• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pen - wstrzykiwacz insuliny

    Przeczytaj także...
    Kaniula dożylna obwodowa (zwykle nazywana wenflonem) - plastikowa rurka umieszczana tymczasowo w żyle, wraz z zewnętrzną częścią pozwalającą na przyłączenie strzykawki lub kroplówki. Niektóre kaniule uwalniają antykoagulant zapobiegający powstawaniu skrzepu w świetle rurki. Wprowadzana do żyły przy pomocy stalowej igły. Dzięki kaniuli pacjent może otrzymywać dożylnie lekarstwa bez konieczności każdorazowego wykonywania nowego wkłucia. Pojedynczy wenflon powinien być zmieniony na nowy po 72 godzinach. Często jednak wymagane jest wcześniejsze jego usunięcie ze względu na ryzyko powstania infekcji, stanu zapalnego żyły oraz zaczopowania światła wenflonu przez skrzep. Przy trudnościach z założeniem wenflonu i dobrym stanie poprzedniego wkłucia, wenflon może pozostać w żyle tak długo jak długo będzie drożny i nie rozwinie się stan zapalny. Wkłucie należy zawsze przepłukiwać solą fizjologiczną (0,9% NaCl) przed podaniem i po podaniu leku.Lipodystrofia, lipoatrofia (ang. lipodystrophy) – wieloprzyczynowe zaburzenia, które charakteryzują się miejscowym lub uogólnionym zanikiem tkanki tłuszczowej.
    Insulina – anaboliczny hormon peptydowy o działaniu ogólnoustrojowym, odgrywający zasadniczą rolę przede wszystkim w metabolizmie węglowodanów, lecz także białek i tłuszczów. Nazwa insulina z łac. insula - wyspa, pochodzi od wysepek Langerhansa trzustki, gdzie insulina jest produkowana.
    Automatyczne wstrzykiwacze insuliny – tzw. peny.

    Pen – automatyczny wstrzykiwacz insuliny z wbudowaną skalą. Jego nazwa wywodzi się od jego kształtu (pen ang. – pióro) i powszechnie przyjęła się w języku polskim.

    Peny ułatwiają bezpieczne i dokładne podanie koniecznej dawki insuliny (np. peny dla osób słabo widzących z dużymi cyframi na skali) i dodatkowo zmniejszają strach związany z widokiem igły i strzykawki (np. peny typu PenMate stosowane u dzieci mają dodatkowo ukrytą igłę w specjalnej nakładce, co czyni ją niewidoczną). Do penów używane są wkłady, które z uwagi na miniaturowe kształty pena, zawierają insulinę w stężeniu 100 jednostek w mililitrze. Wkład ma zwykle 3 ml pojemności.

    Wstrzykiwacze insuliny – półautomatyczne przyrządy do wstrzykiwania insuliny. Ułatwiają one wykonanie iniekcji a ponadto zapewniają precyzyjne dawkowanie insuliny i wykluczają straty tego hormonu występujące podczas stosowania strzykawek konwencjonalnych. Wyróżnia się wstrzykiwacze igłowe i bezigłowe.Igły stosowane w medycynie są zazwyczaj metalowe, wykonane z długiej, cienkiej rurki zaostrzonej na jednym końcu w celu przebicia skóry, służą przede wszystkim do wykonywania wstrzyknięć leków i płynów lub do pobierania materiałów do badań.

    Igły[ | edytuj kod]

    We wszystkich penach stosuje się specjalnie do tego celu zaprojektowane, jednorazowe igły, które wstrzykują właściwą dawkę insuliny. W zależności od producenta występują one w różnych wariantach długości:

  • 4 milimetry
  • 5 milimetrów
  • 6 milimetrów
  • 8 milimetrów
  • Dawniej stosowano również igły o długości 12 oraz 12,7 milimetra. Obecnie odchodzi się od nich z uwagi na łatwość wkłucia do tkanki mięśniowej, co owocuje niewłaściwym podaniem insuliny podczas iniekcji.

    Z uwagi na budowę ludzkiej skóry, obecnie lekarze najczęściej rekomendują używanie igieł o długościach od 5 do 8 milimetrów. Zapewniają one dużo wyższy poziom bezpieczeństwa oraz skuteczność wstrzyknięcia.

    Hipoglikemia (inaczej niedocukrzenie) (łac. hypoglycaemia) – stan, w którym ilość glukozy we krwi (poza żyłą wrotną) spada poniżej 55 mg/dl (3,0 mmol/l). Pełnoobjawowa hipoglikemia występuje zwykle przy stężeniu poniżej 2,2 mmol/l (40 mg/dl) jednak pierwsze objawy rozpoczynają się zazwyczaj przy stężeniu poniżej 2,8 mmol/l (50 mg/dl), a u cukrzyków nawet przy wyższych wartościach. Hipoglikemia może być przyczyną śmierci.Zastrzyk, in. iniekcja (łac. iniectio) – wprowadzenie roztworu (najczęściej leku) do tkanki za pomocą strzykawki z igłą.

    Budowa igieł do pena[ | edytuj kod]

    Igły do wstrzykiwaczy (penów) są produktami jednorazowymi, pakowanymi w sterylne opakowania. Składają się z:

  • Korpusu – część główna, która przykręcana jest bezpośrednio do pena
  • Kaniuli – część przechodnia, przez którą przepływa insulina podczas wstrzykiwania
  • Igły – wykonanej z metalu, która wprowadzana jest pod skórę
  • Osłony wewnętrznej – zdejmowana przed iniekcją, plastikowa część, chroniąca igłę przed uszkodzeniem
  • Osłony zewnętrznej – plastikowa część osłonowa, chroniąca całą igłę przez kontaktem z bakteriami oraz uszkodzeniami mechanicznymi
  • Jak wskazują liczne badania, wielokrotne wykorzystywanie tej samej igły może być niebezpieczne dla ludzkiego zdrowia. Zwiększa się w ten sposób ryzyko występowania: lipoatrofii, infekcji skóry oraz niedocukrzenia. Z tej uwagi, wielu producentów stosuje igły, które wyposażone są w system, uniemożliwiający jej ponowne wysunięcie po wykonaniu wstrzyknięcia.

    Przypisy[ | edytuj kod]




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.