• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Piotrowscy herbu Piotrowski

    Przeczytaj także...
    Oszmiana (biał. Ашмяны, lit. Ašmena, ros. Ошмяны hebr. אשמיאני) – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, położona na Garbie Oszmiańskim, nad rzeką Oszmianką, niedaleko granicy z Litwą; 14,8 tys. mieszkańców (2010).Ostryńscy - ród Tatarów litewskich, którego protoplastą był chan Złotej Ordy Szach Achmat, który przez jakiś czas przebywał na wygnaniu na Litwie. Jego syn, Aziubek Sołtan, pozostał na Litwie i w 1514 dostał dobra ziemskie pod Ostryną koło Lidy. Synami Aziubeka byli Bohatyr-Sołtan i Czyngiz Aziubek-Sołtan. Na początku XVII w. ród wymiera.
    Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) – grupa ludów tureckich z Europy wschodniej oraz północnej Azji.

    Piotrowscy herbu własnegokniaziowie tatarscy, potomkowie (jedna z gałęzi) Najman-Bega, uczestnika Bitwy Grunwaldzkiej.

    Protoplasta rodu, Najman-Beg przybył na Litwę w 1409 r. - należał do tego zastępu arystokracji tatarskiej, który pod wodzą Dżalal ad-Dina (późniejszego, krótkotrwałego chana Złotej Ordy), najstarszego syna Tochtamysza, chana Złotej Ordy, został wysłany jako oddział posiłkowy dla wielkiego księcia Witolda w wojnie z zakonem krzyżackim.

    Bitwa pod Grunwaldem (w literaturze niemieckiej pierwsza bitwa pod Tannenbergiem) – jedna z największych bitew w historii średniowiecznej Europy (pod względem liczby uczestników), stoczona na polach pod Grunwaldem 15 lipca 1410 w czasie trwania wielkiej wojny między siłami zakonu krzyżackiego wspomaganego przez rycerstwo zachodnioeuropejskie (głównie z Czech, z wielu państewek na Śląsku, z Pomorza Zachodniego i z pozostałych państewek Rzeszy), pod dowództwem wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena, a połączonymi siłami polskimi i litewskimi (złożonymi głównie z Polaków, Litwinów i Rusinów) wspieranymi lennikami obu tych krajów (Hospodarstwo Mołdawskie, Księstwo Mazowieckie, Księstwo Płockie, Księstwo Bełskie, Podole i litewskie lenna na Rusi) oraz najemnikami z Czech, Moraw i z państewek ze Śląska oraz uciekinierami ze Złotej Ordy i chorągwiami prywatnymi (między innymi chorągiew z Nowogrodu Wielkiego księcia Lingwena Semena), pod dowództwem króla Polski Władysława II Jagiełły.Zakon krzyżacki – pełna nazwa: Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakon krzyżacki, zakon niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Theutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XI i XII wieku. Sprowadzony, by zapewnić bezpieczeństwo ewangelizacji Prusów, opanował militarnie obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem formację państwową Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.

    Kniaziowie Piotrowscy są potomkami kniazia Iwaszki, chorążego tatarskiej chorągwi wileńskiej, prawnuka Najman-Bega. Był on synem Kadysza i wnukiem Piotra, Najmanowego syna. Piotrowscy byli właścicielami Sielec w powiecie oszmiańskim.

    Byli jednym z najznamienitszych tatarskich rodów na Litwie. W roku 1525 otrzymali przywilej, że podług starszeństwa rodów mają zajmować pod carewiczem Aziubek-Sołtanem drugie miejsce (pierwsze należało się Ułanom-Assańczukowiczom).

    Herb "Piotrowski" jest przyjętą przez kniazia Iwaszkę odmianą rodowego znaku Najmanów, tzw. tamgi, tatarskiego znaku własnościowego. Do naszych czasów dochował się wyłącznie w postaci odcisków pieczęci.

    Chan – głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Azji Środkowej i Europy Wschodniej; także część imienia, oznaczająca wysokie urodzenie w krajach muzułmańskich.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Z braku męskich potomków w połowie XVII wieku pozostał (zapewne) już tylko jeden kniaź Piotrowski, Alej Janyszewicz. W 1647 sprzedał on swoją cząstkę majątku w Sielcach i gdzieś wyjechał. "Odtąd o Piotrowskich głucho" (jak to pisze Stanisław Dziadulewicz w swoim "Herbarzu rodów tatarskich w Polsce").

