• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pierre Grimal

    Przeczytaj także...
    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.Państwowy Instytut Wydawniczy (PIW) – polskie wydawnictwo założone w 1946 w Warszawie; od 2005 dyrektorem wydawnictwa jest Rafał Skąpski.
    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.

    Pierre Grimal (ur. 21 listopada 1912 w Paryżu, zm. 11 października 1996 w Paryżu) – francuski historyk specjalizujący się w historii starożytnego Rzymu.

    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Wybrane prace[]

  • Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław, Ossolineum, 1987 (tyt. oryg. Dictionnaire de la mythologie grecque et romaine, published by PUF, 1951, fifth edition in 1976)
  • Miłość w Rzymie, Warszawa, PIW, 1990 (wyd. 2 pod tyt. Miłość w starożytnym Rzymie, Warszawa, PIW, 2005; tyt. oryg. L’amour à Rome, Belles Lettres, 1979)
  • Seneka, Warszawa, PIW, 1994 (tyt. oryg. Sénèque, ou la conscience de l’Empire, Belles Lettres, 1978)
  • Marek Aureliusz, Warszawa, PIW, 1997 (tyt. oryg. Marc Aurèle, 1991)
  • Agryppina czyli Żądna władzy: siostra Kaliguli, żona Klaudiusza, matka Nerona kim była naprawdę, Warszawa, "Oskar", 1997 (tyt. oryg. Les mémoires d’Agrippine, editions De Fallois, 1992)
  • Romans grecs et latins, Bibliothèque de la Pléiade, 1958
  • Le siècle des Scipions, Rome et l’Hellénisme au temps des guerres puniques, Aubier, second edition in 1975
  • La littérature latine, PUF Que sais-je number 376, 1965
  • La mythologie grecque, PUF Que sais-je number 582, ninth edition in 1978
  • L’art des jardins, PUF Que sais-je number 618, third edition 1974
  • Les villes romaines, PUF Que sais-je number 657, first edition 1954, seventh edition in 1990
  • Le siècle d’Auguste, PUF Que sais-je number 676, 1965
  • Dans les pas des césars, Hachette, 1955
  • Horace, Editions du Seuil, 1955
  • La civilisation romaine, Arthaud, fourth edition in 1970
  • Italie retrouvée, PUF, 1979
  • Nous partons pour Rome, PUF, third edition 1977
  • Mythologies, Larousse, 1964
  • Histoire mondiale de la femme, Nouvelle Librairie de France, 1965
  • Etude de chronologie cicéronienne, Belles Lettres, 1977
  • Essai sur l’art poétique d’Horace, Paris SEDES, 1968
  • Le guide de l’étudiant latiniste, PUF, 1971
  • La guerre civile de Pétrone, dans ses rapports avec la Pharsale, Belles Lettres, 1977
  • Le Lyrisme à Rome, PUF, 1978
  • Le théâtre antique, PUF Que sais-je number 1732, 1978
  • Le Quercy de Pierre Grimal, Arthaud, 1978
  • Sénèque, PUF Que sais-je number 1950, 1981
  • Jérôme Carcopino, un historien au service de l’humanisme (in collaboration with Cl. Carcopino and P. Oubliac), Belles Lettres, 1981
  • Rome, les siècles et les jours, Arthaud, 1982
  • Virgile ou la seconde naissance de Rome, Arthaud, 1985
  • Rome, la littérature et l'histoire, École française de Rome, 1986
  • Cicéron, Fayard, 1986
  • Les erreurs de la liberté, Belles Lettres, 1989
  • Tacite, Fayard, 1990
  • Le procès de Néron, editions De Fallois
  • Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.Jérôme Carcopino (ur. 27 czerwca 1881 w Verneuil-sur-Avre, zm. 17 marca 1970 w Paryżu) – francuski historyk, pisarz i polityk.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    LIBRIS (Library Information System, pol. System Informacyjny Bibliotek) szwedzki katalog rozproszony utrzymywany przez Narodową Bibliotekę Szwecji w Sztokholmie. Umożliwia wyszukiwanie 6,5 milionów tytułów.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.