• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Petrovy kameny



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Inkwizycja, Inquisitio haeretica pravitatis, Sanctum officium (łac. Inquisitio – śledztwo, badanie) – nazwa systemu śledczo-sądowniczego Kościoła katolickiego działającego od XIII do XIX wieku, utworzonego w celu wyszukiwania, nawracania i karania heretyków w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich.Na mapach: 50°04′11,899″N 17°14′29,299″E/50,069972 17,241472 Ovčárna (niem. Schäferei) – całoroczny hotel górski (dawniej schronisko turystyczne), położony w Wysokim Jesioniku na wysokości 1300 m n.p.m., u stóp Pradziada.

    Petrovy kameny (historyczna nazwa niem. Peterstein) – szczyt (góra) o wysokości 1446 m n.p.m. (podawana jest też wysokość 1438 m n.p.m.), będący grupą skalną w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (cz. Hrubý Jeseník), w północno-wschodnich Czechach, w Sudetach Wschodnich, w obrębie gminy Malá Morávka, na historycznej granicy Śląska i Moraw, oddalony o około 1650 m na południe od szczytu góry Pradziad (cz. Praděd), leżący na jego głównym grzbiecie (grzebieniu), pomiędzy szczytami Pradziad i Vysoká hole.

    Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Viadua, Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).Fauna (od łac. Faunus – bóg trzód i pasterzy) – ogólne określenie na wszystkie gatunki zwierząt na danym obszarze (np. fauna Polski) lub w danym środowisku (fauna sawannowa), a także okresie geologicznym (np. fauna kambryjska). Badanie fauny pozostaje w gestii faunistyki, ale korzystają z niego również inne dziedziny biologii, np. ekologia i etologia, natomiast odkrycia faunistyki są systematyzowane przez systematykę.

    Charakterystyka[ | edytuj kod]

    Lokalizacja[ | edytuj kod]

    Skalisko szczytowe góry Petrovy kameny

    Jest szczytem dobrze rozpoznawalnym z daleka (widocznym w pobliżu wieży Pradziada). Ma charakterystyczny kształt „zęba” wystającego z góry o wymiarach około (45 × 8) m i wysokości około 7 m, złożonym z trzech głównych skalisk. Wyszczerbiony kształt zawdzięcza procesowi intensywnego wietrzenia mrozowego. Południowo-zachodni stok góry rozciąga się od góry Nad soutokem i ciągnie się między żlebami: Důl Velkého Děda i Sviní žleb, natomiast stok północno-wschodni przebiega przez Ovčarnię i kończy się na dolinie potoku Bílá Opava (cz. Údolí Bílé Opavy).

    Sabat – w nowożytnych wierzeniach ludowych legendarny nocny zlot czarownic i demonów na narady, ucztę i zabawy (często orgiastyczne). Odbywał się przeważnie na łysych szczytach trudno dostępnych gór podczas pełni księżyca. O udział w nim oskarżano najczęściej kobiety podczas procesów o czary.Morze – naturalny zbiornik wodny, część oceanu, mniej lub bardziej wyraźnie oddzielona od pozostałych jego części brzegami kontynentu, wyspami lub wzniesieniem dna. Ze względu na utrudnioną wymianę wód morza charakteryzują się indywidualnymi cechami, zbiór tych cech nazywa się ustrojem hydrologicznym.
    Widok sprzed schroniska Barborka na szczyt Petrovy kameny

    Jest trzecim co do wysokości (po szczytach: Pradziad i Vysoká hole) szczytem Wysokiego Jesionika i Masywu Pradziada i Wysokiej Holi (czes. Pradědská hornatina).

    Widok z góry Červená hora na szczyt Petrovy kameny i górę Vysoká hole z widoczną z lewej u góry przełęczą Sedlo u Petrových kamenů

    W odległości około 200 m na południe od szczytu znajduje się niezbyt wybitna, przełęcz Sedlo u Petrových kamenů o wysokości 1432 m n.p.m., pomiędzy szczytami gór Petrovy kameny i Vysoká hole. Od góry Pradziad, Petrovy kameny są oddzielone przełęczą Sedlo Barborka, położoną w odległości około 800 m na północny zachód od szczytu na skrzyżowaniu turystycznym o nazwie U Barborky.

    Červenohorské sedlo (niem. Roter Berg, Roter Berg Sattel, pol. Czerwonogórskie Siodło) – przełęcz (1013 m n.p.m.) na Morawach, w Czechach, w paśmie Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), pomiędzy szczytami gór Červená hora i Velký Klínovec. Oddziela Masyw Keprníka (czes. Keprnická hornatina) od Masywu Pradziada i Wysokiej Holi (czes. Pradědská hornatina). Prowadzi przez nią droga krajowa nr 44 – bardzo kręta, która w zimie może być nieprzejezdna.Grzbiet górski – obszar położony wzdłuż linii grzbietowej łączący znaczące szczyty i przełęcze danego pasma górskiego (formacji górskiej).

