• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pentekostalizm



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Związek Stanowczych Chrześcijan – protestanckie towarzystwo religijne powstałe na początku XX wieku na Śląsku Cieszyńskim.Edward Czajko (ur. 22 września 1934 r. w Kuźmiczach k. Nowogródka) – doktor h.c. teologii, duchowny i publicysta zielonoświątkowy, w latach 1981-1988 zwierzchnik Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, zaś w latach 1981-2001 pastor stołecznego zboru zielonoświątkowego. Absolwent Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, studiował także w Didsbury Methodist College w Bristolu (Wielka Brytania). W 1964 ordynowany na duchownego ZKE. Prezbiter Okręgu w Wilkopolsce w okresie 1965-1971. W latach 1966-1971 pracownik naukowo-dydaktyczny ChAT. Pełnił funkcje wiceprezesa (1983-1986) i skarbnika (1986-1988) Polskiej Rady Ekumenicznej. Po rozwiązaniu ZKE członek Prezydium Rady Naczelnej Kościoła Zielonoświątkowego (1988-2004) oraz redaktor naczelny wydawanego przez KZ miesięcznika Chrześcijanin (1990-1991). Był czołowym współtwórcą Aliansu Ewangelicznego w RP i wiceprzewodniczącym jego Rady Krajowej (2000-2003). Zasiadał w Komitecie Krajowym Towarzystwa Biblijnego w Polsce. Wieloletni wykładowca Warszawskiego Seminarium Teologicznego. Członek European Pentecostal Theological Association i Society for Pentecostal Studies. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Działacze[]
  • Charles Fox Parham (18731929) – pastor założyciel współczesnego pentekostalizmu
  • William J. Seymour (18701922) – pastor założyciel misji przy ulicy Azusa
  • Teologowie zielonoświątkowi[]

  • Derek Prince (19152003) – pastor, znany teolog zielonoświątkowy.
  • Donald Gee (18911966) – angielski nauczyciel i teolog zielonoświątkowy.
  • Gordon Fee – biblista zielolnoświątkowy
  • Kevin Conner (ur. 1927) – teolog i autor australijski.
  • Rufus Hollis Gause (ur. 1925)
  • Ewangeliści[]

  • A.A. Allen (19111970) – ewangelista-uzdrowiciel lat 50. i 60.
  • Aimee Semple McPherson (18901944) – ewangelistka amerykańska
  • David Wilkerson
  • Jack Coe (19181956) – ewangelista-uzdrowiciel lat 50.
  • Lewi Pethrus (18841974) – szwedzki pastor, pionier ruchu zielonoświątkowego w Szwecji.
  • Reinhard Bonnke
  • Rex Humbard (1919-2007) – pierwszy ewangelista telewizyjny, który odniósł sukces w połowie lat 50., w latach 60. i 70.
  • Smith Wigglesworth (1859-1947) – brytyjski duchowny zwany Apostołem Wiary
  • William M. Branham (19091965) – ewangelista-uzdrowiciel połowy XX wieku
  • Ewangeliści radiowi i teleewangeliści[]

  • C.M. Ward
  • Dan Betzer
  • Jim Bakker
  • Jimmy Swaggart
  • John Hagee
  • Kenneth Copeland
  • Morris Cerullo
  • Oral Roberts (1918-2009) – ewangelista-uzdrowiciel, potem teleewangelista
  • Pat Robertson
  • Autorzy zielonoświątkowi[]

  • Derek Prince (1915-2003) – teolog i pastor chrześcijański.
  • David Oyedepo (ur. 1954) – nigeryjski pisarz, kaznodzieja i pastor.
  • David Wilkerson (ur. 1931-2011) – autor książki Krzyż i sztylet oraz wielu innych książek. Do śmierci pełnił funkcje pastora Times Square Church w Nowym Jorku
  • David Yonggi Cho (ur. 1936) – pastor megakościoła Kościoła Pełnej Ewangelii Yoido w Seulu, Korea Południowa – autor m.in. Coś więcej niż liczby, Czwarty wymiar.
  • Greg Boyd (ur. 1957) – pastor, profesor teologii i pisarz chrześcijański, wykształcony na uczelniach sławnej Ivy League.
  • Nicky Cruz (ur. 1938) – autor książki Nicky Cruz opowiada (obecnie wydawanej pod tytułem: Uciekaj mały, uciekaj). Obecnie mieszka w Kolorado, prowadzi ewangelizacje na całym świecie.
  • Watchman Nee (1913-1972) – kaznodzieja chrześcijański, założyciel kościołów lokalnych.
  • Witness Lee (1905-1997) – kaznodzieja chrześcijański, nauczyciel i pisarz powiązany z nurtem kościołów lokalnych.
  • Znani zielonoświątkowi pastorzy i działacze ewangelizacyjni[]

