• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Plama słoneczna



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Teleskop (gr. tēle-skópos – daleko widzący) – jest narzędziem, które służy do obserwacji odległych obiektów poprzez zbieranie promieniowania elektromagnetycznego (np. światła widzialnego). Pierwsze znane praktyczne teleskopy zostały skonstruowane przy użyciu soczewek ze szkła w Holandii na początku XVII wieku przez Hansa Lippersheya, a wkrótce potem przez Galileusza we Włoszech. Znalazły zastosowanie w działaniach militarnych i w astronomii.NASA (National Aeronautics and Space Administration) (pl. Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej) – agencja rządu Stanów Zjednoczonych odpowiedzialna za narodowy program lotów kosmicznych, ustanowiona 29 lipca 1958 r. na mocy National Aeronautics and Space Act, zastępując poprzednika – National Advisory Committee for Aeronautics. Jest wydziałem Departamentu Obrony USA i jest mu bezpośrednio podległa.
    Klasyfikacja plam według McIntosha[]

    Klasyfikacja McIntosha oparta jest na standardowym systemie zapisu w postaci 3-składnikowych grup liter: XYZ, gdzie: X opisuje typ grupy plam, Y opisuje rodzaj półcienia głównej plamy, Z opisuje rozmieszczenie plam w grupie.

    Pierwsza litera (X):

  • A - Mała pojedyncza plama. Jest to albo początkowa albo końcowa faza ewolucji grupy plam.
  • B - Dwubiegunowa grupa plam bez półcieni.
  • C - Dwubiegunowa grupa plam, z których jedna ma półcień.
  • D - Dwubiegunowa grupa plam, która rozciąga się na mniej niż 10 stopni długości heliograficznej. Plamy skrajne posiadają półcienie.
  • E - Dwubiegunowa grupa plam, rozciągająca się na 10 - 15 stopni długości heliograficznej. Plamy skrajne posiadają półcienie.
  • F - Dwubiegunowa grupa plam, rozciągająca się na więcej niż 15 stopni długości heliograficznej. Plamy skrajne posiadają półcienie.
  • H - Jednobiegunowa grupa plam z półcieniem.
  • Druga litera (Y):

    Johannes Fabricius (ur. 8 stycznia 1587 w Resterhafe, Holandia - zm. ok. 1615 w Marienhafe - miejscowość w dzisiejszej Dolnej Saksonii, Niemcy), najstarszy z synów Davida Fabriciusa.W radiometrii natężenie (intensywność) promieniowania to wielkość fizyczna określona jako strumień promieniowania wysyłany w jednostkowy kąt bryłowy.
  • x - Brak półcieni.
  • r - Półcień jest szczątkowy, niekompletny, dość jasny - otacza tylko największą plamę.
  • a - Mały, asymetryczny półcień dookoła największej z plam.
  • s - Mały, symetryczny półcień. Największa plama ma dobrze wykształcony, kołowy lub eliptyczny półcień. Średnica półcienia nie przekracza 2.5 stopnia w kierunku równoleżnikowym.
  • k - Duży, niesymetryczny półcień, o własnościach takich jak w klasie a. Średnica półcienia przekracza 2.5 stopnia w kierunku równoleżnikowym.
  • h - Duży, symetryczny półcień o własnościach takich jak w klasie s. Średnica półcienia przekracza 2.5 stopnia w kierunku równoleżnikowym.
  • Trzecia litera (Z):