    Szczyt jest punktem widokowym na otaczające szczyty gór i pasma górskie. Na szczycie nie ma punktu geodezyjnego. Na górze, w Ovčárni znajduje się stacja Pogotowia Górskiego.

    Geologia[ | edytuj kod]

    Pod względem geologicznym góra należy do jednostki określanej jako warstwy vrbneńskie i jest zbudowana ze skał metamorficznych, między innymi gnejsów i kwarcytów oraz słabo zmetamorfizowanych skał osadowych, głównie fyllitów.

    Wody[ | edytuj kod]

    Góra wraz z całym grzebieniem masywu Pradziada jest granicą głównego europejskiego działu wodnego między zlewiskami mórz: Bałtyckiego (dorzecze Odry) na stoku północno-wschodnim i Czarnego (dorzecze Dunaju) na stoku południowo-zachodnim. Na południowo-zachodnim stoku góry ma swoje źródło Sviní potok.

    Sedlo nad Malým kotlem – przełęcz o wysokości 1330 m n.p.m. w Czechach, w Sudetach Wschodnich, w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), w Masywie Pradziada i Wysokiej Holi (czes. Pradědská hornatina) pomiędzy szczytami gór Velký Máj i Jelení hřbet, leżąca na głównym grzbiecie (grzebieniu) masywu góry Pradziad (czes. Praděd), na historycznej granicy Śląska i Moraw.Rzeżucha rezedolistna (Cardamine resedifolia L.) — gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Należy do gatunków diploidalnych, co odróżnia ją od spokrewnionych gatunków diploidalnych i poliploidalnych Cardamine amara, Cardamine pratensis, Cardamine raphanidifolia. Występuje w górach Europy środkowej i południowej. Jedyne stanowisko w Polsce znajduje się w Karkonoszach. Występuje w Małym i Wielkim Śnieżnym Kotle oraz pod Śnieżką i w Dolinie Łomniczki i w kotle Małego Stawu.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Sit skucina (Juncus trifidus) – gatunek rośliny należący do rodziny sitowatych. Występuje w stanie dzikim w Europie. Roślina wysokogórska, w Polsce występuje głównie w Tatrach, Sudetach i na Babiej Górze. Wspólnie z J. monanthos stanowi klad bazalny całej rodziny sitowatych.
    Śląsk (śl. Ślunsk, Ślůnsk, niem. Schlesien, dś. Schläsing, czes. Slezsko, łac. Silesia) – kraina historyczna położona w Europie Środkowej, na terenie Polski, Czech i Niemiec. Dzieli się na Dolny i Górny Śląsk. Historyczną stolicą Śląska jest Wrocław.
    Punkt geodezyjny - punkt wchodzący w skład osnowy geodezyjnej, którego położenie na ziemi zostało określone współrzędnymi geodezyjnymi względem przyjętego układu odniesienia.
    Wiechlina, wyklina (Poa L.) – rodzaj roślin należących do rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Wyróżnia się w jego obrębie ponad 500 gatunków. W Polsce występuje ok. 20 gatunków. Gatunkiem typowym jest Poa pratensis L.
    Hotel – obiekt wchodzący w skład infrastruktury turystycznej, w którym świadczone są odpłatnie usługi noclegowe (przede wszystkim krótkookresowe).
    Potok – niewielki ciek wodny o wartkim nurcie, płynący w terenie o znacznych deniwelacjach. Jest wodą płynącą, zwykle w korycie wyerodowanym w skałach. Charakteryzują go duże spadki zwierciadła wody i burzliwy nurt. W Polsce potokami nazywane są przeważnie cieki płynące w górach i na wyżynach. Cechą potoków górskich są spadki koryt od 5% do 30%, a potoków wysokogórskich nawet do 80% i więcej. Na wyżynach, potoki charakteryzują się spadkami od 5% do 10%. Zlewnia potoku zwykle nie przekracza 100 km². Podłoże w potokach wysokogórskich stanowią lite skały, niżej głazy, następnie kamienie przemieszane ze żwirem, a jeszcze niżej żwir i wreszcie piasek i muł.
    Jelení hřbet (niem. Hirschkamm) – szczyt o wysokości 1367 m n.p.m. w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), w Czechach, w Sudetach Wschodnich, na Morawach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.078 sek.