• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Piotr z Werony



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Inkwizycja, Inquisitio haeretica pravitatis, Sanctum officium (łac. Inquisitio – śledztwo, badanie) – nazwa systemu śledczo-sądowniczego Kościoła katolickiego działającego od XIII do XIX wieku, utworzonego w celu wyszukiwania, nawracania i karania heretyków w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich.Gibelini i Gwelfowie – stronnictwa polityczne rywalizujące we Włoszech między XII a XIII wiekiem, głównie w okresie zmagań cesarza Fryderyka II z papiestwem.

    Piotr z Werony, także Piotr Męczennik, wł. Pietro da Verona (ur. pomiędzy 1203 a 1205 w Weronie, zm. 6 kwietnia 1252 w zamku Farga w dzisiejszym Seveso) – inkwizytor Włoch, zakonnik (dominikanin), jeden z pierwszych męczenników Zakonu Kaznodziejskiego (OP), święty Kościoła katolickiego.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Piotr pochodził z heretyckiej rodziny należącej do manichejskiej sekty katarów, ale otrzymał katolickie wychowanie. Od ok. 1216-19 studiował na Uniwersytecie w Bolonii gdzie słuchał homilii św. Dominika co było inspiracją do wstąpienia do Zakonu Kaznodziejskiego. Prawdopodobnie wstąpił do tego zakonu w czerwcu 1221 roku w Bolonii a dwa miesiące później był obecny przy śmierci św. Dominika w tym mieście. Przez następnych kilka lat był nowicjuszem w konwencie dominikańskim w Bolonii. Przypuszczalnie około 1228-29 przyjął święcenia kapłańskie.

    Modena (w dialekcie modeńskim Mòdna) – miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Modena. Leży w dolinie Padu; przepływają przez nią dwie rzeki: Secchia i Panaro. 10 kilometrów na południe od miasta zaczynają się pierwsze wzniesienia Apeninów, a konkretnie Apeniny Toskańsko-Emiliańskie (Appennino Tosco-emiliano).Romania (wł. Romagna) – kraina historyczna we Włoszech, razem z krainą Emilia tworząca region Emilia-Romania. Nazwa wywodzi się z czasów po najeździe Longobardów na Italię, gdy podzielona została ona na część bizantyjską (Romanię) i longobardzką (Lombardię). Romania wchodziła w skład bizantyjskiego egzarchatu raweńskiego - stopniowo znaczenie pojęcia "Romania" zawężyło się do obecnej krainy historycznej, która była ośrodkiem bizantyjskich posiadłości we Włoszech. Egzarchat raweński został podarowany papieżom przez Pepina Krótkiego i pozostawał w ich władzy aż do zjednoczenia Włoch.

    Około 1232 Piotr został skierowany do mediolańskiego konwentu Sant' Eustorgio, a papież Grzegorz IX powierzył mu zwalczanie herezji w tym mieście. Wielu późniejszych autorów uważało, że już wtedy został mianowany inkwizytorem, wydaje się jednak, że jego zadania w tym czasie miały charakter wyłącznie duszpasterski. Z zachowanych dokumentów wynika jedynie, że władze miejskie Mediolanu powierzyły mu zadanie inkorporacji antyheretyckiego ustawodawstwa papieża Grzegorza IX do statutów miejskich, był też zaangażowany w tworzenie w tym mieście katolickich stowarzyszeń o wyraźnym profilu antyheretyckim, nigdzie jednak nie jest określany jako inkwizytor.

    Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.

    W latach 1235-37 Piotr przebywał w Como, gdzie, jak wynika z dokumentu z dnia 6 lutego 1236, sprawował funkcję przeora miejscowego konwentu dominikanów. W tym czasie napisał Summę przeciwko heretykom.

    W latach 30. i 40. Piotr głosił kazania niemal w całej północnej Italii, odnosząc wielkie sukcesy w nawracaniu heretyków. Źródła wspominają o jego obecności m.in. w Wenecji, Mantui, Vercelli, Bolonii i Rzymie, jednak chronologiczne uporządkowanie tych wzmianek jest bardzo trudne. Pobyt w Wenecji przypadł prawdopodobnie jeszcze przed 1234, w Vercelli i Bolonii w 1238, natomiast w Rzymie był najpewniej na początku 1244.

    Przeor (łac. prior - przedni, naczelny) – przełożony domu zakonnego lub wyższy duchowny, niebędący biskupem. Odpowiednikiem w zakonach i zgromadzeniach zakonnych żeńskich jest przeorysza.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    W 1244 przybył do Florencji na zaproszenie miejscowego biskupa Ardingo. Aktywnie włączył się w działania przeciw heretykom w tym mieście. Zorganizował milicję katolicką zwaną La società di Santa Maria, został też audytorem miejscowego inkwizytora Ruggiero Calcagni. Jego działalność w istotnym stopniu przyczyniła się do zwycięstwa propapieskiego stronnictwa gwelfów we Florencji. Tradycja zakonna serwitów łączy go też z początkami tego zakonu. W 1247 ufundował żeński klasztor S. Pietro in Vinea, a rok później założył Scuola dei Fedeli a difesa della fede cattolica w Mediolanie. W latach 1248-49 pełnił urząd przeora w Asti, rzadko jednak rezydował w swym konwencie, gdyż papież Innocenty IV powierzył mu misję dyplomatyczną w Romanii, gdzie wiele miast zerwało sojusz z cesarzem Fryderykiem II i dążyło do pojednania z papiestwem. W maju 1249 brał udział w zebraniu kapituły generalniej zakonu w Trewirze. Uczestniczył też w dwóch zebraniach kapituły prowincjonalnej Lombardii (we wrześniu 1249 w Mediolanie i we wrześniu 1251 w Wenecji). W 1249 został przeorem w Piacenzie, ale rok później zrezygnował z tego stanowiska i powrócił do Mediolanu, gdzie przyczynił się do pojednania miejscowych dominikanów z zakonem humiliatów.

