• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Permaloj

    Przeczytaj także...
    Molibden (Mo, łac. molybdenum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Nazwa w dosłownym przekładzie brzmi "podobny do ołowiu" i pochodzi od greckiego określenia ołowiu – μόλυβδος molybdos.Uzwojenie jest to część obwodu magnetycznego odpowiedzialna za wytwarzanie strumienia magnetycznego. Uzwojenie może (ale nie musi) mieć postać cewki (ewentualnie kilku cewek połączonych ze sobą) wykonanej z odpowiedniej ilości zwojów.
    Nikiel (Ni, łac. niccolum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Został odkryty w roku 1751 przez szwedzkiego chemika, Axela Cronstedta. W 1804 r. otrzymano go po raz pierwszy w stanie czystym. Przed naszą erą był używany w stopach z miedzią i cynkiem.
    Fragment taśmy wykonanej z permaloju

    Permaloj (z ang. permalloy) – stop składający się zwykle z ok. 80% niklu i 20% żelaza, wynaleziony w 1914 r. przez Gustav Elmena z Bell Telephone Laboratories Jego właściwości magnetyczne (tzw. "miękkość magnetyczna") wykorzystywane są do budowy rdzeni transformatorów. Charakteryzuje się dużą podatnością magnetyczną tj. łatwo się na- i rozmagnesowuje.

    Żelazo (Fe, łac. ferrum) – metal z VIII grupy pobocznej o dużym znaczeniu gospodarczym, znane od czasów starożytnych.Bell Telephone Laboratories lub w skrócie Bell Labs – oddział badawczy i wdrożeniowy telekomunikacyjnej korporacji amerykańsko-francuskiej Alcatel-Lucent.

    Najczęściej stosuje się go w postaci kształtek blaszanych (kształty przystosowane do umieszczeniach w wycięciach uzwojeń), lakierowanych dla uzyskania izolacji.

    Skład permaloju jest zmienny i zależny od zastosowania. Często, w jego nazwie występuje przedrostek liczbowy określający procentową zawartość niklu w stopie, np. "45 permaloj" składa się w 45% z niklu i 55% z żelaza. Oprócz tego na rynku dostępne są też permaloje domieszkowane molibdenem, w tym tzw. supermaloj

    Podatność magnetyczna – współczynnik proporcjonalności w równaniu określającym wielkość namagnesowania jako funkcję natężenia pola magnetycznego:Transformator (z łac. transformare – przekształcać) – maszyna elektryczna służąca do przenoszenia energii elektrycznej prądu przemiennego drogą indukcji z jednego obwodu elektrycznego do drugiego, z zachowaniem pierwotnej częstotliwości. Zwykle zmieniane jest równocześnie napięcie elektryczne (wyjątek stanowi transformator separacyjny, w którym napięcie nie ulega zmianie).

    Przypisy

    1. Elmen, G.W.; H. D. Arnold (July 1923). "Permalloy, A New Magnetic Material of Very High Permeability". Bell System Tech. J. (USA: American Tel. & Tel.) 2 (3): 101–111. pdf.
    2. Bragg, L. Electricity (London: G. Bell & Sons, 1943) p. 212–213.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.042 sek.