• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Plamki Koplika

    Przeczytaj także...
    Błona śluzowa, śluzówka (gr. mucosa) – wyściółka przewodów i jamistych narządów wewnętrznych mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym organizmu kręgowca. Składa się z dwóch zasadniczych warstw: nabłonka i pokrytej przezeń tkanki łącznej zwanej blaszką właściwą zawierającej naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy, często różne receptory, gruczoły czy mięśnie gładkie.Histologia (z gr. histos – tkanka, logos – wiedza, nauka) – nauka o budowie, rozwoju i funkcjach tkanek, w przeciwieństwie do anatomii, zajmuje się badaniem mikroskopowej budowy ciała. Nauka o mikroskopowych wykładnikach chorób nosi nazwę histopatologii.
    Obraz kliniczny (ang. clinical picture) – całokształt obserwacji poczynionych przez lekarza i informacji zebranych przez niego podczas wywiadu lekarskiego z chorym (anamnezy) oraz w wyniku badania fizykalnego, które charakteryzują daną chorobę u konkretnego pacjenta.
    Plamki Koplika na błonie śluzowej policzka

    Plamki Koplika (łac. maculae Koplik, ang. Koplik's spots) – charakterystyczne dla odry małe, białe plamki z czerwoną obwódką na błonie śluzowej policzków na wysokości dolnych zębów przedtrzonowych i trzonowych. Odnotowywano je także w zakażeniach parwowirusem B19 i echowirusami. Składają się z wysięku surowiczego, w obrazie histologicznym można stwierdzić obecność licznych komórek olbrzymich.

    W medycynie wysięk (łac. exsudatum) jest to płyn powstający w przebiegu zapaleń. Przez ściany naczyń krwionośnych przenikają płynne składniki osocza i gromadzą się w tkankach i jamach ciała; wysięk może mieć charakter surowiczy, włóknikowy, ropny lub mieszany. Typowo surowiczy płyn wysiękowy jest mętny, zawiera granulocyty, limfocyty, włóknik oraz komórki wyściółki jam ciała. Zawiera około 4% białek składem odpowiadających białkom surowicy krwi. Gęstość płynu wysiękowego waha się między 1,018 a 1,025.Nił Fiodorowicz Fiłatow (ros. Нил Фёдорович Филатов, ur. 4 kwietnia/16 kwietnia 1847 w Tiepłyj Stan, ob. Sieczenowo, zm. 26 stycznia/8 lutego 1902 w Moskwie) – lekarz, naukowiec i nauczyciel akademicki, jeden z pionierów rosyjskiej pediatrii; autor książki Краткий учебник детских болезней („Krótki podręcznik chorób dzieci”), wydawanej 12 razy w okresie 1889–1922. Jego bratankiem był okulista, Władimir Fiłatow.

    Plamki Koplika pojawiają się zwykle tuż przed wystąpieniem gorączki i na kilka dni przed pojawieniem się wysypki.

    Historia[ | edytuj kod]

    Pierwszy opis wykwitów przedstawił Reubold z Würzburga w 1854 roku, według innych pierwszeństwo ma Johann Andreas Murray. Przed Koplikiem opisywali je również niemiecki internista Carl Jakob Adolf Christian Gerhardt w 1874 roku, duński lekarz Nicolaj Flindt w 1879, i rosyjski Nił Fiłatow w 1897. Dlatego w przeszłości używano również terminów plamki Flindta, plamki Fiłatowa, plamki Koplika-Fiłatowa. Obecnie powszechnie przyjęta nazwa upamiętnia amerykańskiego pediatrę Henry'ego Koplika, który przedstawił opis wykwitów w nowojorskim „Archives of Pediatrics” w 1896 roku.

    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.Carl Jakob Adolf Christian Gerhardt (ur. 5 maja 1833 w Spirze, zm. 22 lipca 1902 w Schloss Gamburg) – niemiecki lekarz.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. LM. Tierney, KC. Wang. Images in clinical medicine. Koplik's spots.. „New England Journal of Medicine”. 354 (7), s. 740, 2006. DOI: 10.1056/NEJMicm050576. PMID: 16481641. 
    2. Dominik Zenner, Luis Nacul, Predictive power of Koplik's spots for the diagnosis of measles, „Journal of Infection in Developing Countries”, 6 (3), 2012, s. 271–275, ISSN 1972-2680, PMID22421609 [dostęp 2017-11-01].
    3. A. Dobrzańska, J. Ryżko Pediatria. Podręcznik do Państwowego Egzaminu Lekarskiego i egzaminu specjalizacyjnego Urban&Partner 2005 ​ISBN 83-89581-25-6
    4. Koplik's spots w bazie Who Named It (ang.)
    5. Henry Koplik: The diagnosis of the invasion of measles from a study of the exanthema as it appears on the buccal mucous membrane. Archives of Pediatrics 13, ss. 918-922 (1896)
    6. HOWARD MARKEL, Koplik's Spots: The Harbinger of a Measles Epidemic, „The Milbank Quarterly”, 93 (2), 2015, s. 223–229, DOI10.1111/1468-0009.12113, ISSN 0887-378X, PMID26044621, PMCIDPMC4462869 [dostęp 2017-11-01].

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Odra (łac. morbili, ang. measles, rubeola) – wysoce zaraźliwa choroba zakaźna wieku dziecięcego wywoływana przez należący do rodziny paramyksowirusów wirus odry. Zidentyfikowano 21 szczepów wirusa.Plama (łac. macula) – w dermatologii, wykwit leżący w poziomie skóry, różniący się od otaczającej skóry jedynie barwą. Wyróżnia się plamy:




    Warto wiedzieć że... beta

    Echo wirusy - grupa wirusów RNA należąca do rodzaju enterowirusów, rodziny pikornawirusów. Wywołują zakażenia układu oddechowego, pokarmowego, zapalenie mięśnia sercowego.
    PMCID (ang. PubMed Central Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego cytowanego artykułu naukowego bazy PubMed Central.
    Henry Koplik (ur. 28 października 1858 w Nowym Jorku, zm. 30 kwietnia 1927 tamże) – amerykański lekarz pediatra. Jako pierwszy opisał objaw charakterystyczny dla odry, znany do dziś jako plamki Koplika. Jeden z założycieli American Paediatric Society. Był autorem podręcznika chorób dzieci, Diseases of Infancy and Childhood (New York, 1902).
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Gorączka (łac. febris) – stan eutermii towarzyszący chorobie polegający na zwiększeniu temperatury ciała w punkcie nastawczym powyżej normy.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.