• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Philis de La Charce

    Przeczytaj także...
    Tradycja – przekazywane z pokolenia na pokolenie treści kultury (takie jak: obyczaje, poglądy, wierzenia, sposoby myślenia i zachowania, normy społeczne), uznane przez zbiorowość za społecznie doniosłe dla jej współczesności i przyszłości.Ludwik XIV Wielki, Król Słońce (ur. 5 września 1638 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 1 września 1715 w Wersalu) – król Francji i Nawarry 1643–1715, syn Ludwika XIII, z dynastii Burbonów.
    Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe "dziedzictwo") – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa.
    Pomnik Philis de la Charce w Ogrodzie Delfinów w Grenoble.

    Philis (właśc. Philippe) de La Tour du Pin - La Charce (ur. 5 stycznia 1645 w Montmorin, zm. 4 czerwca 1703 w Nyons) – szlachcianka z prowincji Baronnies, na poły legendarna przywódczyni powstania ludowego w Delfinacie przeciwko najazdowi wojsk sabaudzkich w 1692 r.

    Grenoble (oksyt. Grenòble, Granòble; średniowieczny oksyt. Grasanòbol; franko-prow. Grenoblo) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Rodan-Alpy, w departamencie Isère.Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

    Wywodziła się ze starego i znakomitego rodu szlacheckiego, jednego z najbardziej zasłużonych dla Delfinatu i bezpośrednio spokrewnionego ze średniowieczną, wygasłą dynastią książąt Delfinatu. Jej ojcem był Pierre III de La Tour du Pin - Gouvernet, markiz de La Charce, namiestnik wojsk króla Francji, matką – Catherine Françoise de La Tour du Pin – Mirabel, pani de Montmorin. Pochodziła z rodziny protestanckiej o bogatych tradycjach wojskowych – wśród jej przodków był m.in. Hector de La Tour du Pin – Montauban – ostatni przywódca protestantów Delfinatu, marszałek polny wojsk francuskich i komendant twierdzy Montélimar, oraz jego syn René – uczestnik kampanii Ludwika XIV w Szwajcarii (St. Gothard), Holandii i Franche-Comté.

    Wiktor Amadeusz II (ur. 14 maja 1666 w Turynie, zm. 31 października 1732) – władca z dynastii sabaudzkiej. Książę Sabaudii (1675-1732), król Sycylii (1713-1720), pierwszy król Sardynii (1720-1730).Montauban (oksyt. Montalban) - miejscowość i gmina we Francji, w regionie Midi-Pyrénées, w departamencie Tarn i Garonna.

    Wychowywała się w licznej rodzinie, spędzającej czas pomiędzy zamkami w Montmorin i w Nyons. Odebrała staranne wychowanie i była zapewne – jak na owe czasy – dobrze wykształcona. W latach 1672-1674 przebywała w Nyons, gdzie rodzina de La Charce spędzała zimy, ceniona później poetka Antoinette Des Houlières. To ona zmieniła pannie de La Charce imię z Philippe na Philis, jakie nosiła jedna z postaci popularnej wówczas powieści „L’Astrée” pióra Honoré d’Urfé.

    Montmorin – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Wysokie.Protestantyzm – jedna z głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i prawosławia, na którą składają się wyznania religijne powstałe na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych wystąpieniem Marcina Lutra w XVI wieku oraz ruchów przebudzeniowych w łonie macierzystych wyznań protestanckich w kolejnych stuleciach.

    Jej zalety osobiste zjednały jej uznanie zarówno wśród okolicznej szlachty, jak i wśród poddanych prowincji Baronnies, zwłaszcza w obliczu zaostrzenia kursu Ludwika XIV w stosunku do hugenotów. Gdy w 1685 edykt z Fontainebleau obalił zasady wolności kultu, ustalone w Nantes i Alais, cała rodzina została zmuszona do abjuracji, tj. porzucenia kalwinizmu.

    Pierre Mignard znany też jako Le Romain (ur. 7 listopada 1612 w Troyes, zm. 30 maja 1695 w Paryżu) – malarz francuski, dyrektor Académie Royale de Peinture et de Sculpture.Barykada (fr. barricade) – doraźna fortyfikacja przegradzająca w całości przejazd danym szlakiem komunikacyjnym, zbudowana w miejscu uniemożliwiającym jego bezpośrednie obejście, zbudowana z materiałów dostępnych na miejscu lub zgromadzonym specjalnie w tym celu. Barykada z uwagi na jej charakter musi być broniona przed jej rozebraniem lub sforsowaniem przez przeciwnika.

