• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pielgrzymy

    Przeczytaj także...
    Karpacz (niem. Krummhübel) – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim. Położone w Sudetach Zachodnich, w dolinie rzeki Łomnicy.Borowice (niem. Baberhäuser) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim, w gminie Podgórzyn.
    Słonecznik (niem. Mittagstein) – formacja skalna w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy, w obrębie Karkonoskiego Parku Narodowego, na zachód od Kotła Wielkiego Stawu, na północnym zboczu Smogorni, na terenie Gminy Podgórzyn.
    Pielgrzymy
    Pielgrzymy

    Pielgrzymy (niem. Dreisteine, krótko po II wojnie światowej Zamczysko) – forma skał granitowych o wysokości dochodzącej do 25 m, zlokalizowana w Karkonoszach. Pielgrzymy położone są we wschodniej części Śląskiego Grzbietu, na jego północno-wschodnim zboczu, na wysokości 1204 m n.p.m., na południe od Borowic.

    Karkonosze (łac. Askiburgion; pol. n. tradyc. do 1946 Góry Olbrzymie, również Karkonosze, czes. Krkonoše, czes. gwar. góral. Kerkonoše, śl. Gůry Uolbrzimje, śl.-niem. Riesageberge, niem. Riesengebirge, ang. Giant Mountains) (332,37) – najwyższe pasmo górskie Sudetów i zarazem Czech rozciągające się na przestrzeni ok. 70 km (od Przełęczy Szklarskiej na zachodzie do Przełęczy Lubawskiej na wschodzie). Szerokość pasma waha się od 8 do 20 km. Karkonosze zajmują powierzchnię ok. 650 km², z czego do Polski należy 185 km² czyli ponad 28%. Głównym grzbietem gór przebiega granica polsko-czeska. Najwyższym szczytem jest Śnieżka (1602 m n.p.m.) - najwyższy szczyt Republiki Czeskiej.Kościół Górski Naszego Zbawiciela znany powszechnie jako Kościół Wang lub Świątynia Wang – ewangelicki kościół parafialny w Karpaczu w Karkonoszach, przeniesiony w 1842 z miejscowości Vang, leżącej nad jeziorem o tej samej nazwie w Norwegii.

    Składają się z trzech potężnych grup skalnych, oraz kilku mniejszych i wielu pojedynczych bloków. Zbudowane są z granitu karkonoskiego w odmianie porfirowatej. W granicie widoczne są szliry biotytowe. Występują tu liczne spękania biegnące w trzech kierunkach (cios granitowy), kociołki wietrzeniowe, formy wietrzenia materacowego i inne zjawiska geologiczne i geomorfologiczne.

    Wietrzenie – rozpad mechaniczny i rozkład chemiczny skał wskutek działania energii słonecznej, powietrza, wody i organizmów. Zachodzi na powierzchni Ziemi i w jej powierzchniowej strefie zwanej strefą wietrzenia (głębokość od kilku do kilkudziesięciu metrów). Produktem wietrzenia są między innymi zwietrzelina, rumowisko, glina zboczowa, arkoza.Cios - zbiór seryjnych spękań i szczelin w skałach uporządkowanych geometrycznie w odstępach większych niż kilka centymetrów, występujących w zespołach i systemach. Przez to pojęcie można też rozumieć zdolność skały do pękania według określonego wzoru.

    W 1757 część najwyższej ze skał została uszkodzona przez uderzenie pioruna.

    Do Pielgrzymów można dojść od strony Świątyni Wang w Karpaczu przez Polanę (około 60 min). Od strony Przełęczy Karkonoskiej zielonym szlakiem przez Kocioł Smogorni (około 70 min) lub od strony Słonecznika żółtym szlakiem (około 20 minut).

    Przypisy


    Kociołek wietrzeniowy, kociołek skalny – forma wietrzenia powierzchni skalnych, mająca postać kolistej lub wydłużonej misy długości od 0,5 do 1,5 m i głębokości do 1 m. Zdarzają się także wielkie formy długości ponad 10 m i głębokości ponad dwóch.Struktura porfirowata – struktura skały charakteryzująca się występowaniem dwóch populacji (klas) składników mineralnych różniących się wielkością. Część minerałów występuje w postaci wyraźnych fenokryształów, pozostałe tworzą drobnokrystaliczną masę skalną.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Przełęcz Karkonoska (1198 m n.p.m.) – przełęcz w głównym grzbiecie Karkonoszy, nad miejscowością Przesieka, pomiędzy Małym Szyszakiem a Śląskimi Kamieniami. Biegnie nią granica polsko-czeska. W Czechach nosi nazwę Slezské sedlo.
    Biotyt – minerał z gromady krzemianów, należący do grupy mik (łyszczyków). Jego nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka Jeana Baptiste’a Biota.
    Szliry – smugi o nieostrych granicach w skałach magmowych różniące się od otaczającej skały barwą – ciemniejszą albo jaśniejszą (zwiększona proporcja minerałów maficznych albo jasnych) - oraz zazwyczaj teksturą. Różnica ta jest spowodowana odmiennym składem mineralnym oraz pochodzeniem, gdyż szliry swoje powstanie zawdzięczają przeobrażeniu i częściowemu roztopieniu ksenolitów albo autolitów. Często szliry mają wydłużone kształty z powodu ruchu magmy i są wykorzystywane do określania kierunku jej przemieszczania (jako wskaźnik struktur fluidalnych).
    Skałka, skałki – naturalna, wypukła forma terenu zbudowana z litej skały (formacja skalna) o wysokości zwykle od kilku do kilkudziesięciu metrów, występująca na szczytach lub zboczach gór, dolin i wąwozów.
    Granit – głębinowa kwaśna skała o budowie jawnokrystalicznej, zbudowana z kwarcu, skalenia potasowego i plagioklazu oraz biotytu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.