• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Planck - misja kosmiczna



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Struny kosmiczne – hipotetyczne (przestrzennie) jednowymiarowe topologiczne solitony, które mogły zostać uformowane w wyniku złamania symetrii podczas przemiany fazowej we wczesnym Wszechświecie, kiedy topologia stanu próżniowego rozmaitości skojarzona do tego załamania symetrii nie jest przestrzenią jednospójną. Przewiduje się występowanie przynajmniej jednej struny na objętość Hubble’a. Silnik rakietowy – rodzaj silnika odrzutowego, czyli wykorzystującego zjawisko odrzutu substancji roboczej, który nie pobiera w trakcie pracy żadnej substancji z otoczenia. Substancją roboczą mogą być produkty spalania (gazy spalinowe) powstałe przy utlenianiu paliwa (chemiczny silnik rakietowy), przy czym zarówno paliwo rakietowe jak i utleniacz znajdują się w zbiornikach napędzanego urządzenia (tlen nie jest pobierany z atmosfery), dzięki czemu silnik może pracować w dowolnych warunkach, np. w przestrzeni kosmicznej i pod wodą. Mogą nią być też jony rozpędzane elektromagnetycznie (silnik jonowy), plazma, także rozpędzana elektromagnetycznie (silnik plazmowy) lub strumień fotonów gamma (silnik fotonowy). Stosowany najczęściej w rakietach i promach kosmicznych oraz pociskach rakietowych.
    Uwagi[ | edytuj kod]
    1. Dotychczas niezaobserwowane mody B polaryzacji mikrofalowego promieniowania tła generowane są przez fale grawitacyjne wzbudzone podczas inflacji.
    2. Czynnik h=H0/100 km×s×Mpc, gdzie H0 to stała Hubble'a.
    3. Pierwotny projekt przewidywał teleskop zbudowany w układzie Gregoriana spełniającym warunek Dragonea - Mizuguchia. Został on zmodyfikowany, ponieważ generował znaczne aberracje przy brzegach wymaganego dużego pola widzenia. Ostateczna konstrukcja jest aplanatem zapewniającym dobrą jakość optyczną w całej płaszczyźnie ogniskowania: A. Tauber et al.: Optical Design and Testing of the Planck Satellite (ang.). [dostęp 2012-01-17].

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Planck: The Scientific Programme (ang.). [dostęp 2012-01-17].
    2. Planck reveals an almost perfect Universe (ang.). ESA, 2013-03-21. [dostęp 2013-03-21].
    3. ESA: ESA en route to the origins of the Universe. 2009-05-14.
    4. Pierwsze światło satelity Planck. W: Astronomia.pl [on-line]. 2009-09-17. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-19)].
    5. ESA Portal - Planck sees tapestry of cold dust
    6. ESA Portal - Planck unveils the Universe – now and then
    7. Nancy Atkinson: Planck Spacecraft Loses Its Cool(ant) But Keeps Going (ang.). W: Universe Today [on-line]. 2012-01-17. [dostęp 2015-01-02].
    8. ESA: Planck: Mission Status Summary (ang.). [dostęp 2012-01-17].
    9. ESA: Planck's HFI completes its survey of early Universe (ang.). 2012-01-16. [dostęp 2012-01-17].
    10. Planck on Course for Safe Retirement (ang.). ESA, 2013-10-21. [dostęp 2015-01-02].
    11. Last command sent to ESA's Planck space telescope (ang.). ESA, 2013-10-23. [dostęp 2013-10-24].
    12. Marek Muciek. Kronika. Luty 2015. „Urania – Postępy Astronomii”. 3 (777), s. 6, 2015-maj-czerwiec. Polskie Towarzystwo Astronomiczne. Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii. ISSN 1689-6009 (pol.). 
    13. ESA: Planck Factsheet (ang.). [dostęp 2012-01-17].
    Ciemna energia – w kosmologii jest hipotetyczną formą energii, która wypełnia całą przestrzeń i wywiera na nią ujemne ciśnienie, wywołując rozszerzanie się Wszechświata. Jest to jedno z pojęć wprowadzonych w celu wyjaśnienia przyspieszania ekspansji kosmosu oraz problemu brakującej masy we Wszechświecie. Wyniki badań opublikowane w 2011 wydają się potwierdzać istnienie ciemnej energii.Mikrofale – rodzaj promieniowania elektromagnetycznego o długości fali pomiędzy podczerwienią i falami ultrakrótkimi, zaliczane są do fal radiowych. W różnych opracowaniach spotyka się różne zakresy promieniowania uznawanego za promieniowanie mikrofalowe, przykładowo od 1 mm (częstotliwość 300 GHz) do 30 cm (1 GHz), częstotliwość = 3·10 ÷ 3·10 Hz, a długości λ = 10 ÷ 0,1 m . Ten zakres pokrywa również pasma UHF oraz EHF (fale milimetrowe).


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kriogenika (gr. krios – zimno, genos – ród) – dziedzina nauki (fizyki i techniki) zajmująca się badaniem i wykorzystaniem właściwości ciał w niskich temperaturach, uzyskiwaniem i mierzeniem niskich temperatur. Temperatury te nie są ściśle zdefiniowane, zwykle przyjmuje się jako graniczne temperatury niższe od −150 °C (123 K).
    Orsay – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Essonne. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 14 863 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 1860 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Orsay plasuje się na 191. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 489.).
    Krzywizna czasoprzestrzeni − jest to odstępstwo geometrycznych właściwości czasoprzestrzeni od tych, które są opisywane w ramach szczególnej teorii względności.
    Bariony – w fizyce cząstek elementarnych rodzina cząstek elementarnych silnie oddziałujących fermionów (o spinie połówkowym). Bariony są podrodziną cząstek silnie oddziałujących nazywanej hadronami. Barionem jest proton czy neutron wspólnie nazywane nukleonami.
    Topologia (gr. tópos – miejsce, okolica; lógos – słowo, nauka) – jeden z najważniejszych kierunków w matematyce współczesnej. Obiektem jej badań są te własności figur geometrycznych i brył, które nie ulegają zmianie nawet po radykalnym zdeformowaniu tych figur (a więc np. położenie i sąsiedztwo). Własności takie nazywa się własnościami topologicznymi figury.
    Aberracja optyczna – wada pojedynczej soczewki, układu optycznego, obiektywu, a także zwierciadła niepłaskiego, polegająca na deformacji uzyskanego obrazu, a w szczególności zniekształceniu, pogorszeniu ostrości lub niepożądanych zmianach chromatycznych. Aberrację zmniejsza się stosując zamiast pojedynczej soczewki zespół soczewek wykonanych z różnych gatunków szkła.
    Kelwin – jednostka temperatury w układzie SI równa 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody, oznaczana K. Definicja ta odnosi się do wody o następującym składzie izotopowym: 0,00015576 mola H na jeden mol H, 0,0003799 mola O na jeden mol O i 0,0020052 mola O na jeden mol O.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.043 sek.