• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pieśń - forma muzyczna

    Przeczytaj także...
    Villanella, villanesca (wł. villano - wieśniak, parobek) – w okresie renesansu typ wielogłosowej pieśni włoskiej, charakteryzujący się - w odróżnieniu od madrygału - prostą, homofoniczną fakturą oraz budową zwrotkową. Często wykazuje związki z muzyką ludową.Estampie (estampida, łac. stantipes, wł. istanpitta) – średniowieczna pieśń i towarzyszący jej taniec, pochodzące z Prowansji, popularne między XII a XIV wiekiem we Francji, Włoszech, Anglii i Hiszpanii. W zakończeniu posiadały części szybsze: trotto i rotta. Tańczone były zrazem z saltarello. Czasami był to utwór wyłącznie instrumentalny.
    Cantiga - gatunek średniowiecznej poezji w języku galicyjsko-portugalskim (gallegoportugués); pieśń jednogłosowa o charakterze świeckim lub sakralnym. Miała wiele form w zależności od treści poetyckiej:

    Pieśńforma muzyczna utworu wokalnego, wokalno-instrumentalnego lub instrumentalnego.

    Centicle - wokalna forma muzyczna o charakterze liturgicznym. Rodzaj hymnu, którego tekst jest pasażem z Biblii, z wyłączeniem psalmów.Forma muzyczna to ogólna budowa utworu muzycznego, efekt współdziałania elementów dzieła muzycznego. Jest to środek realizacji wyrazu emocjonalnego dzieła muzycznego, za pomocą technik kompozytorskich. Każdy utwór, będąc dziełem niepowtarzalnym, pozostaje w różnym stosunku do formy, a w wielu utworach schematy formalne krzyżują się ze sobą (np. forma pieśni z rondem). Każdy twór kojarzony z daną formą jest nierozerwalnie związany z konkretnym środkiem wykonawczym (obsadą).

    Pieśni dzielą się ze względu na złożoność i rodzaj użytych w niej technik kompozytorskich. Wśród nich można wyróżnić np.:

    Charivari to rodzaj pieśni o prześmiewczym, drwiącym charakterze, popularny w średniowieczu. Kakofoniczna parodia serenady.Lauda wł.lauda, łac.laudo - w czasach średniowiecznych Włoszech rodzaj religijnej pieśni dziękczynnej, wzorowanej na balladach o nastroju patetycznym. Pieśń nieliturgiczna popularna była w zakonach bractw toskańskich.
  • pieśń jednoczęściowa
  • pieśń trzyczęściowa
  • alborada
  • bergeretta
  • cantiga
  • cantilena
  • canzona (muzyka)
  • centicle
  • chanson
  • chant
  • charivari
  • dumka
  • estampie
  • frottola
  • idylla
  • lauda
  • serenada
  • villanella
  • Sielanka (bukolika, idylla, ekloga, skotopaska, pasterka) – gatunek literacki. Utwór poetycki, przedstawiający w sposób wyidealizowany uroki życia wiejskiego. Wysnuta z piosnek pasterskich stała się świadomie kreowanym obrazem utęsknionej, szczęśliwej natury – zdaniem badaczy gatunek jest specyficznym wytworem kultury miasta i ujawnia znużenie światem cywilizacji. Idylla odsłania beztroskie, spokojne i pogodne życie, spełnione przez miłość. Sielanka ma najczęściej kształt lirycznego monologu, poprzedzonego lub przeplecionego opisem bądź dialogiem. Gatunek często ukazuje świat mitologiczny. Nierzadko też ujawnia się w utworach sielankowych temat śmierci, zwłaszcza w formie słynnego toposu "Et in Arcadia ego" ("Jestem nawet w Arkadii", to słowa Śmierci)Frottola - pieśń renesansowa dla domowego śpiewania przy akompaniamencie lutni, o prostej budowie harmonicznej i rytmicznej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pieśń trzyczęściowa, trzyczęściowa forma pieśni - mała forma muzyczna oparta na trzech okresach. Występuje w dwóch odmianach:

    Reklama