  • Åke Greenszwedzki pastor, sądzony za przypominanie w kazaniu zielonoświątkowego stanowiska wobec homoseksualizmu.
  • Bert Clendennen – pastor, teleewangelista i misjonarz; założyciel kościoła Victory Temple.
  • Brat Yun (ur. 1958) – chiński kaznodzieja i ewangelista, prześladowany lider chińskiego kościoła domowego.
  • Brian Houston – pastor megakościoła Hillsong w Sydney w Australii.
  • David Yonggi Cho (ur. 1936) – pastor Kościoła Pełnej Ewangelii Yoido w Seulu, Korea Południowa.
  • Demos Shakarian – przedsiębiorca, założyciel Full Gospel Business Men’s Fellowship International (FGBMFI); Międzynarodowa Społeczność Biznesmenów Pełnej Ewangelii – Chrześcijanie w Biznesie.
  • Jack Hayford – pastor, założyciel Kościoła w Drodze w Van Nuys, Kalifornia.
  • Larry R. Schoonover – pastor New Life Pentecostal Church w Puyallup w stanie Waszyngton; wydawca Apostolic Herald.
  • Luis Cabral (ur. 1965) – portugalski ewangelista, obecnie działający w Nowej Zelandii.
  • Marco Feliciano – brazylijski polityk i pastor Kościoła Odrodzenia.
  • Ouriel de Jesus – pastor World Revival Church, centrum przebudzenia w Bostonie oraz prezydent ponad 70 różnych kongregacji założonych przez niego na całym świecie.
  • Reinhard Bonnke (ur. 1941) – niemiecki działacz ewangelizacyjny znany głównie z misji prowadzonych w Afryce. W 2002 r. przeprowadził największą krucjatę ewangelizacyjną w historii w Lagos w Nigerii, w której wzięło udział 6 milionów ludzi.
  • Sophia Tan Luang Keng – założycielka i pastor Wspólnoty Żywego Źródła, działającej w Singapurze, Malezji i Tajlandii.
  • Sunday Adelaja pastor Ambasady Bożej na Ukrainie w Kijowie
  • Wayne Hughes – pastor Takapuna Assembly of God, Nowa Zelandia.
  • Polscy pastorzy i działacze ewangelizacyjni[]

  • Edward Czajko - czołowy polski teolog pentekostalny, wieloletni pastor zboru stołecznego Kościoła Zielonoświątkowego w RP, ekumenista;
  • John Godson – polityk, działacz samorządowy i pastor pochodzenia nigeryjskiego.
  • Michał Hydzik – pastor-senior zboru Betel w Ustroniu, ewangelista, były biskup Kościoła Zielonoświątkowego w RP.
  • Kazimierz Sosulski – wieloletni działacz KZ
  • Leszek Jańczuk – biblista, duchowny, tłumacz Biblii.
  • Mieczysław Kwiecień – kaznodzieja, wieloletni dziekan i wykładowca Warszawskiego Seminarium Teologicznego.
  • Anatol Matiaszuk – pastor i tłumacz anglojęzyczny.
  • Włodzimierz Rudnicki – wieloletni rektor Warszawskiego Seminarium Teologicznego, kaznodzieja, prezbiter, pastor zboru Nowe Życie w Warszawie.
  • Przypisy

