• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Perkołyski

    Przeczytaj także...
    Azja Południowo-Wschodnia – nazwa stosowana dla określenia regionu Azji obejmującego Półwysep Indochiński i Archipelag Malajski wraz z Filipinami. Obejmuje on zatem następujące państwa: Mjanma, Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam, Malezja, Singapur, Indonezja, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny. Zajmują one powierzchnię około 4,495 mln km², z liczbą ludności przekraczającą 550 mln mieszkańców (szacunek na rok 2004).Ameryka Południowa – kontynent leżący na półkuli zachodniej oraz w większej części na półkuli południowej, a w mniejszej – na półkuli północnej. Niekiedy uważana jest również za subkontynent Ameryki.
    Sahara – strefa pustynna położona w północnej Afryce. Jest ona największą gorącą pustynią na Ziemi (ma 9 064 300 km²), rozciągająca się na długości 5700 km od Oceanu Atlantyckiego na zachodzie po Morze Czerwone na wschodzie; od północy ograniczona jest górami Atlas i wybrzeżem Morza Śródziemnego. Znajduje się na terytoriach 11 państw: Maroka, Algierii, Tunezji, Libii, Egiptu, Sahary Zachodniej, Mauretanii, Mali, Nigru, Czadu i Sudanu.

    Perkołyski (Heliornithidae) – rodzina ptaków z rzędu żurawiowych (Gruiformes). Każdy z trzech gatunków rodziny występuje na innym obszarze: perkołyska afrykańska (Podica senegalensis) - w Afryce, na południe od Sahary, perkołyska indyjska (Heliopais personata) - w Indiach i Azji południowo-wschodniej, a perkołyska amerykańska (Heliornis fulica) - w Ameryce Środkowej i Południowej.

    Pióro (łac. penna) – twory nabłonkowe pokrywające ciała ptaków , a w czasach prehistorycznych niektórych dinozaurów, przede wszystkim z grupy teropodów, zwłaszcza celurozaurów. Podobnie jak łuski u gadów, pióra zachodzą na siebie dachówkowato. Wyrastają z brodawek skórnych zbudowanych z komórek mezodermalnych, w których formują się najpierw pióra embrionalne (puchowe), a następnie pióra ostateczne (penna).Samiec (organizm męski, ♂) – określenie osobnika płci męskiej, to znaczy takiego organizmu zwierzęcego, który wytwarza komórki spermy, w których znajdują się komórki rozrodcze nazywane plemnikami. Komórki spermy definiowane są jako mniejsze gamety, podczas gdy większe gamety są wytwarzane przez samicę (organizm żeński).

    Perkołyski zamieszkują głównie lasy tropikalne w strefie równikowej.

    Posiadają płatkowatą błonę pławną, podobnie jak perkozy i łyski , stąd ich nazwa - perkołyski.

    Wyglądem przypominają chruściele (Rallidae), mają jednak dłuższą szyję, smuklejszy tułów, szerszy i dłuższy ogon oraz ostrzej zakończony dziób.

    W przeciwieństwie do perkozów na lądzie poruszają się szybko i pewnie.

    Perkołyska indyjska (Heliopais personatus) – gatunek dużego ptaka z rodziny perkołysek, jedyny przedstawiciel rodzaju Heliopais. Występuje na Półwyspie Indochińskim oraz w Indonezji, częściowo wędrowna. Zagrożona wyginięciem.Jajo – jedna z faz rozwoju nowego osobnika u wielu gatunków zwierząt. Jajo zawiera surowce odżywcze pozwalające na rozwój zarodka bez dostępu do organizmu macierzystego i zewnętrznych źródeł pożywienia oraz stosunkowo bezpieczne środowisko, ale ze względu na swoją zawartość jest również cenionym pokarmem.

    Ekologia perkołysek wciąż jest słabo poznana. Spotykane w wielu siedliskach, zarówno w wodzie, jak i na lądzie, na bagnach, czy namorzynach, jednak najchętniej preferują wolno płynące, duże zbiorniki wodne.

    Perkołyski są ptakami osiadłymi. Związane są z siedliskiem przypuszczalnie przez większość roku, nawet poza okresem lęgowym. Niechętnie podejmują wędrówki, chociaż zdarza się, że niektóre osobniki regularnie migrują, często zakładając nowe kolonie znalazłszy odpowiednie środowisko.

    Trzcina (Phragmites L.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Należy do niego 4–5 gatunków. W Polsce w środowisku naturalnym rośnie jeden tylko gatunek – trzcina pospolita (Phragmites australis), jest to zarazem gatunek typowy rodzaju.Żurawiowe (Gruiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje gatunki prowadzące naziemny tryb życia, zamieszkujące stepy, pustynie i półpustynie, bagna oraz lasy tropikalne. Wiele występuje jako gatunki reliktowe. Stanowią grupę silnie zróżnicowaną, co powoduje, że niektóre rodziny bywają klasyfikowane w innych rzędach, a ich systematyka jest powodem kontrowersji.

