• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Penejos - mitologia

    Przeczytaj także...
    Ifis (gr. ?) - w mitologii greckiej córka Lygdosa i Teletuzy, która za sprawą interwencji bogini Izydy zmieniła płeć. Po tej zamianie został mężem Janty. Ich historię opisał Owidiusz w swoich Metamorfozach.Dafne (gr. Δάφνη Dáphnē, łac. Daphne ‘laur’, ‘wawrzyn’) – w mitologii greckiej nimfa, ulubienica Artemidy, ukochana Apollina.
    Okeanos (gr. Ὠκεανός Ōkeanós, łac. Oceanus) – w mitologii greckiej tytan, bóg i uosobienie morza zewnętrznego.

    Penejos (Πηνειός) – w mitologii greckiej syn Okeanosa i Tetydy, bóg tesalskiej rzeki Pinios. Protoplasta rodu Lapitów.

    Hypseus (gr. Ὑψεύς) – w mitologii greckiej król tesalskiego ludu Lapitów, syn boga rzeki Penejosa i najady Kreuzy, a więc wnuk Okeanosa i Tetydy.. Tetyda (także Tetys, gr. Τηθύς Tēthýs, łac. Tethys) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie „żeńskiej” siły rozrodczej morza; jedna z tytanid.

    Żonaty z nimfą Kreuzą, miał synów Hypseusa i Andreusa oraz córki Stilbe, Ifis, Menippe, Dafne i Kyrene.

    Tesalia (gr. Θεσσαλία - trl. Thessalía) – kraina historyczna i region administracyjny współczesnej Grecji położona nad Morzem Egejskim na południe od Macedonii.Kyrene (gr. Κυρήνη Kyrḗnē, łac. Cyrene) – w mitologii greckiej nimfa. Pochodziła z Tesalii. Była córką króla Lapitów, Hypseusa. Mieszkała w lasach gór Pindos.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 284-285. ISBN 978-83-04-04673-3.
    2. Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 2001, s. 241. ISBN 83-7132-526-6.
    Pinios (nowogr. Πηνειός, łac. Peneius, w czasach poklasycznych znany jako Salambria) – największa rzeka Tesalii, wypływająca z Gór Pindos na wschód od Metsowa i uchodząca do Morza Egejskiego.Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.705 sek.