    1. Pewforum
    2. Dzieje Apostolskie mówią o tym kilkakrotnie. Z Ojców Kościoła najwięcej na ten temat wypowiada się Ireneusz.
    3. Telewizja Polska S.A
    4. Daniel Albrecht, Witness in Waters. Baptism and Pentectostal Spirituality, [w:] Baptism Today. Understanding, Practice and Ecumenical Implications, red. Thomas F. Best, Geneva 2008, s. 158.
    5. Paulo Ayres Mattos: Methodism in Latin America and Caribbean. W: Charles Yrigoyen: T&T Clark Companion to Methodism. London - New York: T&T Clark, 2010, s. 212. ISBN 978-0-567-03293-5.
    6. V. Synan: Historia ruchu zielonoświątkowego i odnowy charyzmatycznej. Stulecie Ducha Świętego 1901-2001. Kraków - Szczecin: Instytu Wydawniczy Compassion, 2006. ISBN 83-89918-21-8. [dostęp 2013-07-18].
    7. Frank Bartleman, How Pentecost Came to Los Angeles s. 44-96.
    8. Anderson 2004 ↓, s. 13.
    9. Anderson 2004 ↓, s. 14.
    10. Smith 2011 ↓, s. 183-184.
    11. Anderson 2004 ↓, s. 15.
    12. Anderson 2004 ↓, s. 16.
    13. Anderson 2004 ↓, s. 17.
    14. Anderson 2004 ↓, s. 18.
    15. Smith 2011 ↓, s. 184.
    16. James F. Stitzinger, SPIRITUAL GIFTS: DEFINITIONS AND KINDS TMSJ 14/2 (Fall 2003) 147
    17. http://www.swch.pl/autorzy/wilkerson/ewangelia_sukcesu.html
    18. Aktualności | Kościół Zielonoświątkowy w Polsce.
    19. Wyznania w Polsce według spisu powszechnego z 2011 r. Ekumenizm.pl
    20. John L. Allen Jr., If demography is destiny, Pentecostals are the ecumenical future Jan. 28, 2008
    21. The Global Impact of Pentecostalism – USC US-China Institute (2011)
    22. Pentecostal churches – World Council of Churches (2014)
    23. Anne E. Dyer: Introduction. W: European Pentecostalism. pod red. William Kay, Anne Dyer. Leiden: Brill, 2011, s. 2-3. ISBN 978-90-04-20730-1.
    24. Pewforum
    25. Newsweek
    26. Informacja o rozpoczęciu dialogu baptystyczno-pentekostalnego na witrynie Associated Baptist Press (dostęp: 21 kwietnia 2014 r.)
    27. Wiesława Dąbrowska. Chrzest w dialogu katolicko-zielonoświątkowym. „Studia i Dokumenty Ekumeniczne”. Nr 1 (35), s. 21, 1995. ISSN 0239-5541. 
    28. Dąbrowska, 1995, s. 22.
    29. Wiesława Dąbrowska. Mariologia w dialogu katolicko-zielonoświątkowym. „Rocznik Teologiczny”. 1 z. 7, s. 114-118, 1994. 
    30. Ze świata. „Niedziela (Ogólnopolska)”. 47, s. 5, 2011. 
    31. Doktoraty: W. Dąbrowska Macura, „Teologia w Polsce” 24 ( 2006 ) nr 84, s. 23.
    32. Harold Hunter: Global Pentecostalism and Ecumenism: Two Movements of the Holy Spirit?. W: Wolfgang Vondey: Pentecostalism and Christian Unity. Pickwick Publications, 2010, s. 26. ISBN 978-1-60899-077-1.
    33. Tomasz Józefowicz. Zielonoświątkowcy a Ekumenizm. „Studia i Dokumentu Ekumeniczne”. Nr 2 (63). Rok XXIV, s. 30-31, 2008. 
    34. Randall Holm: A Paradigmatic Analysis of Authority Within Pentecostalism. 1995. s. 11-12.
    35. Miller i Yamamori 2007 ↓, s. 20-21.
    36. Miller i Yamamori 2007 ↓, s. 21.
    37. Miller i Yamamori 2007 ↓, s. 21-22.

    Literatura[]

