• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pietro Longhi

    Przeczytaj także...
    Antonio Balestra (ur. 12 sierpnia 1666 w Weronie, zm. 21 kwietnia 1740 tamże) – malarz i grafik włoski okresu rokoka.Malarstwo religijne – przedstawienia Boga Ojca, Trójcy Świętej i aniołów, epizodów ze Starego i Nowego Testamentu, scen z życia Matki Boskiej, wizerunków świętych i błogosławionych oraz wydarzeń z historii i życia Kościoła (chrystianizacja Europy, mnisi, życie liturgiczne, rok kościelny i jego święta, sakramenty, modlitwa i medytacja itp.)
    Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jedno z ważniejszych punktów orientacyjnych stolicy Francji. Luwr położony jest między Rue de Rivoli i prawym brzegiem Sekwany oraz ogrodami Tuileries i Rue du Louvre w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.
    Lekcja tańca (ok. 1741)
    Szarlatan (1757)
    Aptekarz (ok. 1752)

    Pietro Longhi, właśc. Pietro Falca (ur. 1702 w Wenecji, zm. 8 maja 1785 tamże) – wenecki malarz i rysownik okresu rokoka.

    Był synem złotnika. Jego nauczycielami byli Antonio Balestra oraz Giuseppe Maria Crespi. W 1756 został członkiem Akademii w Wenecji. Początkowo malował obrazy religijne i freski, znany jest jednak przede wszystkim jako malarz niewielkich scen rodzajowych, przedstawiających życie arystokracji i mieszczaństwa weneckiego. Wiele kompozycji poprzedzał studiami rysunkowymi (czarna kredka i sangwina).

    Giuseppe Maria Crespi zw. Lo Spagnuolo lub Lo Spagnolo (ur. 13 marca 1665 w Bolonii, zm. 16 lipca 1747 tamże) – włoski malarz okresu baroku.Malarstwo rodzajowe (fr. peinture de genre) – odrębny gatunek malarski, który wyróżnia tematyka związana z życiem codziennym, obyczajami, obrzędami, pracą, wypoczynkiem i zabawą. W przeciwieństwie do portretu indywidualnego czy zbiorowego, w scenach rodzajowych bohaterami są zwykle anonimowe osoby, przedstawiane bez upiększeń i idealizacji, podczas wykonywania zwykłych czynności.

    Jego syn Alessandro Longhi był znanym portrecistą.

    Wybrane dzieła[]

  • Alchemicy (1757), 61 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Aptekarz (ok. 1752), 59 x 48 cm, Gallerie dell'Accademia, Wenecja
  • Balwierz i dama (ok. 1760), 63 x 51 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Dentysta (1759), 50 x 42 cm, Pinakoteka Brera, Mediolan
  • Filozof Pitagoras (1762), 130 x 91 cm, Gallerie dell'Accademia, Wenecja
  • Francesco Guardi (1764), 132 x 110 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Introdukcja (1740), 66 x 55 cm, Luwr, Paryż
  • Jasnowidz (ok. 1751), 60 x 49 cm, Gallerie dell'Accademia, Wenecja
  • Koncert (1741), 60 x 48 cm, Gallerie dell'Accademia, Wenecja
  • Koncert rodzinny (1752), 62 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Krawiec (1741), 60 x 49 cm, Gallerie dell'Accademia, Wenecja
  • Lekcja geografii (1752), 62 x 41,5 cm, Fondazione Querini Stampalia, Wenecja
  • Lekcja muzyki (ok. 1760), 62 x 49 cm, Gemaldegalerie, Berlin
  • Lekcja tańca (ok. 1741), 61 x 51 cm, Gallerie dell'Accademia, Wenecja
  • Lew (1765), 61 x 50 cm, Fondazione Querini Stampalia, Wenecja
  • List (1746), 61 x 49,5 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
  • Łaskotanie (ok. 1755), 61 x 48 cm, Muzeum Thyssen-Bornemisza, Madryt
  • Malarz przy pracy (1740-50), 44 x 53 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Mały koncert (1746), 50 x 52 cm, Pinakoteka Brera, Mediolan
  • Nosorożec (1751), 62 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Omdlenie (1744), 50 x 61,7 cm, National Gallery of Art, Waszyngton
  • Pokusa (1746), 61 x 49,5 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
  • Polenta (1740), 61 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Polowanie w lagunie (ok. 1760), 57 x 54 cm, Fondazione Querini Stampalia, Wenecja
  • Poranna czekolada (ok. 1775), 60 x 47 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Praczka (1737), 61 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Prządka (ok. 1737), 61 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Ridotto (1757-60), 62,5 x 52 cm, Fondazione Querini Stampalia, Wenecja
  • Rodzina Michelich (ok. 1780), 49 x 61 cm, Fondazione Querini Stampalia, Wenecja
  • Rodzina patrycjuszowska (ok. 17520, 62 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Siedem sakramentów (cykl 7 obrazów - Chrzest, Spowiedź, Komunia, Bierzmowanie, Ślub, Kapłaństwo, Namaszczenie chorych) (ok. 1755), 60 x 49 cm, Fondazione Querini Stampalia, Wenecja
  • Spowiedź (ok. 1750), 61 x 50 cm, Uffizi, Florencja
  • Szarlatan (1757), 62 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Szczęśliwa para (ok. 1737), 61 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Szlachcic całujący rękę damy (ok. 1746), 61 x 50 cm, National Gallery w Londynie
  • Wenecjanie w maskach (ok. 1757), 61 x 49 cm, Accademia Carrara, Bergamo
  • Wizyta bauty (1760-70), 62 x 50 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Wizyta u lorda (1746), 61 x 49,5 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
  • Wystawa nosorożca w Wenecji (ok. 1751), 60 x 47 cm, National Gallery w Londynie
  • Bibliografia[]

