• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Plik tekstowy

    Przeczytaj także...
    Czytnik książek elektronicznych (też: czytnik e-książek, czytnik e-booków, e-czytnik z ang. e-book reader, czytnik ebooków) – urządzenie cyfrowe lub oprogramowanie utworzone (dedykowane) w celu wyświetlania i czytania książek elektronicznych (e-book) i czasopism (e-gazeta) oraz wszelkich dokumentów wizualnych (głównie piśmienniczych) w formie elektronicznej.Plik (ang. file) – uporządkowany zbiór danych o skończonej długości, posiadający szereg atrybutów i stanowiący dla użytkownika systemu operacyjnego całość. Nazwa pliku nie jest częścią tego pliku, lecz jest przechowywana w systemie plików.
    BOM (ang. Byte Order Mark) – znacznik kolejności bajtów w wielobajtowym kodowaniu znaków jest zapisywany na początku strumienia bajtów (pliku) i informuje, w jakiej kolejności należy ustawić bajty, aby odczytać kod znaku. BOM rozwiązuje problem interpretacji kolejności bajtów w znaku i umożliwia automatyczną detekcję kodowania UTF-8, UTF-16LE, UTF-16BE, UTF-32LE, UTF-32BE oraz ASCII.

    Plik tekstowy (ang.) text file – plik zawierający dane w postaci alfanumerycznej.

    Historia[]

    Plik tekstowy wprowadzono w początkach rozwoju technik komputerowych, gdy w użyciu były urządzenia peryferyjne wykorzystujące tekstowy format danych, np. dalekopis, drukarka wierszowa, czytnik kart dziurkowanych.

    Zastosowanie[]

    Wyróżnienie formatu pliku tekstowego wynikało z przyjęcia standardu pracy urządzeń drukujących – pliki tekstowe mogły być bezpośrednio wysyłane do drukarek, dalekopisów czy na monitor komputera.

    EOF (ang. End of file) - Znak kontrolny oznaczający koniec pliku. Nie posiada swojego odpowiednika w kodzie ASCII. W systemach unixowych wprowadzany w terminalu przez kombinację klawiszy CTRL+D, natomiast w Windows wprowadzany do wiersza poleceń poprzez użycie CTRL+Z.Karta dziurkowana, karta perforowana - nośnik danych stosowany do zapisu informacji w maszynach z automatycznym przetwarzaniem danych. Używana do programowania komputera począwszy od ich konstrukcji aż do lat 80. XX wieku, stosowana współcześnie z papierową taśmą dziurkowaną.

    Pliki tekstowe są nadal szeroko wykorzystywane, głównie jako pliki konfiguracyjne, dokumentacje czy instrukcje dla systemu operacyjnego, programów, aplikacji – ogólnie dla oprogramowania. Nazwy plików tekstowych mają, zazwyczaj, rozszerzenie TXT. Większość procesorów tekstu posiada możliwość zapisu dokumentu w formacie pliku tekstowego, wiąże się to jednak z utratą informacji o formatowaniu tego dokumentu. Pliki tekstowe są również odczytywane przez większość czytników e-booków.

    Aplikacja, program użytkowy - konkretny, ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność, element oprogramowania użytkowego.Program komputerowy (ang. computer program) - sekwencja symboli opisująca obliczenia zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), czasami bezpośrednio – jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio – gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda).

    Przykładem pliku tekstowego może być plik źródłowy strony internetowej, z rozszerzeniem nazwy HTM lub HTML. Programy pisane w języku skryptowym również zapisywane są w plikach tekstowych, z dowolnym rozszerzeniem nazwy.

    Budowa[]

    Plik tekstowy:

  • składa się ze znaków (patrz kod znaku),
  • może się rozpoczynać znakiem kolejności bajtów (BOM),
  • może zawierać znaki końca linii (EOL),
  • jest zakończony znakiem końca pliku (EOF).
  • Rozszerzenia[]

    Typowe rozszerzenia:

  • pliki www: html, xml, css, svg, json, ...
  • kody źródłowe: c, cpp, h, cs, js, py, java, rb, pl, php, sh, ...
  • Dokumenty: txt, tex, markdown, asciidoc, rtf, ps, ...
  • pliki konfiguracyjne: ini, cfg, rc, reg, ...
  • pliki z danymi w formie tabeli (tabularne): csv, tsv, ...
  • Zobacz też[]

  • Plik binarny
  • Znakowy typ danych
  • Przypisy

    System operacyjny (ang. Operating System, skrót OS) – oprogramowanie zarządzające systemem komputerowym, tworzące środowisko do uruchamiania i kontroli zadań użytkownika.Znakowy typ danych (ang.) character data type – typ danych stosowany w wielu językach programowania, reprezentujący jeden znak tekstu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Monitor komputerowy – ogólna nazwa jednego z urządzeń wyjścia do bezpośredniej komunikacji operatora z komputerem. Zadaniem monitora jest natychmiastowa wizualizacja wyników pracy komputera.
    Kod alfanumeryczny (ang.) alphanumeric code – kod w którym do zapisu napisów i liczb, przedstawianych jako ciągi cyfr, używa się określonych w danym kodzie znaków. W technice cyfrowej określonym znakom kodu nadaje się wartości liczbowe.
    Drukarka wierszowa – drukarka o wysokiej wydajności, pracująca w trybie znakowym, drukująca podczas jednego obrotu bębna czcionkowego całe wiersze tekstu.
    Procesor tekstu - zaawansowany edytor tekstowy umożliwiający oprócz edycji czystej zawartości tekstowej, także formatowanie tekstu, czyli nadanie mu odpowiedniej szaty typograficznej (np. stosowanie krojów pisma, ustalanie łamów, regulacja świateł itd.), stosowanie różnych kolorów, łączenie tekstu z grafiką, a jednocześnie określenie formatu papieru, na którym dany dokument ma być wydrukowany. Aby to wszystko było możliwe do wykonania w praktyce, edycja odbywa się w trybie WYSIWYG (czyli na ekranie monitora prezentowane są efekty wprowadzanych zmian wyglądu, i jednocześnie jest to wygląd dokumentu taki sam, jak po wydrukowaniu).
    Dalekopis to telegraficzny aparat drukujący, służący do przekazywania informacji w postaci alfanumerycznej. W szczególności jest on wykorzystywany jako abonenckie urządzenie końcowe (terminal) do realizacji usług teleksowych.
    Plik binarny – plik o dowolnej zawartości, oznacza wszystkie pliki poza plikami tekstowymi zawierającymi tekst zapisany w ustalonym sposobie kodowania znaków drukarskich, wraz z kodami sterującymi, w tym także kod znaku końca pliku – ^Z.
    Kod znaku (ang.) character code – sposób prezentacji znaku, mający zastosowanie w informatyce, technice cyfrowej i elektronice cyfrowej – jest to liczba całkowita możliwa do zapisania w jednym bajcie np. ASCII, w dwóch bajtach np. UCS-2 lub w kombinacji kilku bajtów np. UTF-8.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.