• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pius X



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ekskomunika (z łac. excommunicatio – poza wspólnotą, wyłączenie ze wspólnoty, pot. klątwa, wyklęcie i anatema) – w chrześcijaństwie najwyższa kara kościelna polegająca na wykluczeniu z życia Kościoła.Przysięga antymodernistyczna to dokument wydany przez papieża Piusa X 1 września 1910. Miała być ona obowiązkowo wygłaszana przez wszystkich księży i biskupów przed uzyskaniem święceń oraz przez nauczycieli religii i profesorów w seminariach duchownych. Przysięga została wydana aby zapobiec rozprzestrzenianiu się modernistycznych tendencji w Kościele katolickim oraz by jasno wyłożyć katolicką doktrynę wobec tych tendencji. Obowiązkowe wygłaszanie Przysięgi zniósł papież Paweł VI w 1967 roku.
    Dokumenty papieskie[ | edytuj kod]

    Encykliki Piusa X[ | edytuj kod]

    Papież Pius X wydał siedemnaście encyklik:

    1. E supremi apostolatus – 4 października 1903, o odnowieniu wszystkiego w Chrystusie.
    2. Ad diem illum laetissimum – 2 lutego 1904, o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.
    3. Iucunda sane – 12 marca 1904, o papieżu św. Grzegorzu Wielkim.
    4. Acerbo nimis – 15 kwietnia 1905, o nauczaniu doktryny chrześcijańskiej.
    5. Il fermo proposito – 11 czerwca 1905, o Akcji Katolickiej we Włoszech.
    6. Vehementer nos – 11 lutego 1906, o rozdziale państwa i Kościoła we Francji.
    7. Tribus circiter – 5 kwietnia 1906, o mariawitach polskich.
    8. Pieni l'animo – 28 lipca 1906, o duchowieństwie włoskim.
    9. Gravissimo officii munere – 10 sierpnia 1906, o francuskich bractwach pobożnych.
    10. Une fois encore – 6 stycznia 1907, o rozdziale Kościoła i państwa.
    11. Pascendi Dominici Gregis – 8 września 1907, o doktrynie modernistów.
    12. Communium rerum – 21 kwietnia 1909, o św. Anzelmie z Aosty.
    13. Editae saepe – 26 maja 1910, o św. Karolu Boromeuszu.
    14. Notre Charge Apostolique – 25 sierpnia 1910, o błędach Sillonu.
    15. Iamdudum – 24 maja 1911, o rozdziale państwa i Kościoła w Portugalii.
    16. Lacrimabili statu – 7 czerwca 1912, o Indianach Ameryki Południowej.
    17. Singulari quadam – 24 września 1912, o związkach zawodowych.

    Adhortacje apostolskie[ | edytuj kod]

  • Haerent Animo – 4 sierpnia 1908, o świętości kapłańskiej
  • Kult[ | edytuj kod]

    Został beatyfikowany 3 czerwca 1951 przez Piusa XII. Ten sam papież dokonał kanonizacji 29 maja 1954. Wspomnienie liturgiczne Piusa X przypada na 21 sierpnia. W tradycyjnym kalendarzu, którym posługują się wierni tradycji katolickiej, uczęszczający na Msze święte w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego (trydenckie), wspomnienie przypada 3 września

    Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny (łac. Immaculata Conceptio Beatæ Virginis Mariæ) – twierdzenie teologiczne definiujące szczególny stan świętości będący przywilejem Marii z Nazaretu, ogłoszone w Kościele katolickim 8 grudnia 1854 roku przez bł. Piusa IX jako dogmat wiary. Ta prawda wiary jest częścią szerszego zagadnienia konsekwencji grzechu pierwszych rodziców Adama i Ewy (grzech pierworodny), którym została objęta cała ludzkość.Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jan Antoni Farina, właśc. wł. Giovanni Antonio Farina (ur. 11 stycznia 1803 w Gambellarze w Wenecji Euganejskiej, zm. 4 marca 1888 w Vicenzie) – biskup Treviso, zwany biskupem ubogich (ze względu na szczególną troskę o dzieła miłosierdzia), założyciel Zgromadzenia Sióstr Nauczycielek św. Doroty Córek Najświętszych Serc (SDVI), błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
    Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.
    Codex Iuris Canonici, Pii X Pontificis Maximi iussu digestus, Benedicti Papae XV auctoritate promulgatus (pol. kodeks prawa kanonicznego) to pierwsza nowoczesna kodyfikacja prawa kanonicznego Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego promulgowana 27 maja 1917 r. przez Benedykta XV bullą Providentissima Mater Ecclesia. Kodeks wszedł w życie 19 maja 1918.
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Górny Śląsk (łac. Silesia Superior, śl. Gůrny Ślůnsk, czes. Horní Slezsko, śl-niem. Oberschläsing, niem. Oberschlesien) – kraina historyczna położona na terenie Polski i Czech w dorzeczu górnej Odry oraz początkowego biegu Wisły, południowo-wschodnia część Śląska.
    Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.
    Rafael Merry del Val y Zulueta (ur. 10 października 1865 w Londynie, zm. 26 lutego 1930 w Watykanie) – Sługa Boży, hiszpański duchowny katolicki, dyplomata watykański, sekretarz stanu, kardynał.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.078 sek.