  • Wendy Beckett, 1000 arcydzieł, Warszawa: Arkady, 2001, ISBN 83-213-4218-3
  • Lionel Dax, Pietro Longhi, Siechnice: Eaglemoss Polska, 2001 (Wielcy Malarze ; nr 154)
  • Marion Kaminski, Wenecja. Sztuka i architektura, Koeln: Koenemenn, 2001, ISBN 3-8290-8141-3
  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
  • Christine Stukenbrock, Barbara Toepper, Arcydzieła malarstwa europejskiego, Koenigswinter: h. f. ullmann, 2007, ISBN 978-3-8331-2131-9
  • Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.Sangwina – czerwono-brunatna kredka używana do tworzenia szkiców lub rysunków. Nazwa pochodzi od łacińskiego określenia krwi (sanguis, -inis). Mianem tym określa się również technikę rysunkową jak i rysunek wykonany tą techniką. Sangwiny używano już w renesansie (korzystał z niej m.in. Leonardo da Vinci przy tworzeniu szkiców do Ostatniej Wieczerzy).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Narodowa Galeria Sztuki w Waszyngtonie (ang. National Gallery of Art) – galeria sztuki w Waszyngtonie, założona w 1937 przez Kongres Stanów Zjednoczonych.
    Galeria Malarstwa w Berlinie (niem. Gemäldegalerie) – jedno z ważniejszych muzeów sztuki w stolicy Niemiec Berlina, którego zbiory malarstwa należą do największych na świecie. Muzeum to stanowi część Berlińskich Muzeów Państwowych pod opieką Fundacji Pruskiego Dziedzictwa Kultury, poświęcone jest dawnemu malarstwu niemieckiemu i europejskiemu XIII – XIX wieku. Obok Galerii Malarstwa w tym samym gmachu, mieści także Kupferstichkabinett (Gabinet Rycin) oraz Kunstbibliothek (Biblioteka Sztuki). Budynek położony jest na terenie nowoczesnego centrum kultury znanego jako Kulturforum nieopodal Potsdamer Platz w obrębie dzielnicy Tiergarten. Zbiory których rdzeń stanowią dzieła sztuki kolekcjonowane przez pruskich Hohenzollernów w XVIII wieku zawierają obrazy europejskich artystów takich jak Albrecht Dürer, Lucas Cranach, Rafael Santi, Tycjan, Caravaggio, Peter Paul Rubens, Rembrandt czy Johannes Vermeer. Po raz pierwszy zbiory pokazano publiczności w roku 1830, po licznych przenosinach ostatecznie w 1998 otwarto kolekcję malarstwa w obecnej postaci.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Pinakoteka Brera (wł. Pinacoteca di Brera) – muzeum przy ulicy Via Brera w Mediolanie we Włoszech, otwarte dla publiczności w 1803 r., posiadające wyróżniającą się kolekcję włoskiego malarstwa, m.in. dzieła Canaletta, Caravaggia i Rafaela. Muzeum powstało dzięki mecenatowi państwowemu.
    Fresk (z wł. fresco - świeży) – technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na mokrym tynku farbami odpornymi na alkaliczne działanie zawartego w zaprawie wapna. Inne nazwy to al fresco i buon fresco.
    Rokoko – nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury.
    Alessandro Longhi, właśc. Alessandro Falca (ur. 1733 w Wenecji, zm. 1813 tamże) – wenecki malarz i grafik okresu rokoka, portrecista, syn Pietra Longhiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.