    W 1692, gdy książę Sabaudii Wiktor Amadeusz II najechał francuski Delfinat, Philis de La Charce zorganizowała sprawny ruch oporu i stanęła na czele oddziałów ludowej milicji. Według legendy, konno, ubrana w strój amazonki, z pistoletami u siodła i szpadą w ręku miała objeżdżać terytorium Diois i Baronnies, rozdając chłopom broń. Wystawiała posterunki ostrzegawcze, kazała wznosić barykady w strategicznych punktach górskich dróg, burzyć mosty i niszczyć promy na rzece Durance. Następnie na czele zbrojnych oddziałów miała rozbijać mniejsze oddziały wroga, wyprzeć go poza przełęcze Cabre i Montclus i – stale nękając partyzanckimi atakami – zmusić do cofnięcia się do Gap. Działania te uzyskały wysoką ocenę ze strony dowódców francuskiej armii.

    Legenda (łac. legenda – to co powinno być przeczytane) – gatunek literacki będący opowieścią posługującą się elementami niezwykłości oraz cudowności, w szczególności o życiu świętych i męczenników. Często osnuta na wątkach ludowych i apokryficznych; rozpowszechniona w średniowieczu. Pierwotnie przekazywana ustnie, następnie zapisywana. Przykładem jest Legenda o świętym Aleksym czy legendy arturiańskie.Szlachta (ze starodolnoniemieckiego Slahta; współcz. niem. Geschlecht) – wyższa warstwa społeczna, wywodząca się ze stanu rycerskiego w społeczeństwie feudalnym. Szlachta posiadała zespół przywilejów społecznych, z których najbardziej podstawowym był przywilej posiadania ziemi. Przynależność do szlachty łączyła się z obowiązkiem służby wojskowej.

    Niestety, nie zachowały się w archiwach żadne materiały potwierdzające tę wersję wydarzeń. Historycy przypuszczają, że Philis de La Charce, na czele służby z zamku Montmorin i okolicznego chłopstwa, stawiła jedynie zbrojny opór grasującym w okolicy, źle opłacanym, zaciężnym oddziałkom hiszpańskim i niemieckim w służbie księcia Sabaudii. Samo zwycięstwo mogło być niewielkie, lecz efekt psychologiczny – ogromny. Dzięki dobrym stosunkom na dworze królewskim (m. in. pani de Sévigné, Antoinette Des Houlières) i na dworze księżnej de Nemours, Philis urosła do rangi bohaterki Delfinatu. Królowi bardzo przydał się taki szlachecki akcent w wojnie, prowadzonej z sabaudczykami siłami ludowej milicji i nielicznymi oddziałami armii, dowodzonej przez - również niskiego pochodzenia – marszałka Nicolasa de Catinat de La Fauconnerie.

    Voltaire (Wolter), właśc. François-Marie Arouet (Voltaire jest pseudonimem artystycznym; ur. 21 listopada 1694 w Paryżu, zm. 30 maja 1778 w Paryżu) – francuski pisarz epoki oświecenia, filozof, dramaturg i historyk. Tworzył satyry, powieści, dramaty oraz „Listy”.Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.

    Na zaproszenie króla Ludwika XIV, wraz ze swą matką i siostrą, panną d’Aleyrac, Philis de La Charce przybyła do Paryża, gdzie została obsypana pochwałami i zaszczytami. Przyznano jej roczną pensję w wysokości 2000 liwrów, a jej szpadę, pistolety, tarczę herbową i portret pędzla Pierre’a Mignarda umieszczono w skarbcu królewskim w St-Denis. Spoczęły tam w towarzystwie pamiątek po Joannie d’Arc i Bayardzie. Specjalną dedykację ofiarował jej Charles Perrault.

    Durance – rzeka w południowo-wschodniej Francji, lewy dopływ Rodanu. Jej długość wynosi 305 km, a powierzchnia dorzecza – 14 225 km².Milicja – rodzaj oddziałów, zazwyczaj ochotniczych, których członkowie posiadają wyszkolenie wojskowe i wyposażeni są w broń palną, stanowiących jednostki pomocnicze lub rezerwowe dla regularnej armii lub partyzantki. Mogą być używane w stanie wyższej konieczności (klęski żywiołowe, zagrożenie wewnętrzne lub zewnętrzne itp.).

