• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pewex



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Elektronika użytkowa – ogólna nazwa urządzeń elektronicznych takich jak telewizor, odtwarzacz DVD, magnetowid, sprzęt stereofoniczny, telefon komórkowy, zasilacz, ładowarka itp. Można więc mówić o sprzęcie elektronicznym domowego użytku.Kosmetyki – grupa produktów służących do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała. Wg rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych (CELEX: 32009R1223) produkt kosmetyczny oznacza każdą substancję lub mie­szaninę przeznaczoną do kontaktu z zewnętrznymi częścia­mi ciała ludzkiego (naskórkiem, owłosieniem, paznokciami, wargami oraz zewnętrznymi narządami płciowymi) lub z zę­bami oraz błonami śluzowymi jamy ustnej, którego wyłącz­nym lub głównym celem jest utrzymywanie ich w czystości, perfumowanie, zmiana ich wyglądu, ochrona, utrzymywanie w dobrej kondycji lub korygowanie zapachu ciała. Natomiast według uchylonej w 2019 roku ustawy z dnia 30 marca 2001 r. o kosmetykach, kosmetykiem jest każda substancja przeznaczona do zewnętrznego kontaktu z ciałem człowieka: skórą, włosami, wargami, paznokciami, zewnętrznymi narządami płciowymi, zębami i błonami śluzowymi jamy ustnej, którego wyłącznym lub głównym celem jest utrzymywanie ich w czystości, pielęgnowanie, ochrona, perfumowanie lub upiększanie.
    Historia[ | edytuj kod]
    Reklama „Pewexu” w Łodzi

    W drugiej połowie lat 80. dyrektorem Pewexu był oficer wywiadu PRLMarian Zacharski.

    Pod koniec roku 1989 Pewex miał 840 sklepów.

    Sklepy walutowe utraciły rację bytu w momencie cofnięcia im specjalnego zezwolenia Ministra Finansów, wprowadzenia ceł i podatków na oferowane produkty oraz wprowadzenia wymienialności złotówki. Pewex nie był w stanie dostosować się do działania w warunkach otwartej konkurencji i zaczął powoli podupadać, rosło jego zadłużenie. W 1993 roku złożono pierwszy wniosek o ogłoszenie upadłości przedsiębiorstwa. Ten i kolejne wnioski zostały jednak oddalone. W roku 1995 zadłużenie przedsiębiorstwa sięgnęło 183 mln zł. W 1996 roku miała miejsce ugoda bankowa. Przedsiębiorstwo zostało przekształcone w spółkę, a część wierzytelności zamieniono na akcje. Głównym akcjonariuszem Pewexu została francuska firma Concorde Investissement.

    Departament I Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – istniejący w latach 1956-1990 organ w strukturze Ministerstwa Spraw Wewnętrznych PRL, stanowiący część Służby Bezpieczeństwa MSW, zajmujący się wywiadem („zdobywaniem tajnych dokumentów i informacji dotyczących politycznych, ekonomicznych, militarnych i wywiadowczych planów i zamierzeń skierowanych przeciwko Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i krajom obozu socjalistycznego”). W maju 1990 zadania Departamentu I MSW przejął nowo utworzony Zarząd Wywiadu UOP.Cinkciarz (przez zniekształcenie ang. change money, wymawianego przez cinkciarzy "cincz many" lub "cieńć many") – potoczne określenie osoby, która za czasów PRL prowadziła nielegalny obrót walutami, tzn. skupowała i sprzedawała dolary amerykańskie, a także inne waluty wymienialne i bony dolarowe PeKaO.

    W 1997 ponad 150 sklepów działających jeszcze pod szyldem Pewexu zostało przejętych przez Concorde Investissement, zaś Pewex zajął się zarządzaniem nieruchomościami jako Towarzystwo Handlu i Nieruchomości Pewex SA. W 2003 roku doszło do fuzji THiN Pewex i Concorde Investissement, co usunęło markę Pewex z polskiego rynku. W grudniu 2013 marka została reaktywowana przez Monster Media Group (to m.in. właściciel serwisu Demotywatory.pl).

    Polityka” – polski liberalno-lewicowy, opiniotwórczy tygodnik społeczno-polityczny, wydawany od 1957 w Warszawie. "Polityka" utrzymuje się na czołowych miejscach pod względem wielkości sprzedaży wśród polskich tygodników opinii, w tym często na pierwszym miejscu (ogólna sprzedaż na poziomie ok. 130 tys. egzemplarzy – stan na lipiec 2012).Orbis Spółka Akcyjna – polskie przedsiębiorstwo, jednostka dominująca grupy kapitałowej "Orbis". Nazwa pochodzi z języka łacińskiego i oznacza świat.

    Asortyment[ | edytuj kod]

    W Pewexie sprzedawano zarówno towary zagraniczne, jak i krajowe, takie jak:

  • odzież (m.in. dżinsy),
  • tkaniny, firanki, włóczki,
  • artykuły spożywcze (od słodyczy i kawy, poprzez colę, a na trwale zakonserwowanych wyrobach mięsnych kończąc, w tym polskiej szynce eksportowej),
  • alkohole,
  • kosmetyki,
  • zabawki (w tym np. klocki Lego i samochody Matchbox),
  • sprzęt sportowy,
  • artykuły RTV i gospodarstwa domowego,
  • mikrokomputery,
  • samochody,
  • artykuły motoryzacyjne (oleje silnikowe, opony),
  • materiały budowlane,
  • elektronarzędzia,
  • papier toaletowy.
  • Oferowane towary krajowe zazwyczaj były wyższej jakości, niż te przeznaczane do otwartej sprzedaży i w zasadzie nie były w niej dostępne lub ich podaż dla otwartej sprzedaży była niewielka.