    Witold (lit. Vytautas, biał. Вітаўт; ur. ok. 1350, zm. 27 października 1430 w Trokach) – wielki książę litewski od 1401, syn Kiejstuta i Biruty, byłej kapłanki Praurimy z Połągi, brat stryjeczny Władysława Jagiełły.Dżalal ad-Din, Dzielal Ed Dyn, Saladyn, (tat.) Cäläletdin - (ur. 1380, zm. 1412), lennik księcia Witolda, chan Złotej Ordy. Syn Tochtamysza.

    Współcześnie w Strachocinie żyją przyznający się do tatarskiego pochodzenia Piotrowscy, których przodek Stefan osiedlił się tam w XVII w. po Powstaniu Chmielnickiego i którzy przechowali tradycję, że ich herbem jest stylizowana srebrna strzała, taka jak w herbie "Piotrowski".

    Złota Orda (mong. Алтан Ордын улс tatar. Алтын Урда) – historyczne państwo mongolskie, założone ok. 1240 r. w zachodniej części imperium Czyngis-chana przez jego wnuka Batu-chana, ze stolicą w Saraj Batu.Chorągiew (staropol. Rota) - podstawowa jednostka organizacyjno-taktyczna jazdy rycerskiej o różnej liczebności w dawnej Polsce istniejąca od XIV do XVIII wieku.

    Utrzymują, że Stefan był synem (lub wnukiem) Aleja i uważają się za potomków kniazia Iwaszki i Najman-Bega.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stanisław Dziadulewicz, Herbarz rodów tatarskich w Polsce, Wilno 1929 (reprint WAiF. Warszawa 1986)
  • Wykazy Polskich Rodzin Szlacheckich w opracowaniu: Dr.Fil.S.J.Starykoń–Kasprzyckiego i Ksiedza Michała Dmowskiego, Warszawa MCMXXXVII, Tom IX. str.351
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Piotrowscy
  • Tatarzy w Polsce
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Kniaź tatarski Najman-beg i jego potomkowie
  • Wypisy z "Herbarza rodów tatarskich w Polsce" Stanisława Dziadulewicza
  • Czy strachoccy Piotrowscy są potomkami kniazia Iwaszki Kadyszewicza, wnuka tatarskiego księcia (mirzy) Najman-bega ... ?
  • Carewicz (ros. царевич) – tytuł określający syna cara (Rosji, Bułgarii, Serbii). Tytuł określający córkę cara to carewna (ros. царевна).Arystokracja (gr. ἀριστοκρατία aristokratia, od wyrazów ἄριστος aristos „najlepszy” + κρατέω krateo „rządzę”) – najwyższa warstwa społeczna wykształciła się w starożytnej Grecji, podczas najazdu Dorów w 1200 r. p.n.e.. Mianem arystokracji określa się zatem elitarną warstwę społeczną, zajmującą najwyższą pozycję w społeczeństwie, do której przynależność wynika ze szlachetnego urodzenia i jest dziedziczna (arystokracja rodowa).




    Warto wiedzieć że... beta

    Piotrowscy – jedno z bardziej popularnych polskich nazwisk (por. artykuł: "Piotrowski"). Noszą je potomkowie kilku, może kilkunastu niespokrewnionych rodów drobnej, co najwyżej średniozamożnej szlachty, używających różnych herbów, a także jednego rodu tatarskich kniaziów (a więc tzw. szlachty hospodarskiej).
    Chorąży – nazwa stopnia w korpusie podoficerskim (do 2004 roku w osobnym korpusie chorążych), wyższego od młodszego chorążego oraz niższego od starszego chorążego.
    Tatarzy polscy – termin rozpowszechniony w okresie międzywojennym, określający Tatarów mieszkających na dawnych terenach Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Niezbyt precyzyjny, gdyż większość Tatarów mieszkała na Litwie i do końca I wojny światowej mówiono o nich Tatarzy litewscy.
    Tamga (mong. tamag, tur. damga, tat. tamga – znak, piętno, pieczęć) – pierwotnie znak plemienny, rodowy i własnościowy u dawnych ludów Wielkiego Stepu (scytyjskich, sarmackich i potem mongolskich, tureckich, irańskich i ugrofińskich), używany m.in. do oznaczania koni, bydła, sprzętów i uzbrojenia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.638 sek.