• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pneumatologia

    Przeczytaj także...
    Duch Święty (hebr. רוּחַ הַקֹּדֶשׁ Ruach ha-Kodesz, gr. τὸ ἅγιον Πνεύμα to hagion Pneuma lub τὸ Πνεύμα τὸ ἅγιον to Pneuma to hagion, łac. Spiritus Sanctus) – w religii chrześcijańskiej trzecia osoba Trójcy Świętej, równa Ojcu i Synowi w bóstwie, majestacie, substancji i naturze. Nie jest bytem zrodzonym, ani stworzonym. Pochodzenie Ducha Świętego interpretowane jest zależnie od tradycji chrześcijańskiej. Według tradycji zachodniej Duch pochodzi od Ojca i Syna, natomiast w tradycji wschodniej – od Ojca przez Syna (zob. filioque). Według doktryn antytrynitarnych nie jest Osobą Boską, często uważana jest jedynie za przejaw działalności Bożej lub moc Bożą.Tradycja Apostolska lub Tradycja – całokształt modlitwy, nauki i życia wiarą chrześcijańską, które Kościół otrzymał od Jezusa i Apostołów, zgodnie ze słowami Apostoła Pawła: Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem (1 Kor 11, 23). Tradycja jako żywy wzorzec przekazywany z pokolenia na pokolenie, w swoim zrębie została ustalona raz na zawsze u początków istnienia Kościoła i jest niezmienna. Jednak jej rozumienie i sposób wyrażania pod natchnieniem Ducha Świętego (por. J 16,13) urzeczywistnia się w każdym pokoleniu na nowo w sposób który najlepiej odpowiada wyzwaniom danego czasu.
    Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku (w formie koinè (gr. κοινὴ)), uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Poszczególne tradycje chrześcijańskie mają nieco inny kanon ksiąg biblijnych.
    Zesłanie Ducha Świętego

    Pneumatologia lub teologia Ducha Świętego (gr. pneuma - duch, logos - słowo, nauka) – dział teologii dogmatycznej, nauka o Duchu Świętym, Jego osobie, naturze i działaniu.

    Bada m.in. relacje łączące Ducha Świętego z pozostałymi osobami Trójcy Świętej, problem Jego osobowości i pośrednictwa zbawczego, obecność i działanie Ducha Świętego w świecie, Kościele, kościelnym poznawaniu i przekazywaniu wiary, w otwarciu Kościoła na znaki czasu i działalności misyjnej oraz obecność i działanie w życiu Maryi, wierzących, wyznawców innych religii oraz niewierzących.

    Teologia dogmatyczna – główna gałąź teologii zajmująca się badaniem w sposób rozumowy wszystkich głównych zagadnień doktryny chrześcijańskiej.

    Podstawowe źródła pneumatologii stanowią: Pismo Święte, Tradycja, zmysł wiary (sensus fidei) ludu Bożego oraz doświadczenia w życiu jednostek i wspólnot chrześcijańskich.

    Inne znaczenia[ | edytuj kod]

  • nauka o wszystkich duchach i aniołach oraz duszach ludzkich odłączonych od ciała
  • w filozofii, nauka o duszy ludzkiej, zwłaszcza duszy wegetatywnej i zmysłowej (termin używany przed wprowadzeniem nazwy "psychologia")
  • we współczesnej psychologii dialogu, wiedza odnosząca się do samej istoty człowieka.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Katechizm Kościoła Katolickiego, Poznań: Pallottinum, 1994, ​ISBN 83-7014-221-4
  • Zdzisław Kijas, Traktat o Duchu Świętym i łasce, [w:] Dogmatyka, t. 4, Warszawa: Więź, 2010, ​ISBN 978-83-603-5696-8
  • Antoni Nadbrzeżny, Pneumatologia, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 15, Lublin: Tow. Nauk. KUL, 2011, ​ISBN 978-83-7306-518-5




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.