• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Plac Teatralny w Toruniu

    Przeczytaj także...
    Zespół staromiejski Torunia – najstarsza część Torunia, składająca się ze Starego Miasta, Nowego Miasta i zamku krzyżackiego.Franciszek Krzywda-Polkowski (ur. 29 grudnia 1881 w Płocku, zm. 29 listopada 1949 w Warszawie) – polski architekt, profesor architektury Politechniki Warszawskiej, organizator i kierownik Zakładu Architektury Krajobrazu i Parkoznawstwa w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Oprócz architektury i projektowania parków zajmował się urbanistyką, projektowaniem mebli i biżuterii.
    Hugo Hartung (ur. 9 sierpnia 1855 w Jenie, zm. 21 grudnia 1932 w Großjena k. Naumburg (Saale)) – niemiecki architekt i historyk architektury.

    Plac Teatralny w Toruniu – jeden z głównym placów miasta, usytuowany w bliskim sąsiedztwie Zespołu Staromiejskiego, na miejscu dawnych obwarowań miejskich. Zbiegają się na nim ulice: Wały Generała Sikorskiego, Chełmińska, aleja Solidarności, Fosa Staromiejska oraz Podmurna.

    Budynek Urzędu Miasta w Toruniu - zabytkowy budynek administracyjny położony przy placu Teatralnym w Toruniu. Siedziba m.in. Prezydenta Torunia i Rady Miasta.Stefan Cybichowski (ur. 2 sierpnia 1881 w Poznaniu, zm. 6 stycznia 1940 w Poznaniu) – polski architekt i działacz społeczny. Jego symboliczna mogiła znajduje się na Cmentarzu Parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu.

    Historia[]

    W średniowieczu na tym terenie znajdował się jeden z ważniejszych elementów obwarowań miejskich – barbakan przed Bramą Chełmińską. Został on zniszczony podczas oblężenia szwedzkiego w 1703 r. W latach 70. XIX w., rozpoczęto likwidować średniowieczną fosę, po czym wytyczono reprezentacyjny plac, tzw. esplanadę przed Bramą Chełmińską (Culmer Esplanade). Pośrodku, na osi Ulicy Chełmińskiej wystawiono neogotycki pomnik poświęcony żołnierzom walczącym w wojnie francusko-pruskiej, projektu Johannesa Otzena. Od końca XIX w. południową część placu zaczęto zabudowywać budynkami użyteczności publicznej. Są to: neogotycka siedziba starostwa, ob. Urząd Miejski (1899-1901, proj. Hugo Hartung), neorenesansowy Hotel Polonia (1890 r.) oraz secesyjny teatr miejski, ob. Teatr im. Wilama Horzycy (1901-1904, proj. Ferdinand Fellner i Hermann Helmer). Po 1920 r. wyburzono pomnik i zlikwidowano bastionowe obwarowania otaczające Stare Miasto, a plac stał się jednym z ważniejszych węzłów komunikacyjnych miasta. W latach 1928-32 w północnej części zbudowano modernistyczną siedzibę Okręgowej Dyrekcji Kolei Państwowych (proj. Franciszek Krzywda-Polkowski ze zmianami S. Cybichowskiego, ob. Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego).

    Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu – budynek teatru (ówcześnie Teatru Miejskiego) oddano uroczyście do użytku 30 września 1904 r. Zastąpił on gmach teatralny stojący niegdyś przy Rynku Staromiejskim. Nowy budynek został zaprojektowany przez znaną wówczas w całej Europie spółkę architektów wiedeńskich – Fellner & Helmer (twórców projektów budynków teatralnych m.in.: w Wiedniu, Augsburgu, Czerniowcach, Zagrzebiu, Budapeszcie, Segedynie, Cluju, Cieszynie, czy opery w Odessie). Początkowo widownia mogła pomieścić ok. 900 osób, na przestrzeni stu lat poddano ją jednak wielu korektom (lata 1934, 1956, 2000). W latach 1941-1942 uproszczono także fasadę utrzymaną w duchu eklektyzmu z elementami secesji (usunięto m.in. figury orłów wieńczących pylony flankujące ryzalit elewacji głównej, uproszczono detal). W roku 1995 oddano do użytku budynek zaplecza z małą sceną, zrealizowany według projektu toruńskiego architekta Czesława Sobocińskiego. Przed budynkiem stoją odsłonięte w roku 1909 posągi muz – Melpomene i Terpsychory, autorstwa Ernsta Hertera.Johannes Otzen (ur. 8 października 1839 w Siesebye, Szlezwik-Holsztyn, zm. 8 czerwca 1911 w Berlinie) – niemiecki architekt.

