Pikselizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykład pikselizacji widoczny w prawym dolnym rogu

Pikselizacja (pot. pikseloza) – zjawisko deformacji obrazu polegające na jego wyświetlaniu w sposób widoczny, ukazując poszczególne wiązki pikseli, które to nie są widoczne, gdy obraz jest widziany w pomniejszeniu, z większej odległości lub gdy zastosowano mniejszy stopień kompresji. W znacznym stopniu zjawisko pikselizacji można zminimalizować dzięki technikom redukcji artefaktów, m.in. antyaliasingowi oraz ditheringowi.

Stopień kompresji (ang. Compression rate - CR) – w informatyce stosunek wielkości danych cyfrowych PO kompresji do ich wielkości PRZED kompresją.Dithering (rozsiewanie lub rozpraszanie) – zamierzony efekt zastosowania szumu w celu zniwelowania błędu kwantyzacji zapobiegający efektowi Bandingu. Jest używany zarówno w przetwarzaniu cyfrowego audio i wideo w:

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • banding koloru
  • posteryzacja
  • wyświetlacz
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. pixelated Definition from PC Magazine Encyclopedia, www.pcmag.com [dostęp 2017-11-15] (ang.).
    2. Pixelated | Definition of Pixelated by Merriam-Webster, www.merriam-webster.com [dostęp 2017-11-15] (ang.).
    Banding (pol. pasmowanie, fałszywe kontury) – zjawisko nienaturalnej prezentacji kolorów w grafice komputerowej. 24-bitowa głębia kolorów (8-bitowa przypadająca dla 1 z 3 podstawowych kolorów RGB), która powinna być wystarczająca dla renderowania obrazów w pełnym spektrum kolorów, w pewnych wypadkach, jest niewystarczająca i powoduje zagrożenie wyświetlenia wyraźniej, nienaturalnej różnicy (fałszywych konturów), między przedstawionymi odcieniami (przejściami tonalnymi) tego samego koloru, widocznych przy wyświetlaniu naturalnego gradientu (w szczególności: zachodu słońca, czystego błękitnego nieba, światła latarki w ciemności). Banding może występować w każdym urządzeniu wyświetlającym obraz. Monitory a w szczególności telewizory LCD oraz PDP (plazmowe), wyświetlają typowo 8 bitów, przypadających na 1 kolor, co daje 256 poziomów odcieni szarości tego samego koloru przy próbkowaniu 4:4:2 (łączna liczba wyświetlanych kolorów wynosi 16 milionów). Powyższa ilość jest niekiedy niewystarczająca do właściwego oddania gamutu, tak więc producenci stosują przetwarzanie video, tzw. processing dodający brakujące barwy. Pozwala to uniknąć artefaktu, a typowe wartości tego parametru wynoszą 10, 12, 16 bitów na kolor, czyli paletę 30, 36, 48-bitową (przykładowo przy wartości 10 bitów na kolor i próbkowaniu 4:4:4, ilość odcieni szarości wzrasta do 1024 a łączna ilość kolorów wynosi 1 miliard). Mimo to, nieliczni producenci, tacy jak Toshiba i Samsung w 2011 r., wprowadzili na rynek modele mające 48-bitową głębię koloru, niwelując niekorzystne zjawisko występowania nienaturalnych przejść tonalnych.W technikach komputerowych, artefakty odnoszą się najczęściej do komputerowego tworzenia lub przetwarzania mediów (np. obrazu, dźwięku). Są to wady będące skutkami ubocznymi zastosowania poszczególnych algorytmów, np. powstające na skutek kompresji oryginalnego źródła w celu zmniejszenia jego objętości lub zmiany formatu (analogowy sygnał przetworzony na cyfrowy etc.).




    Reklama