    TRACE (ang. Transition Region and Coronal Explorer) – teleskop kosmiczny NASA służący do badania związku pomiędzy polem magnetycznym Słońca a strukturami plazmy, na podstawie zdjęć wysokiej rozdzielczości i obserwacji fotosfery oraz obszarów przejściowych do korony słonecznej. Misja odbyła się w ramach programu Small Explorer (SMEX), stanowiącego część programu Explorer.Minimum Maundera – okres trwający od 1645 do 1717 roku, podczas którego powstało znacznie mniej raportów dotyczących plam słonecznych w porównaniu z pierwszą połową wieku. Nazwany na cześć angielskiego astronoma Edwarda W. Maundera (1851–1928).
  • x - Dla grup unipolarnych (klasy A i H) niedefiniowalny.
  • o - Otwarta. Istnieje kilka małych plam pomiędzy plamą prowadząca a plamą postępującą.
  • i - Pośrednia. Istnieją liczne plamy pomiędzy plamą prowadząca a plamą postępującą. Plamy wewnętrzne nie mają półcieni.
  • c - Zwarta. Istnieją liczne, dobrze wykształcone plamy pomiędzy plamą prowadząca a plamą postępującą. Co najmniej jedna z nich posiada półcień. Może zdarzyć się tak, że cała grupa plam ma jeden duży wspólny półcień.
  • Liczba plam słonecznych, wygładzony przebieg i prognoza.

    Z najnowszej historii[]

    Obecnie (2016) Słońce znajduje się w 24. cyklu aktywności. Przyjmuje się, że początek cyklu nastąpił w 2008 roku, a maksimum wygładzonej liczny plam słonecznych równe 116,4 wystąpiło w kwietniu 2014 roku.

    Christoph Scheiner (ur. 25 lipca 1573 lub 1575 w Markt Wald, zm. 18 lipca 1650 w Nysie) – niemiecki jezuita i astronom. Jest uważany za autora koncepcji helioskopu. Za pomocą tego przyrządu Scheiner zaobserwował plamy słoneczne na krótko przed przed Galileuszem. Osiadł w Nysie, gdzie pozostał przez resztę życia i został tam pochowany. Jako zwolennik teorii Kopernika musiał używać pseudonimu. Napisał kilka książek, w tym Rosa Ursina.Urbain Jean Joseph Le Verrier [ur. 11 marca 1811 w Saint-Lô w Normandii (Francja)] - zm. 23 września 1877) – francuski matematyk i astronom. W 1833 r. ukończył Politechnikę w Paryżu, po czym w latach 1837-1846 wykładał w niej astronomię. W pamiętnym 1846 r. został kierownikiem specjalnie dla niego utworzonej katedry mechaniki nieba w Uniwersytecie Paryskim, a w 1849 r. - kierownikiem katedry astronomii. Od 1846 roku był profesorem uniwersytetu w Paryżu. W latach 1854-70 oraz 1873-77 był dyrektorem obserwatorium w Paryżu. W 1846 roku na podstawie analizy perturbacji orbity Urana przewidział istnienie Neptuna, a następnie obliczył parametry orbity tej nieznanej wówczas planety. Swoje prace przedstawił niezależnie od angielskiego astronoma J. C. Adamsa. W tym samym roku niemiecki astronom Johann Galle na podstawie obliczeń Urbaina Le Verriera w ciągu godziny odnalazł Neptuna. W 1848 roku za to odkrycie zarówno Adamsowi, jak i Le Verrierowi, przyznano Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego. Samodzielnie ten medal otrzymał dopiero w roku 1868 oraz ponownie w 1876. Innym ważnym dokonaniem Urbaina Le Verriera było odkrycie w 1859 roku ruchu peryhelium Merkurego. Przyczyny tego ruchu nie była w stanie wyjaśnić ówcześnie obowiązująca mechanika newtonowska. W związku z tym postulował istnienie Wulkana, planety obiegającej Słońce wewnątrz orbity Merkurego. Taka planeta nie istnieje, a ruch peryhelium Merkurego wytłumaczyła dopiero ogólna teoria względności Alberta Einsteina.