    Po powrocie do swych stron rodzinnych Philis de La Charce wiodła dalej spokojne życie, otoczona szacunkiem poddanych i przyjaźnią możnych. Zmarła w Nyons, gdzie jej szczątki pochowano w kościele parafialnym, a w 1857 r. przeniesiono do specjalnie wybudowanego przez miasto mauzoleum.

    Franche-Comté – kraina historyczna i region administracyjny we wschodniej Francji, przy granicy ze Szwajcarią. Graniczy także z następującymi regionami: Alzacja, Lotaryngia, Szampania-Ardeny, Burgundia i Rodan-Alpy. W jego skład wchodzą cztery departamenty: Doubs, Górna Saona, Jura i Territoire-de-Belfort.Ruch oporu - to oddział lub formacja oddziałów stworzonych w celu walki przeciwko okupantowi własnego kraju lub rządowi własnego kraju nieposiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy.

    Katolicy uczynili z Philis ludową bohaterkę, przyrównywaną w XIX w. do Joanny d’Arc. Protestanci – nie mogąc zapomnieć jej wcześniejszej konwersji wyznaniowej – odcinali się od legendy, minimalizując znaczenie jej dokonań. Pani Des Houlières zaadresowała do niej kilka wierszowanych listów. Obraz bohaterskiej patriotki, utrwalony przez Woltera, stał się aż do początków XX w. trwałym składnikiem tradycji historycznej Delfinatu. Kilkakrotnie portretowana, jest bohaterką 3 powieści. Jej imię noszą ulice w kilku miastach. W Grenoble jej postać przypomina brązowy pomnik w Ogrodzie Delfinów.

    Powstanie, dawniej insurekcja – zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy lub władzy okupacyjnej.Skarbiec – specjalne pomieszczenie lub budynek przeznaczony do gromadzenia i przechowywania cennych dokumentów, kosztowności. Skarbce budowano w pałacach, zamkach – przeznaczone do przechowywania skarbów i dokumentów państwowych lub właściciela zamku; skarbce w klasztorach, kościołach – przeznaczone do przechowywania klejnotów sakralnych, darów wotywnych, pamiątek narodowych. Część zgromadzonych w skarbcach dzieł sztuki często jest eksponowana na wystawach. Znane skarbce:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mauzoleum (gr. mausoleion, łac. mausoleum) – rodzaj grobowca w formie monumentalnej, samodzielnej budowli o bogatym wystroju architektonicznym. Spotykane są również nie będące miejscem ostatniego spoczynku, symboliczne mauzolea, będące jedynie pomnikiem, ku czci danej osoby.
    Antoinette Des Houlières (ur. 1 stycznia 1638 w Paryżu - zm. 17 lutego 1694, nazwisko panieńskie: du Ligier de la Garde) - pisarka francuska. Parała się wszystkimi gatunkami literackimi, od tekstów piosenek po dramat, jednak w almanachach literackich obroniły się głównie jej idylle i bukoliki.
    Szwajcaria, Konfederacja Szwajcarska (Confoederatio Helvetica, Schweiz, Schweizerische Eidgenossenschaft) – państwo federacyjne w Europie Zachodniej. Jest jednym z niewielu państw, w których obowiązuje demokracja bezpośrednia. Szwajcaria od kongresu wiedeńskiego w 1815 roku jest państwem neutralnym. Do Organizacji Narodów Zjednoczonych przystąpiła dopiero 10 września 2002 po przegłosowaniu tej decyzji w referendum minimalną większością 52% głosów.
    Delfin (fr. dauphin) – tytuł hrabiego Delfinatu. Nazwa pochodzi od herbu Guya II, w którym znajdował się delfin. W latach 1349-1830 był to tytuł następców tronu francuskiego, który przysługiwał najstarszemu synowi.
    Sabaudia (fr. Savoie) – kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji, we francuskich Alpach, przy granicy ze Szwajcarią i Włochami. Część regionu administracyjnego Rodan-Alpy (departamenty Sabaudia i Górna Sabaudia).
    Konwersja (z łac. convertere - zmienić) – zmiana wyznania w obrębie religii chrześcijańskiej lub przejście z innej religii na chrześcijaństwo. Osoba zmieniająca wyznanie chrześcijańskie to konwertyta.
    Kalwinizm, ewangelicyzm reformowany – jedna z ważniejszych doktryn i wyznań protestanckich. Kalwinizm zaliczany jest do ewangelicyzmu historycznego, tj. wyznań wywodzących się wprost z reformacji. Dzieli się na trzy główne nurty: kościoły prezbiteriańskie, kościoły reformowane i kościoły kongregacjonalne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.