• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pitagoras



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Klemens Aleksandryjski, właśc. Titus Flavius Clemens (ur. prawdopodobnie 150 w Aleksandrii, zm. ok. 212 w Azji Mniejszej) – piszący po grecku teolog wczesnochrześcijański, Ojciec Kościoła opiewany przez Leona VI, poeta; zaliczany w poczet świętych katolickich oraz prawosławnych.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, przekład prof. Janina Gajda-Krynicka, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 29.
    2. Anonim: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, przekład prof. Janina Gajda-Krynicka, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 125.
    3. Bruno Kiciński, O życiu i pismach Pitagoresa, Poezye Brunona hrabi Kicińskiego tom V, Warszawa 1841.
    4. Jamblich: O życiu pitagorejskim.
    5. Porfiriusz: Żywot Pitagorsa.
    6. Diogenes Laertios: Żywoty i poglądy słynnych filozofów.
    7. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 30.
    8. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 40.
    9. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, przekład prof. Janina Gajda-Krynicka, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 6.
    10. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strony 32-33.
    11. Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy słynnych filozofów, PWN, 2011, s. 472.
    12. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 53.
    13. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 52.
    14. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 35.
    15. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 87.
    16. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 55.
    17. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 80.
    18. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strony 35-36.
    19. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 15.
    20. S. Kulczycki, Z dziejów matematyki greckiej, PWN, Warszawa 1973, s. 110.
    21. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 16.
    22. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 24.
    23. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 66.
    24. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 104-105.
    25. Jamblich: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 30.
    26. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 105.
    27. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 75.
    28. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 14.
    29. Roman Karczmarczuk: Kwitnący bób – zwiastuje głód, Wszechświat, tom 109, nr 4-6, kwiecień-maj-czerwiec 2008, strony 108-110.
    30. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 5.
    31. Klemens Aleksandryjski, Kobierce.
    32. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 74.
    33. Jamblich: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 13.
    34. Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy słynnych filozofów, PWN, 2011, s. 489.
    35. Guy Rachet: Słownik cywilizacji greckiej, Wydawnictwo Książnica, Katowice 1998, ​ISBN 83-7132-240-2​, strona 263.
    36. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strony 11-12.
    37. Np. Arystoteles,Metafizyka, wydawnictwo PWN.
    38. Huffman 2016 ↓.
    39. Janina Gajda-Krynicka,Pitagorejczycy, Warszawa, wydawnictwo Wiedza Powszechna, 1996.
    40. Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy słynnych filozofów, PWN, 2011, s. 488.
    41. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 114.
    42. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 118.
    43. Jamblich: O życiu pitagorejskim, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 115.
    44. Guy Rachet, „Słownik cywilizacji greckiej”, Wydawnictwo Książnica, 1998, strony 289-291.
    45. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strony 17-18.
    46. Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy słynnych filozofów, PWN, 2011, s. 479.
    47. Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy słynnych filozofów, PWN, 2011, s. 478.
    48. Porfiriusz: Żywot Pitagorasa, Wydawnictwo Epsilon, Wrocław 1993, ​ISBN 83-85585-00-1​, strona 18.
    49. Witold Więsław, Matematyka i jej historia, Opole: Wydawnictwo NOWIK, 1997, s. 28–29, ISBN 83-905456-7-5, OCLC 749148053.
    50. Lemons 2018 ↓, s. 23–25.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Carl Huffman, Philolaus, Edward N. Zalta (red.), [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy [online], Winter 2017 Edition, Metaphysics Research Lab, Stanford University, 16 czerwca 2016, ISSN 095-5054 [dostęp 2018-02-01] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-21] (ang.).???
  • Don S. Lemons: Fizyka w rysunkach. 2600 lat odkryć od Talesa do Higssa. Michał Tarnowski (tłum.). Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2018. ISBN 978-83-01-20072-5.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Carl Huffman, Pythagoras, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy [online], CSLI, Stanford University, 28 maja 2014, ISSN 1095-5054 [dostęp 2018-08-07] (ang.).
  • Anonim, Pythagoras, Internet Encyclopedia of Philosophy, ISSN 2161-0002 [dostęp 2018-06-27] (ang.).
  • Reinkarnacja (również: metempsychoza, transmigracja; łac. re+in+caro, carnis - ponowne wcielenie) – pogląd, według którego dusza (bądź świadomość) po śmierci ciała może wcielić się w nowy byt fizyczny. Np. dusza jednego człowieka może przejść w ciało nowonarodzonego dziecka lub zwierzęcia czy nawet według niektórych poglądów rośliny. Samo słowo reinkarnacja jest zestawieniem dwóch członów: inkarnacja (wcielenie) i przedrostka re (oznaczającego powtórzenie czegoś). Dosłownie więc reinkarnacja oznacza powtórne wcielenie.Empedokles z Akragas (gr. Ἐμπεδοκλῆς ὁ Ἀκραγαντῖνος Empedokles ho Akragantinos, ur. ok. 494, zm. ok. 434 p.n.e.) – starożytny poeta, filozof, uzdrowiciel, cudotwórca. Twórca koncepcji czterech żywiołów.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek.
    Archytas z Tarentu (gr. Αρχύτας) (ur. 428 p.n.e., zm. 347 p.n.e.) – grecki filozof, matematyk, astronom, polityk i strateg.
    Epimenides z Krety (gr. Επιμενίδης), grecki kapłan, wieszcz, poeta i filozof grecki, czczony w Atenach jako cudotwórca, żył na przełomie VII i VI wieku p.n.e., ostatni z „siedmiu mędrców”, według podania zapadł w 57 r. życia w trwały sen. Około 596 r. przed Chrystusem został wezwany do Aten nawiedzonych wówczas przez zarazę, celem przebłagania bogów. Ułamki jego pism („Teogonia” i „Kretika”) zachowały się jako cytaty u innych autorów. Według Epimenidesa świat rozwijał się w pięciu etapach, a pramaterią tego było powietrze i noc. Według legendy Epimenides z Krety miał dożyć 157 lat.
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Zalmoksis (gr. Ζάλμοξις), Zamolksis (Ζάμολξις), Salmoksis (Σάλμοξις) – w mitologii trackiej bóg wojny, władca pozagrobowego królestwa w którym polegli wojownicy żyją wiecznie.
    Neopitagoreizm - ogólna nazwa starożytnych, średniowiecznych i renesansowych nurtów filozoficznych czerpiących z nauk Pitagorasa i uznających się za kontynuatorów pitagoreizmu.
    Ferekydes z Syros – grecki myśliciel żyjący w VI wieku p.n.e., pochodził z wyspy Siros, uznawany jest za pierwszego prozaika. Autor dzieła zatytułowanego Pentemychos (Pięciokąt), znanego również jako Heptamychos (Siedmiokąt), przedstawiającego mito-filozoficzny opis stworzenia świata, z którego zachował się tylko początkowy fragment oraz wzmianki u późniejszych autorów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.101 sek.