    Na przełomie 23. i 24. wystąpił dłuższy niż zwykle okres o bardzo małej liczbie plam słonecznych. 4 stycznia 2008 roku zaobserwowano plamy słoneczne o odwrotnej biegunowości wskazujące, że cykl słoneczny znajduje się w pobliżu minimum czyli początku kolejnego 24. cyklu słonecznego, którego maksimum było przewidywane na 2011-2012 rok. W informacji podanej w dniu 1 kwietnia 2009 roku przez NASA stwierdzono, iż obecny przedział czasu, w którym na Słońcu nie obserwowano plam jest bardzo długi - ostatni porównywalny z obecnym miał miejsce w roku 1913. Na tej podstawie przewidziano, że następne maksimum aktywności słonecznej wypadnie w 2012 lub 2013 roku.

    Prąd pierścieniowy – ruch naładowanych elektrycznie cząstek w obszarze ziemskich pasów radiacyjnych, który może być interpretowany jako prąd, płynący dookoła Ziemi, również w płaszczyźnie równika magnetycznego, rozmywający się w miarę zbliżania do biegunów.Gaus (Gs) – jednostka indukcji magnetycznej w układzie CGS (jednostka przejściowo legalna w Układzie SI, ale niezalecana z uwagi na zbieżność symbolu z gigasekundą). Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego fizyka Karola Gaussa.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Temperatura – jedna z podstawowych wielkości fizycznych (parametrów stanu) w termodynamice. Temperatura jest związana ze średnią energią kinetyczną ruchu i drgań wszystkich cząsteczek tworzących dany układ i jest miarą tej energii.
    Kelwin – jednostka temperatury w układzie SI równa 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody, oznaczana K. Definicja ta odnosi się do wody o następującym składzie izotopowym: 0,00015576 mola H na jeden mol H, 0,0003799 mola O na jeden mol O i 0,0020052 mola O na jeden mol O.
    Konwekcja – proces przekazywania ciepła związany z makroskopowym ruchem materii w gazie, cieczy bądź plazmie, np. powietrzu, wodzie, plazmie gwiazdowej. Czasami przez konwekcję rozumie się również sam ruch materii związany z różnicami temperatur, który prowadzi do przenoszenia ciepła. Ruch ten precyzyjniej nazywa się prądem konwekcyjnym.
    Prawo Spörera – przewidywanie zmian położenia plam słonecznych na Słońcu w czasie trwania cyklu słonecznego. Jego nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego astronoma Gustawa Spörera.
    Wulkan – hipotetyczna planeta bądź planetoida, która miała krążyć bliżej Słońca niż Merkury. Jego istnienie zasugerował francuski matematyk i astronom Urbain Le Verrier w ogłoszonej w 1859 r. pracy na temat ruchu peryhelium Merkurego, którego zaburzeń nie dało się wytłumaczyć na gruncie mechaniki klasycznej. Zakładana orbita Wulkana miała znajdować się nie bliżej Słońca niż 0,03 j.a., gdyż poniżej tej granicy orbita byłaby zbyt niestabilna i doprowadziłaby do nieuchronnego zderzenia ze Słońcem. Dokładne obserwacje tych rejonów Układu Słonecznego wykluczyły jednak istnienie planety lub nawet planetoidy tak blisko Słońca, gdyż przy obecnym stanie wiedzy dawno bylibyśmy w stanie je zauważyć (albo są tak małe, że podpadają do kategorii pyłu kosmicznego). Ostatecznie zaburzenia ruchu Merkurego udało się wytłumaczyć oddziaływaniem grawitacyjnym Słońca na podstawie ogłoszonej w 1915 r. ogólnej teorii względności. Do dziś jednak nazwa Wulkan pozostaje nieużywana w oficjalnej nomenklaturze astronomicznej "na wszelki wypadek".
    Fotosfera – widzialna, powierzchniowa warstwa gwiazdy (np. Słońca), emitująca na zewnątrz gwiazdy fale elektromagnetyczne w postaci światła widzialnego. Typ widmowy gwiazdy określony jest przez rozkład energii w widmie ciągłym fotosfery.
    Efekt Zeemana – zjawisko fizyczne, które polega na rozszczepieniu obserwowanych linii spektralnych na składowe, gdy próbka emitująca promieniowanie zostaje umieszczona w polu magnetycznym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.