• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Piotr Kmita - zm. 1409

    Przeczytaj także...
    Nowy Wiśnicz – miasto w woj. małopolskim, w powiecie bocheńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowy Wiśnicz. Położone jest na Pogórzu Wiśnickim przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości 8 km od Bochni.Kasztelan (łac. comes castellanus, komes grodowy, żupan; nazwa kasztelan pojawia się w XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
    Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii zasłużonych, nieżyjących już osób związanych z Polską (również z Wielkim Księstwem Litewskim, z Rzecząpospolitą Obojga Narodów i ich lennami), mieszkających czy działających w kraju i za granicą – od czasów legendarnego Popiela począwszy, aż do roku 2000.

    Piotr Kmita z Wiśnicza herbu Szreniawa (ur. w 1348, zm. w 1409) – wojewoda krakowski (1406–1409), sandomierski (1401–1406); kasztelan lubelski (1385–1401); starosta; sanocki (1391–1398), łęczycki i sieradzki.

    Jego ojcem był Jan Kmita (ur. ok. 1330, zginął w 1376 w Krakowie) – starosta sieradzki, krakowski, generalny ruski, i Katarzyna Kmita.

    Piotr Kmita był właścicielem Hyżnego terenów Dynowa, po jego śmierci odziedziczył je jego syn Piotr Lunak Kmita, który ożenił się Zofią Rzeszowską (1430–1448), i w 1429 roku wydał w Dynowie dokument dotyczący lokalizacji wsi Kąkolówka.

    Jan Kmita z Wiśnicza (ur. ok. 1330, zm. 1376 w Krakowie) – szlachcic polski herbu Szreniawa, zabity podczas tłumienia rozruchów wywołanych przez krakowskich mieszczan i drobne rycerstwo, skonfliktowanych z węgierskimi wpływowymi osadnikami.Hyżne – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, w gminie Hyżne, na Pogórzu Dynowskim; siedziba gminy Hyżne oraz rzymskokatolickiej parafii Narodzenia Maryi Panny.

    Miał z nią m.in. syna Jana Kmitę (z Wiśnicza), który ożenił się z Barbarą Wątróbką i Mikołaja Kmitę, który poślubił Małgorzatę Michałowską Kurozwęcką, a z żoną Hanną Piotra Lunaka Kmitę – podczaszego sandomierskiego (zm. 1430 r.), ożenionego z Katarzyną Rzeszowską.

    Unia wileńsko-radomska (1401) oddała dożywotnio rządy na Litwie Witoldowi jako wielkiemu księciu z zachowaniem dla Władysława Jagiełły władzy zwierzchniej.Dobiesław Kmita z Sobienia i Wiśnicza (zm. 1478) – polski szlachcic herbu Szreniawa, pierwszy wojewoda lubelski (1474-1478), wojewoda sandomierski (1478), kasztelan biecki (1458-1459), kasztelan wojnicki (1460-1463), kasztelan lubelski (1464-1474), starosta krzepicki.

    Jego wnukiem był Dobiesław Kmita i Jan Kmita – synowie Mikołaja Kmity kasztelana przemyskiego i Małgorzaty Michałowskiej Kurozwęckiej.

    W 1401 roku był sygnatariuszem unii wileńsko-radomskiej.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Codex Diplomaticus Poloniae, t. I, Warszawa 1847, s. 272.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Historia Polski. Bóg, Honor, Ojczyzna. Kompendium wiedzy dla całej rodziny. nr 119. ​ISBN 978-83-248-0591-4
  • T Wierzbowski; MPRS t.II
  • Polski Słownik Biograficzny ( T.13 s. 87,91,95).




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.768 sek.