    Zabudowa[]

  • Teatr im. Wilama Horzycy (Plac Teatralny 1)
  • Hotel Polonia.
  • Urząd Miasta, dawne starostwo powiatowe (ul. Wały Gen. Sikorskiego 8)
  • Urząd Marszałkowski województwa kujawsko-pomorskiego
  • Galeria[]

  • Północna część placu, widoczny fragment budynku Urzędu Marszałkowskiego oraz plany na miejscu dawnych obwarowań miejskich

    Budynek Urzędu Marszałkowskiego w Toruniu – zabytkowy budynek administracyjny położony przy placu Teatralnym w Toruniu. Siedziba m.in. marszałka województwa kujawsko-pomorskiego, siedziba organów samorządu województwa, czyli Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego oraz Kujawsko-Pomorskiego Sejmiku Wojewódzkiego.Ulica Fosa Staromiejska (dawniej Grabenstraße) to jedna z ulic toruńskiego Starego Miasta. Jak sama nazwa wskazuje, przebieg ulicy powiązany jest z układem dawnych murów miejskich.
  • Węzeł przesiadkowy

  • Przypisy

    1. Joanna Kucharzewska: Architektura i urbanistyka Torunia w latach 1871-1920. Warszawa: Neriton, 2004. ISBN 83-88973-69-X.
    2. Hotel Polonia w Toruniu



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ulica Podmurna w Toruniu – ulica na Starym Mieście, przecinająca je z południa na północ, najdłuższa ulica w toruńskim zespole staromiejskim. Biegnie wzdłuż linii wschodniego odcinka dawnych murów obronnych Starego Miasta, po ich wewnętrznej stronie.
    Pomnik Poległych, Pomnik Zwycięstwa, Kriegerdenkmal w Toruniu – nieistniejący pomnik w Toruniu, położony na dzisiejszym Placu Teatralnym.
    Ferdinand Fellner (ur. 19 kwietnia 1847, zm. 22 marca 1916) – austriacki architekt, razem z Hermannem Helmerem na przełomie XIX i XX wieku zaprojektował kilkadziesiąt teatrów i pałaców w całej Europie.
    Województwo kujawsko-pomorskie – jedno z 16 województw leżące w północnej części Polski centralnej. Zostało utworzone na mocy ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. w przybliżeniu z dawnych województw: bydgoskiego, toruńskiego i włocławskiego.
    Ulica Chełmińska w Toruniu – jedna z głównych ulic Starego Miasta, biegnąca od Rynku Staromiejskiego do pl. Teatralnego. Dawniej zamykała ją gotycka Brama Chełmińska, wyburzona w końcu XIX w. Nazwa ulicy wiąże się z tym, że prowadziła w stronę Chełmna. Jest to jedna z niewielu ulic w Toruniu, której nazwa nie zmieniła się od średniowiecza. Od XV do końca XVII w. zamieszkana była głównie przez piwowarów, później zaczęli się przy niej osiedlać również bogatsi kupcy i urzędnicy miejscy.
    Barbakan – element średniowiecznego budownictwa obronnego, ważny składnik fortyfikacji miejskich, zazwyczaj w formie okrągłej, murowanej budowli wysuniętej przed linię murów obronnych i połączonej z bramą miejską za pośrednictwem osłoniętego przejścia.
    Hermann Gottlieb Helmer (ur. 13 czerwca 1849 w Harburgu, zm. 2 kwietnia 1919 w Wiedniu) – niemiecki architekt, działający na terenie Austrii. Współpracował głównie z Ferdinandem Fellnerem, znany z projektów gmachów teatralnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.