    Podstawę ich pożywienia stanowią różnego rodzaju owady, żywią się także mięczakami, skorupiakami, pająkami, żabami, rybami oraz liśćmi i nasionami roślin. Pokarm najczęściej zbierają z powierzchni wody lub z brzegów zbiorników lub rzek.

    Perkołyski zaczynają zwykle okres lęgowy po porze deszczowej, w dokładnie wybranym momencie zależnym od lokalnego klimatu.

    Wszystkie trzy gatunki wykazują różnice w zachowaniu odnośnie rozmnażania. Na przykład u perkołyski indyjskiej przed okresem lęgowym rozwija się mięsisty guz nad dziobem, a upierzenie samca perkołyski afrykańskiej i perkołyski amerykańskiej zmienia się. Samica i samiec perkołyski amerykańskiej wspólnie budują gniazdo i na zmianę wysiadują jaja, podczas gdy u perkołyski afrykańskiej samica wysiaduje samotnie.

    Skorupiaki (Crustacea) – podtyp stawonogów, w większości wodnych. Wiele gatunków wchodzi w skład planktonu. Znanych jest ponad 50 tysięcy gatunków. Badaniem skorupiaków zajmuje się karcynologiaBagno – obszar o utrzymującym się nadmiernym nawilgoceniu, porośnięty przez roślinność przystosowaną do specyficznych warunków związanych z dużym nawilgoceniem. Bagna bardzo często tworzą się w zagłębieniach terenu we wszystkich strefach klimatycznych świata. Największe przestrzenie zajmują jednak na obszarach pokrytych wieczną zmarzliną (Syberia, północna Kanada) i w strefie równikowej. Poza tym tworzą się w dolinach i deltach dużych rzek, na pojezierzach, na płaskich obszarach bezodpływowych, w nieckach krasowych, w odciętych zatokach morskich i nad brzegami mórz i oceanów. W bagnach w wyniku procesów utleniania związków organicznych tworzy się torf.

    Gniazda perkołysek sprawiają wrażenie niedbale wykonanych - z patyków, drobnych gałęzi i trzcin, najczęściej usytuowane wśród gęstej roślinności nad wodą.

    Systematyka[]

    Rodzinę Heliornithidae reprezentują 3 gatunki z trzech rodzajów:

  • Podica – jedynym przedstawicielem jest Podica senegalensis – perkołyska afrykańska
  • Heliopais – jedynym przedstawicielem jest Heliopais personata – perkołyska indyjska
  • Heliornis – jedynym przedstawicielem jest Heliornis fulica – perkołyska amerykańska
  • Przypisy

    1. Heliornithidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. Lepage D., Światowy Wykaz ptaków. Avibase. Pobrano 13 czerwca 2007.
    3. Frank Gill, David Donsker: Family Heliornithidae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.2. [dostęp 2014-07-17].
    4. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Heliornithidae Gray,GR, 1840 - perkołyski - Finfoots (wersja 2013-09-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-02-21].

    Bibliografia[]

  • B. C. R. Bertram: Family Heliornithidae (Finfoots). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 210. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  • Linki zewnętrzne[]

  • Finfoots (Heliornithidae) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2014-02-21].
  • Zbiornik wodny – zagłębienie terenu wypełnione wodą stojącą (w przeciwieństwie do cieków – wód płynących).Rząd (łac. ordo) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa od gromady (classis w zoologii) lub klasy (classis w botanice), a wyższa od rodziny (familia). Termin ordo został wprowadzony przez Karola Linneusza jako jedna z pięciu podstawowych kategorii w hierarchicznym systemie klasyfikacji biologicznej. Kategoriami pomocniczymi dla rzędu są nadrząd (superordo), podrząd (subordo) i infrarząd (infraordo), a w literaturze anglojęzycznej stosowane są jeszcze czasem parvorder (niższa od infrarzędu), magnorder (wyższa od nadrzędu), grandorder i mirorder (między rzędem a nadrzędem).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.
    Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.
    Pająki (Araneae) – najliczniejszy rząd pajęczaków, należy do niego ponad 40 tys. opisanych gatunków. Są to zwierzęta typowo lądowe, o wielkości od 0,5 mm do 12 cm ciała i do ok. 32 cm rozstawu odnóży.
    Ameryka Środkowa (ang. Middle America) – centralny region geograficzny Ameryki. Jest definiowany jako południowa część Ameryki Północnej, w której skład wchodzą dwie części: kontynentalna (Ameryka Centralna) i wyspiarska (Karaiby). Obszar liczy około 850 000 km² powierzchni i jest zamieszkany przez ponad 90 mln ludzi.
    Łyska zwyczajna, łyska (Fulica atra) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny chruścieli (Rallidae).
    Ryby – tradycyjna nazwa zmiennocieplnych kręgowców wodnych oddychających skrzelami i poruszających się za pomocą płetw. Obejmuje bezżuchwowe krągłouste (Cyclostomata) oraz mające szczęki ryby właściwe (Pisces).
    Żabowate (Ranidae), tzw. żaby właściwe – rodzina płazów bezogonowych zaliczanych do grupy Neobatrachia. Do żabowatych należy 16 rodzajów i ok. 340 gatunków.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.