  • Allan Anderson: The Origins of Pentecostalism and its Global Spread in the Early Twentieth Century. W: Oxford Centre for Mission Studies [on-line]. 5 October 2004. [dostęp 2014-05-29].
  • D. Bennett, Trzecia godzina dnia, Warszawa 1981.
  • M. Harper, Tak jak na początku. Z dziejów przebudzenia pentekostalnego w XX wieku, Londyn b.r.w.
  • A. Migda: Demonologia w ruchu zielonoświątkowym. Kraków: 2009.
  • A. Migda: Mistycyzm pentekostalny. Kraków: 2013.
  • A. Migda: Egzorcyzm pentekostalny. Warszawa: 2010.
  • Z. Pasek. Chrześcijaństwo entuzjastyczne. „Rocznik Teologiczny”. Z. 2, 1985. 
  • Z. Pasek: Ruch zielonoświątkowy. Próba monografii. Kraków: Nomos, 1992.
  • Calvin Smith: Pentecostal Power: Expressions, Impact and Faith of Latin American Pentecostalism. Leiden: Brill, 2011. ISBN 978-90-04-19249-2.
  • M. Tymiński: Kościół Zielonoświątkowy w Polsce. Wrocław: 1999.
  • Donald E. Miller, Tetsunao Yamamori: Global Pentecostalism: The New Face of Christian Social Engagement. Berkeley and Los Angeles: University California Press, 2007, s. 20-21. ISBN 978-0-520-25193-9.
  • Teologia sukcesu lub ewangelia sukcesu (ang. prosperity theology/prosperity gospel) – postawa teologiczna w pewnej części chrześcijaństwa charyzmatycznego, polegająca na przekonaniu, że zdrowie, powodzenie materialne i osobiste jest wolą Boga dla człowieka wierzącego. Należy się modlić o sukces i dążyć do niego. W szeroko rozumianym pentekostalizmie znajdują się różne podejścia do takiej nauki. Jest ona zarówno krytykowana jak i wyznawana. "Ewangelia sukcesu" jest krytykowana za (zdaniem krytyków sprzeczne z niektórymi wersetami biblijnymi) podkreślanie bogactw materialnych jako rzeczy świadczącej o Bożym błogosławieństwie.Gwatemala (República de Guatemala) – państwo w Ameryce Środkowej, położone nad Oceanem Atlantyckim i Oceanem Spokojnym. Graniczy z Salwadorem (203 km), Hondurasem (256 km), Meksykiem (962 km), Belize (266 km) – łączna długość granic wynosi 1687 km, ponadto 400 km wybrzeża morskiego.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ruch Williama Branhama w Polsce – niezarejestrowana i niejednorodna wspólnota wyznaniowa działająca w Polsce od końca lat 60. XX wieku. Opiera się na naukach Williama Branhama rozpowszechnianych głównie w postaci jego zarejestrowanych kazań. Wspólnota odrzuca dogmat Trójcy. W Polsce ma cztery główne odłamy, różniące się głównie eschatologią i w pewnym stopniu stosunkiem do swego proroka Branhama. Wyznawcy określani są jako branhamiści lub branhamowcy.
    Chrzest w Duchu Świętym, Chrzest Duchem Świętym – wewnętrzne przeżycie charyzmatyczne, charakterystyczne dla chrześcijańskich wyznań i ruchów charyzmatycznych (kościoły zielonoświątkowe, Ruch Odnowy w Duchu Świętym), nawiązujące do katolickiego sakramentu bierzmowania.
    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.
    Pentekostalizm w Kenii – społeczność wyznawców Kościołów zielonoświątkowych w Kenii ma krótką historię, sięgającą początku XX wieku. Według badań z 2006 roku ponad połowa ludności Kenii należała do ruchów charyzmatycznych i zielonoświątkowych. Badanie wykazało również, że siedmiu na dziesięciu protestantów było zielonoświątkowcami lub charyzmatykami, ponadto jedna trzecia badanych katolików była charyzmatykami. Zielonoświątkowcy nie utworzyli jednego kościoła, który skupiałby wszystkich wyznawców. Powstało natomiast wiele denominacji, wśród których wyróżniają się Zielonoświątkowe Zbory Boże, Kościół Pełnej Ewangelii, Deliverance Church of Kenya i Afrykański Niezależny Kościół Zielonoświątkowy. Liczba wszystkich zielonoświątkowców przekracza 10 milionów.
    Malezja (malajski Malaysia) – państwo w Azji Południowo-Wschodniej, na Półwyspie Malajskim i wyspie Borneo; obszar 329 847 km², ludność 28 300 000 (wg stanu na 2010 r.), stolica Kuala Lumpur (ok. 1 500 000 mieszkańców), siedziba rządu w Putrajaya.
    Odkupiony Chrześcijański Kościół Boży (RCCG) – chrześcijański wolny Kościół protestancki o charakterze ewangelikalnym nurtu zielonoświątkowego, z siedzibą w Nigerii. Kościół twierdzi, że posiada 5 milionów wiernych na całym świecie.
    Republika Południowej Afryki (RPA, afr. Republiek van Suid-Afrika, ang. Republic of South Africa) – państwo na południowym krańcu Afryki.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.116 sek.