• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pelops - syn Tantala



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty.Hermes (gr. Ἑρμῆς Hermḗs, łac. Mercurius) – w mitologii greckiej bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów i psychopomp. Hermes jako bóg handlu musiał mieć opanowane techniki dobijania targu, uznano go więc za boga "przekonującej wymowy". A ponieważ stąd już tylko krok od zwykłego cwaniactwa, Hermes został także opiekunem złodziei, co przypisywano mu raczej żartem niż serio. Jeden z 12 bogów olimpijskich.

    Pelops – w mitologii greckiej syn Tantala, założyciel dynastii Pelopidów. Jako dziecko zabity przez ojca i podany na uczcie bogów, zjedzony jedynie przez Demeter; wskrzeszony przez Hermesa na polecenie Zeusa. Mąż Hippodamei, zabójca Ojnomaosa.

    Zbrodnia Tantala[ | edytuj kod]

    Drzewo genealogiczne Pelopsa

    Ojcem Pelopsa był Tantal, który z kolei uchodził za syna Zeusa i Pluto. Imię żony Tantala, a matki Pelopsa, podawane jest różnie – Dione, Plejada, inna Plejada Sterope, Klytia pochodząca od Amfidamasa albo też Euryanassa, spłodzona przez boga rzeki Paktolosa, Eurystanassa czy też Eurytemiste. Tenże Tantal rządził albo Lydią albo Frygią w Azji Mniejszej. Jego miasto w górach Lidii nazywało się Sipylos. Tantala, ulubieńca bogów, nieśmiertelni zapraszali na uczty odbywające się na Olimpie. On sam również podejmował bogów w swoim Sipylos. Rozzuchwalony, zaczął w końcu wątpić we wszechwiedzę bogów, w to, że naprawdę są oni bogami. Wpadł na pomysł poddania próbie ich proroczych zdolności.

    Tafios – kryptonim pracy badawczo-rozwojowej zleconej przez MON do Wojskowego Instytutu Chemii i Radiometrii w roku 1994.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Dokonał w tym celu straszliwej zbrodni. Zabił swego syna Pelopsa, poćwiartował, i po uprzednim upieczeniu bądź ugotowaniu, podał go na uczcie bogom. Uczynił to na sam koniec uczty, w czasie której poczęstował gości wielką liczbą potraw znakomitej jakości. Pieczeń z Pelopsa kazał podać na złotym półmisku. Gospodarz w szczególny sposób chwalił jej zalety, jej doskonały smak. Większość bogów rozpoznało, z jaką to potrawą ma do czynienia. Być może zbrodnię wykrył sam Zeus. Jednak Demeter, pogrążona w tęsknocie za córką Korą, skosztowała potrawy, może nawet ogryzła całą łopatkę. Pierre Grimal podał, iż było to ramię oraz prócz wersji z Demeter wymienił jeszcze te z Aresem i Tetydą.

    Pitteus – król Trojzeny, ojciec Ajtry, matki Tezeusza. Kiedy król Aten Egeusz gościł u niego, wracając z wyroczni delfickiej, Pitteus doprowadził do zbliżenia jego córki z gościem.Sipylos – góra w starożytnej Lidii (obecnie Turcja) znajdująca się pomiędzy dolnym biegiem rzeki Hermos (obecnie Gediz) i północno-wschodnim wybrzeżem Zatoki Smyrneńskiej (Izmir Körfezi).

    Istnieje wersja mitu mówiąca, jakoby Pelops został zabity nie zbrodniczo, ale na skutek pobożności Tantala, który podczas głodu nie miał żadnego zwierzęcia, które by mógł poświęcić bogom na ofiarę.

    Podjęto decyzję o przywróceniu Pelopsa do życia. W jednej z wersji to Zeus zwrócił życie królewiczowi, w innej dokonał tego Hermes . Kolejna jeszcze mówi, że Zeus miał nakazać Hermesowi powkładać kawałki ciała Pelopsa do kotła i gotować do czasu, aż z kotła wyjdzie żywy chłopiec. Zjedzony przez Demeter kawałek jego łopatki zastąpiono kością słoniową. Płytkę wstawił Hefajstos. W ten sposób powstało znamię na łopatce Pelopsa, które odziedziczyli po nim jego potomkowie. Później ten fragment ciała protoplasty rodu stał się relikwią pokazywaną w Elidzie. Po przywróceniu do życia Pelops był jeszcze piękniejszy, niż w przeszłości.