    Torgsin (ros. Торгсин) – sieć sklepów walutowych działająca w ZSRR w latach 1931-1936. Wszechzwiązkowe Zjednoczenie do Handlu z Cudzoziemcami (Всесоюзное объединение по торговле с иностранцами), Syndykat Handlowy (Торговый синдикат). Pierwotnie były to sklepy dla cudzoziemców, gdzie za złoto i waluty wymienialne również obywatele ZSRR mogli nabywać towary konsumpcyjne bez ograniczeń.Drugi obszar płatniczy - określenie używane w PRL odnoszące się do krajów kapitalistycznych posługujących się tzw.walutami wymienialnymi na czele z dolarem. W obszarze tym nie miały żadnej wartości nie podlegające normalnej wymienialności waluty krajów Bloku Wschodniego który w tym kontekście nazywano "pierwszym obszarem płatniczym".


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Eksport wewnętrzny - pojęcie z zakresu zamkniętej ekonomii realnego socjalizmu. Oznacza sprzedaż przez państwowe podmioty towarów i usług pochodzenia krajowego za tzw. waluty wymienialne prowadzoną na obszarze własnego kraju, gdzie nominalnie w transakcjach handlowych obowiązuje waluta lokalna. Prowadzona ona jest bądź to w formie bezpośredniej sprzedaży odbiorcom na terenie kraju, bądź też polega na pobieraniu przedpłat w krajach kapitalistycznych (np. od emigrantów chcących wspomóc swoje rodziny, czy przyjaciół mieszkających w kraju realnego socjalizmu). Na podstawie wniesionej przedpłaty upoważnione przez wpłacającego walutę wymienialną w kraju kapitalistycznym osoby mogą pobrać w kraju o gospodarce nakazowo-rozdzielczej towar produkcji krajowej o odpowiedniej wartości. Często eksport wewnętrzny w takiej formie był wymuszany na osobach z zagranicy chcących wesprzeć rodzinę w krajach Bloku Wschodniego, gdyż nie mogły one legalnie przelać środków finansowych w walutach wymienialnych bezpośrednio na konto adresata. Odbiorca mógł wykorzystać je jedynie w postaci ekwiwalentu - np. węgla, materiałów budowlanych czy innych towarów trudno dostępnych lub wcale niedostępnych w normalnej sprzedaży. Były to towary pochodzenia krajowego, a zapłata za nie pochodziła z zagranicy - niejako więc "eksportowano" je. Innymi słowy, używając ówczesnych pojęć, sprzedawano towary w ramach tzw. pierwszego obszaru płatniczego na zasadach obowiązujących przy eksporcie do tzw. drugiego obszaru płatniczego, co pozwalało ograniczać niezmienny deficyt walut wymienialnych w budżetach krajów Bloku Wschodniego.
    Niemiecka Republika Demokratyczna (oficjalny skrót NRD; niem. Deutsche Demokratische Republik, DDR) – dawne państwo położone w Europie Środkowej powstałe 7 października 1949 na terenie byłej radzieckiej strefy okupacyjnej (niem. Sowjetische Besatzungszone in Deutschland, SBZ). Likwidacja NRD nastąpiła 3 października 1990, gdy powstałe w jej miejsce landy przystąpiły do RFN tworząc jednolite Niemcy.
    Marża – w przypadku analizy finansowej oznacza wskaźnik finansowy zdefiniowany jako stosunek zysku ze sprzedaży do ceny sprzedaży (zysk to różnica między ceną sprzedaży, a kosztem pozyskania towaru). Poza analizą finansową istnieje marża wyrażona kwotowo: (Marża kwotowa) = (cena sprzedaży) – (koszt sprzedanego dobra); oraz marża wyrażona procentowo "w stu": Marża = ((Marża kwotowa)/((Cena zakupu towaru)+(Marża kwotowa)) oraz "od sta": Marża = ((Marża kwotowa)/(Cena zakupu towar)
    Jerzy Kochanowski (ur. 24 maja 1960 w Warszawie) - polski historyk, specjalizujący się w najnowszej historii Polski, profesor nauk humanistycznych. Autor książek i wielu artykułów historycznych i popularnonaukowych.
    Bon PeKaO – (tzw. polski dolar), stosowany w okresie PRL środek płatniczy będący substytutem walut wymienialnych ważnym wyłącznie w wydzielonej sieci placówek handlowych (tzw. "sprzedaży towarów eksportu wewnętrznego"). Służył przede wszystkim jako narzędzie ułatwiające przejmowanie przez państwo deficytowych w okresie PRL walut wymienialnych a także stymulował obrót w państwowym systemie eksportu wewnętrznego. Emitowany przez Bank Polska Kasa Opieki SA i wydawany jako namiastka walut osobom, które otrzymywały przekazy pieniężne z krajów tzw. II obszaru płatniczego (USA i Europa Zachodnia). Obywatelom polskim pracującym na rzecz polskich firm za granicą, bądź otrzymującym przelewy z zagranicy (wypłaty, spadki, darowizny, renty, emerytury itp.) w miejsce należnych im walut wymienialnych (prawdziwych dolarów, franków czy funtów) wydawano ich ekwiwalent w bonach.
    Strefa wolnocłowa – obszar, na którym możliwe jest składowanie i przechowywanie towarów bez konieczności ponoszenia opłat celnych.
    Tuzex (nazwa stanowi skrót od określenia tuzemský export - eksport krajowy) – przedsiębiorstwo państwowe z siedzibą w Pradze, prowadzące sieć sklepów i kiosków walutowych w Czechosłowacji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.717 sek.