    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, ludzi, zawodów itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi, noszących ich imię (wezwanie).

    13 czerwca 1251 Piotr wraz z Bibianem z Bergamo został mianowany przez Innocentego IV inkwizytorem Lombardii. List nominacyjny z tego dnia jest pierwszym znanym dokumentem określającym Piotra jako inkwizytora. We wrześniu tego samego roku został też przeorem konwentu w Como.

    Piotr w ciągu dziewięciu miesięcy na urzędzie inkwizytorskim nigdy nie uczestniczył w procesach przeciwko heretykom. Jego jedynym odnotowanym aktem jako inkwizytora jest ogłoszenie w Niedzielę Palmową 24 marca 1252 dwutygodniowego okresu łaski, w którym wszyscy heretycy mogli się dobrowolnie ujawnić i nawrócić bez obawy o swoje życie. Nim okres ten upłynął, Piotr został zamordowany. Zamach na niego zorganizowali heretycy z Mediolanu, którzy postanowili usunąć zagrożenie, zanim Piotr zdoła rozwinąć swą działalność inkwizytorską. Głównym organizatorem spisku był szlachcic Stefano Confalonieri, a bezpośrednimi sprawcami mordu byli Manfredo da Giussano i Carino Piotr z Balsamo, przy czym ten ostatni, jak się zdaje, nie był katarem, lecz miejscowym kryminalistą wynajętym za pieniądze. Zamachowcy dopadli inkwizytora, gdy podróżował pieszo z Como do Mediolanu, w towarzystwie zaledwie jednego zakonnika o imieniu Domenico. Carino zadał Piotrowi kilka ciosów ostrzem w głowę, a następnie zaatakował brata Domenico, któremu zadał cztery rany. Ostatkiem sił umierający inkwizytor wypowiedział słowa w Twoje ręce Panie oddaję ducha mojego, po czym zaczął pisać na ziemi Credo in Unum Deum, lecz zanim skończył, Carino zadał mu jeszcze jeden cios, który okazał się śmiertelny.

    Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.Serwici, Słudzy Najświętszej Maryi Panny (Ordo Servorum Mariae) – katolickie zgromadzenie zakonne założone w 1233 r. we Włoszech.

    Zwłoki Piotra oraz jego konającego towarzysza znaleźli pracujący w pobliżu rolnicy. Ciało Piotra z Werony pogrzebano na Cmentarzu Męczenników w pobliżu klasztoru św. Eustorgiusza w Mediolanie. Brat Domenico zmarł zaledwie pięć dni po zdarzeniu, zdążył jednak złożyć obszerne zeznania.

    Rolnik, który znalazł ciało męczennika, schwytał także mordercę i oddał go w ręce podesty. Jego zeznania doprowadziły do ujawnienia spisku. Jeden ze spiskowców, Daniele da Giussano, dobrowolnie zgłosił się do dominikanów, nawrócił się i złożył obszerne zeznania. Represje były jednak stosunkowo łagodne, gdyż wszyscy schwytani przyznali się i okazali skruchę. Nikogo nie skazano na śmierć. Nawet przywódca spisku, Stefano Confalonieri, który ukrywał się przed inkwizycją przez ponad 40 lat, został ostatecznie skazany jedynie na więzienie, mimo że był to już jego drugi wyrok za herezję (schwytano go dopiero w 1295). Wielu spiskowców uniknęło jednak aresztowania i schroniło się w Alpach.

    Niedziela Palmowa ("Niedziela Męki Pańskiej", zwana też "Kwietną" lub "Wierzbną", w formie nadzwyczajnej rytu rzymskiego: "Druga Niedziela Męki Pańskiej") – święto ruchome w kalendarzu chrześcijańskim przypadające 7 dni przed Wielkanocą. Rozpoczyna Wielki Tydzień.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Carino da Balsamo, który niedługo po aresztowaniu uciekł z więzienia, ostatecznie wstąpił do zakonu dominikanów i przez 40 lat wiódł życie pokutnika w konwencie w Forli. Zmarł ok. 1293 i jest czczony jako błogosławiony

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Manicheizm – system religijny stworzony w III wieku przez Babilończyka Maniego (Manesa). Był syntezą wielu religii: staroirańskiego zoroastryzmu, buddyzmu i chrześcijaństwa. Dwa podstawowe elementy systemu filozoficzno-religijnego manicheizmu to dualizm i podkreślanie poznania w procesie wyzwalania się spod wpływu zła. Początkującym adeptem (373-382), a po przejściu na chrześcijaństwo zdecydowanym oponentem manicheizmu był Święty Augustyn. Manicheizm objął swoim zasięgiem znaczne obszary Azji, północnej Afryki i Europy.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Italia – kraina historyczna i geograficzna położona na Półwyspie Apenińskim, której obszar zmieniał się na przestrzeni dziejów.
    Dominik Guzmán hiszp. Domingo de Guzmán Garcés (ur. ok. 1170 w Caleruega, zm. 6 sierpnia 1221 w Bolonii) – hiszpański prezbiter, założyciel Zakonu Kaznodziejskiego, święty Kościoła katolickiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.049 sek.