    Przesmyk Koryncki (Istm) – przesmyk łączący półwysep Peloponez z główną częścią Grecji, niedaleko miasta Korynt. Na zachodzie oblewa go Zatoka Koryncka (Morze Jońskie), a od wschodu - Zatoka Sarońska (Morze Egejskie). Kanał ma długość 6,3 km.Elida, również Eleia, Elea, (nowogr. Ήλιδα a. Ηλεία, starogr. Ἤλις /dialekt attycki/ a. Ἄλις /dialekt dorycki/) inaczej Elis – nomos i górzysta kraina historyczna w starożytnej Grecji położona w zachodniej części Półwyspu Peloponeskiego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Demeter (także Demetra; gr. Δημήτηρ Dēmḗtēr, Δήμητρα Dḗmētra, łac. Ceres) – w mitologii greckiej bogini płodności ziemi, urodzaju, ziemi uprawnej, zbóż, rolnictwa. Jej córką była Kora.
    Herakles (gr. Ἡρακλῆς Hēraklēs, Ἡρακλές Hēraklés, łac. Heracles, Hercules, Alkajos, Palajmon) – w mitologii greckiej jeden z herosów, syn Zeusa i śmiertelniczki Alkmeny. Jego rzymskim odpowiednikiem był Herkules. Znany był z wielkiej siły, męstwa, zapaśnictwa i umiejętności wojennych, zwłaszcza celnego strzelania z łuku. Lubiany przez Zeusa i Atenę, był prześladowany przez zazdrosną Herę.
    Starożytne igrzyska olimpijskie (gr. hieroj olympiakoj agones – święte igrzyska olimpijskie) – panhelleńskie igrzyska odbywające się w cyklu czteroletnim ku czci boga Zeusa. Organizowano je w Olimpii (stąd nazwa igrzysk), mieście na Półwyspie Peloponeskim. Mogli w nich występować, a także je oglądać tylko mężczyźni.
    Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” - wydawnictwo o profilu humanistyczno-literackim założone z inicjatywy Jerzego Borejszy w 1944 w Lublinie.
    Tiestes (Tyestes, Thyestes) – król Myken w mitologii greckiej. Był synem Pelopsa i Hippodamei oraz bliźniaczym bratem Atreusa. Jego synem był Ajgistos.
    Frygia (łac. Phrygia) – starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej, położona między Bitynią, Myzją, Lidią, Karią, Lycją, Pamfilią, Lykaonią i Galacją. Była znana z kwitnącego rolnictwa i chowu bydła, kopalni złota i kamieniołomów marmuru. Zamieszkiwali ją spokrewnieni z Trakami indoeuropejscy Frygowie, którzy przybyli na te ziemie około 1000 r. p.n.e. Stolicą Frygii było Gordion. Aż do najazdu Kimerów (około 700 p.n.e.) Frygia była niezależnym królestwem. Rozkwit sztuki frygijskiej przypadł właśnie na ten okres: IX i VIII w. p.n.e.. Niektóre greckie mity są pochodzenia frygijskiego. Jako bóstwa krajowe czczono Manesa, Cybele (Kybele) i Attisa.
    Wojna trojańska – według Homera i antycznych historyków trwające 10 lat oblężenie Troi przez greckich Achajów. Mitycznym powodem konfliktu było porwanie Heleny, żony króla Sparty – Menelaosa, przez Parysa, księcia trojańskiego, syna króla Priama. Menelaos wezwał na pomoc swojego jedynego brata Agamemnona, króla Argos i Myken oraz wszystkie księstwa achajskie. Na leżącą w północnej Anatolii i dotąd niezdobytą Troję, na 1185 okrętach ruszyli wojownicy achajscy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.734 sek.