• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Platerowanie



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Eutektyka (eutektyk, mieszanina eutektyczna) – mieszanina dwóch lub więcej faz o określonym składzie, która wydziela się z roztworów ciekłych w określonej temperaturze, zwanej temperaturą eutektyczną. Mieszanina jest produktem przemiany eutektycznej. Nazwa wywodzi się z greckiego słowa eutektos, co znaczy łatwo topliwy.Galwanostegia - jeden z dwóch podstawowych działów galwanotechniki (drugim jest galwanoplastyka). Galwanostegia zajmuje się elektrolitycznymi procesami powodującymi uzyskanie na powierzchni metali szeregu trwałych powłok różnych rodzajów (metalicznych lub niemetalicznych). Galwanostegia tym się różni od galwanoplastyki, że wytworzone powierzchnie są trwale związane z podłożem, podczas gdy w galwanoplastyce wytwarzane są powłoki oddzielane od powierzchni obrabianego przedmiotu.
    Metalurgia proszków[ | edytuj kod]
    Platerowanie metodą natryskiwania proszków
    Drobne kropelki roztopionego proszku uderzają w powierzchnię metalu i tworzą powłokę

    Poza odlewaniem brązów na taśmy stalowe stosuje się nasypywanie na taśmę proszków z odpowiedniego stopu. Taśma z warstwą proszku przesuwa się przez piec przelotowy, a następnie schładzana i walcowana. Warstwa brązu jest bardziej porowata od uzyskiwanej metodą odlewania.

    Termobimetal (inaczej: bimetal termometryczny) – w technice element sprężysty, powstały poprzez połączenie metodą lutowania bądź zgrzewania dwóch warstw metali lub ich stopów, charakteryzujących się różnymi współczynnikami rozszerzalności cieplnej. Warstwa, której współczynnik ma większą wartość, zwana jest warstwą czynną, druga zaś – warstwą bierną. Termobimetale najczęściej wytwarzane są w postaci płytek lub taśm. Taśmy większej długości często zwija się w płaską spiralę Archimedesa lub linię walcową śrubową tak, aby zajmowały mniej miejsca. Spotyka się także elementy, w których łączy się różne kształty w celu uzyskania specjalnego efektu.Galwanizacja – potoczna nazwa galwanostegii, czyli elektrolitycznych metod wytwarzania powłok na różnych materiałach.

    Proszki metali powłokowych są stosowane w mniejszej skali do pokrywania wyrobów gotowych metodą natryskową, np. z użyciem ręcznych pistoletów płomieniowych. W płomieniu ziarna proszku topią się. Uderzając w pokrywaną powierzchnię metalu tworzą porowatą powłokę.

    Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Pojęcie platerowanie jest stosowane również w dziewiarstwie. Oznacza formowanie oczek dzianiny z dwóch rodzajów włókna, np. z nitki wełnianej i jedwabnej. Nitki są łączone tak, aby z jednej strony dzianiny był widoczny jeden rodzaj nitek (np. miękki wełniany spód i błyszczący, ozdobny wierzch).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Wielka Encyklopedia Powszechna, tom 8 Nomo-Polsc. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1966, s. 724.
    2. Leksykon Naukowo-Techniczny z suplementem, tom II (P-Ż). Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1989, s. 716. ISBN 83-204-0969-1.
    3. Encyklopedia techniki, Materiałoznawstwo. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1969, s. 470.
    4. Powłoki platerowane. W: Skrypt PG: Inżynieria powierzchni, rozdz. 6 [on-line]. Politechnika Gdańska. [dostęp 2016-01-31].
    5. Encyklopedia techniki; Metalurgia. Katowice: Wydawnictwo „Śląsk”, 1978, s. 495.
    6. Sposób platerowania blach żelaznych i stalowych miedzią lub metalami o podobnych własnościach za pomocą walcowania, Deutsche Röhrenwerke Aktiengesellschaft (Dűsseldorf, Niemcy); rzecznik patentowy: inż. Cz. Raczyński, 29 maja 1937; Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej opis patentowy Nr 24798 (według pubserv.uprp.pl PL24798B1, data dostępu: 2011-05-03).
    7. Powłoki napawane. W: Skrypt PG: Inżynieria powierzchni, rozdz. 5 [on-line]. Politechnika Gdańska. [dostęp 2016-01-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-06)].
    Przeciąganie - obróbka wiórowa, w której cały naddatek na obróbkę skrawany jest podczas jednego przejścia narzędzia, zwanego przeciągaczem, przeprowadzana na obrabiarkach zwanych przeciągarkami. Przeciąganie stosuje się do obróbki dokładnych otworów wielobocznych, wielowypustowych, rowków wpustowych oraz do obróbki powierzchni kwadratowych zewnętrznych, np. w korbowodach, kluczach. Ze względu na znaczne koszty narzędzi przeciąganie znajduje zastosowanie wyłącznie w produkcji wieloseryjnej lub masowej.Nikiel (Ni, łac. niccolum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Został odkryty w roku 1751 przez szwedzkiego chemika, Axela Cronstedta. W 1804 r. otrzymano go po raz pierwszy w stanie czystym. Przed naszą erą był używany w stopach z miedzią i cynkiem.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Lutowanie – metoda trwałego łączenia elementów metalowych za pomocą metalowego spoiwa zwanego lutem o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia łączonych elementów. Proces lutowania należy prowadzić w temperaturze wyższej od temperatury topnienia lutu, lecz nie wyższej od temperatury topnienia łączonych elementów. Dzięki temu lut topi się, a łączone elementy pozostają cały czas w stanie stałym. Istotne jest, aby zarówno lut, jak i elementy lutowane, osiągnęły temperaturę lutowania (wyższą od temperatury topnienia lutu), w przeciwnym przypadku mogą powstać wadliwe złącza zwane zimnymi lutami lub zimnymi stykami, o niezadowalających właściwościach użytkowych. Podstawową różnicą między lutowaniem a spawaniem jest to, że w przypadku spawania temperatura procesu jest tak wysoka, aby stopić i materiał dodatkowy, i brzegi elementów spawanych.
    Złotnictwo – rzemiosło artystyczne zajmujące się wytwarzaniem wyrobów ze złota, platyny, srebra, stopów, metali szlachetnych, kamieni szlachetnych oraz innych drogocennych materiałów. Termin jubilerstwo, dotyczący głównie czasów nowszych, obejmuje przede wszystkim wyrób klejnotów i ozdób ze złota, srebra i kamieni szlachetnych. W starożytności złotnictwo obejmowało głównie wytwarzanie luksusowych przedmiotów codziennego użytku (świeczniki, srebrne zastawy, szkatułki, wazony, figurki), różnego typu ozdób (diademy, naszyjniki, brosze, klamry, naramienniki, pierścienie), oraz przedmiotów służących kultowi religijnemu (złote lub srebrne relikwiarze, monstrancje, kielichy, puszki, pateny). Od XIII wieku w Europie Zachodniej, a od XIV wieku w Polsce działalność warsztatów złotniczych została ujęta w struktury cechowe, które w późniejszym czasie wprowadziły obowiązek oznaczania wyrobów znakiem złotniczym (puncą).
    Zgrzewanie wybuchowe − metoda spajania metali, w której następuje proces dynamicznego docisku łączonych powierzchni spowodowany energią wyzwalaną wskutek detonacji materiału wybuchowego.
    Wzmocnienie metalu (umocnienie metalu) – obróbka plastyczna na zimno, cieplna lub cieplno–plastyczna, która powoduje przekształcenie struktury metalu wywołujące takie zmiany właściwości mechanicznych jak wzrost twardości i wytrzymałości na rozciąganie, podwyższenie granicy plastyczności, zmniejszenie udarności i plastyczności.
    Nanotechnologia – ogólna nazwa całego zestawu technik i sposobów tworzenia rozmaitych struktur o rozmiarach nanometrycznych, czyli na poziomie pojedynczych atomów i cząsteczek. Rozmiary nanometryczne nie są jednoznacznie zdefiniowane. Powszechnie znany przedział 1,5 - 100 nm nie znajduje potwierdzenia praktycznego. Obecnie uważa się iż granice rozmiarów nanometrycznych leżą tam, gdzie rozmiar struktury koreluje z właściwościami fizycznymi materiału.
    Napawanie – pokrywanie przedmiotów metalowych warstwą metalu techniką spawania przy jednoczesnym topieniu podłoża. Napawanie korzysta z metod wykorzystywanych w spawalnictwie oraz obróbki plazmą.
    Defekty struktury krystalicznej – niedoskonałości kryształów polegające na punktowym lub warstwowym zerwaniu regularności ich sieci przestrzennej. Defekty występują praktycznie we wszystkich rzeczywistych kryształach. Wynikają one z natury procesu krystalizacji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.