002. DOI: 10.1016/S1631-0691(02)01509-3 (ang.). 
    3. R. Lawson, J.B. Slowinski, B.I. Crother, F.T. Burbrink. Phylogeny of the Colubroidea (Serpentes): New evidence from mitochondrial and nuclear genes. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 37 (2), s. 581–601, 2005. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.07.016 (ang.). 
    4. Nicolas Vidal, Anne-Sophie Delmas, Patrick David, Corinne Cruaud, Arnaud Couloux, S. Blair Hedges. The phylogeny and classification of caenophidian snakes inferred from seven nuclear protein-coding genes. „Comptes Rendus Biologies”. 330 (2), s. 182–187, 2007. DOI: 10.1016/j.crvi.2006.10.001 (ang.). 
    5. Hussam Zaher, Felipe Gobbi Grazziotin, John E. Cadle, Robert W. Murphy, Julio Cesar de Moura-Leite i Sandro L. Bonatto. Molecular phylogeny of advanced snakes (Serpentes, Caenophidia) with an emphasis on South American Xenodontines: a revised classification and descriptions of new taxa. „Papéis Avulsos de Zoologia”. 49 (11), s. 115–153, 2009. DOI: 10.1590/S0031-10492009001100001 (ang.). 
    6. R. Alexander Pyron, Frank T. Burbrink, Guarino R. Colli, Adrian Nieto Montes de Oca, Laurie J. Vitt, Caitlin A. Kuczynski i John J. Wiens. The phylogeny of advanced snakes (Colubroidea), with discovery of a new subfamily and comparison of support methods for likelihood trees. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 58 (2), s. 329–342, 2011. DOI: 10.1016/j.ympev.2010.11.006 (ang.). 
    7. Robert Alexander Pyron, Frank T Burbrink i John J. Wiens. A phylogeny and revised classification of Squamata, including 4161 species of lizards and snakes. „BMC Evolutionary Biology”. 13, s. 93, 2013. DOI: 10.1186/1471-2148-13-93 (ang.). 

    Linki zewnętrzne[]

  • Mikko's Phylogeny Archive - Colubridae
  • Połoz perski (Zamenis persica) – gatunek węża z rodziny połozowatych. Przez wiele lat uznawano go za podgatunek węża Eskulapa.Zaskroniec rybołów (Natrix tessellata) – gatunek niejadowitego węża z podrodziny zaskrońcowatych (Natricinae) w rodzinie połozowatych (Colubridae).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Boodontinae - podrodzina węży z kladu Caenophidia o niepewnej pozycji systematycznej. Tradycyjnie zaliczane do rodziny Colubridae (połozowatych); niektóre analizy sugerują jednak, że podrodzina ta jest bliżej spokrewniona ze zdradnicowatymi niż z większością węży tradycyjnie zaliczanych do połozowatych. Lawson i in. (2005) zaliczyli nawet Boodontinae do zdradnicowatych; natomiast Vidal i in. (2007) w swojej analizie zaliczyli część rodzajów wchodzących w skład tej podrodziny - w tym rodzaje Lamprophis i Mehelya - do rodziny Lamprophiidae, siostrzanej do zdradnicowatych.
    Węże (Serpentes) – podrząd gadów z rzędu łuskonośnych. Charakteryzują się wydłużonym, beznogim ciałem i aparatem szczękowym umożliwiającym niezwykle szerokie rozwarcie szczęk, a co za tym idzie połykanie ofiar w całości, brakiem błony bębenkowej i ucha środkowego. Liczba kręgów, które mają (podobnie jak u waranów) dodatkowe powierzchnie stawowe, może sięgać 400. Węże (jadowite i właściwe) mają tylko jedno (prawe) płuco (dusiciele mają dwa), wydłużoną wątrobę, nerki ułożone jedna za drugą. Mają dobrze rozwinięty narząd Jacobsona. Węże są grupą monofiletyczną. Rozmnażają się płciowo.
    Zaskrońcowate (Natricinae) – podrodzina węży z rodziny połozowatych. Żyją na wszystkich kontynentach oprócz Australii i Antarktydy. Osiągają od 50 do 200 cm długości. Uzębienie typu opisthoglypha. Głowa pokryta dużymi tarczkami, łuski zwykle z wyraźnym kilem. W Polsce występuje zaskroniec zwyczajny.
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Żmijowate (Viperidae) - rodzina węży. Obejmuje 11 rodzajów i około 49 gatunków z Europy Azji i Afryki. Większość specjalistów klasyfikuje w tej rodzinie grzechotniki (traktując je jako podrodzinę). Długość bardzo zróżnicowana: od 18 cm do 3,5 metra. Zwierzęta należące do tej rodziny są jadowite, a ich jad ma działanie hemotoksyczne i cytotoksyczne. Zęby jadowe w górnej szczęce są osadzone na ruchomych kościach gnykowych i wyposażone w długi kanał jadowy. Żmijowate zamieszkują prawie cały świat, a niektóre gatunki występują nawet na terenach pozornie nieprzyjaznych dla węży, bo w rejonach o dużych wahaniach temperatur.
    Wąż wielkooki (Bogertophis subocularis) – gatunek niejadowitych węży z rodziny połozowatych (Colubridae), występujących w Ameryce Północnej na pograniczu amerykańsko-meksykańskim. Angielska nazwa tego węża to Trans-Pecos Rat Snake. Znany jest również pod wcześniejszą nazwą połoz wielkooki (Elaphe subocularis).
    Takson parafiletyczny (grupa parafiletyczna) – takson, który obejmuje tylko część potomków wspólnego przodka. Istnienie taksonów parafiletycznych wynika po części z niedoskonałości metod stosowanych dotychczas przez naukowców, a częściowo także z przyzwyczajenia i tradycji pewnych kręgów. Taksony te określane są mianem sztucznych (podobnie jak i polifiletyczne) w odróżnieniu od naturalnych taksonów monofiletycznych.

    Reklama