• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pauline Léon


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Towarzystwo Rewolucyjnych Obywatelek Republikańskich (fr. Société des citoyennes républicaines révolutionnaires) - organizacja polityczna zrzeszająca kobiety założona w Paryżu 10 maja 1793 r. przez Claire Lacombe i Pauline Léon. Jej członkiniami były głównie radykalne przedstawicielki warstwy ludowej (tzw. sankiuloterii), sympatyzujące z jakobinami. Początkowo nawet siedzibę przy ulicy św. Honoriusza w Paryżu dzieliło z Klubem Jakobinów. Ich głównym celem było wspomożenie militarnej obrony stolicy w obliczu nadciągających wojsk antyrewolucyjnych.Pole Marsowe (franc. Champ-de-Mars) - rozległy park, znajdujący sie w Paryżu między wieżą Eiffla na północnym zachodzie i École militaire na południowym wschodzie.
    Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego (fr. Comité de sûreté générale) – w okresie rewolucji francuskiej drugi obok Komitetu Ocalenia Publicznego organ wykonawczy podległy Konwentowi Narodowemu. Utworzony w 1793 r. pełnił funkcję urzędu ds. policji. Realizował politykę terroru jakobinów, bezwzględnie zwalczając kontrrewolucje. Najsłynniejszymi jego działaczami byli Jean Amar i Marc Vadier. Rozwiązany w 1795 r.

    Pauline Léon (ur. 28 września 1768 w Paryżu – zm. 5 października 1838 w Bourbon-Vendée) – radykalna działaczka z okresu rewolucji francuskiej; feministka.

    Życiorys[]

    Léon urodziła się jako jedno z sześciorga dzieci pary paryskich producentów czekolady: Pierre-Paula Léona oraz Mathrine Telohan. Po śmierci ojca w roku 1784, Léon wspierała w pracy swoją matkę w zamian za mieszkanie i wyżywienie. Poza tym opiekowała się swoim rodzeństwem. Prawdopodobnie egzekucja przywódców zamieszek wywołanych przez głodny lud, której Léon była świadkiem, wpłynęła na radykalizację jej poglądów.

    5 października jest 278. (w latach przestępnych 279.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 87 dni.Sankiuloci (fr. sans-culottes - nie noszący krótkich spodni) - pogardliwa nazwa stosowana przez warstwy wyższe w odniesieniu do rewolucjonistów okresu rewolucji francuskiej 1789 r., wywodzących się z robotników manufaktur i rzemieślników Paryża.

    W dniu 6 marca 1791 zwróciła się w imieniu paryskich kobiet do Legislatywy z propozycją sformowania kobiecej milicji, której zadaniem byłaby ochrona ich domów przed atakami kontrrewolucjonistów. W lipcu 1791 podpisała petycję na Polu Marsowym. Léon współtworzyła z Klarą Lacombe Towarzystwo rewolucyjnych Obywatelek Republikańskich (fr. Société des citoyennes républicaines révolutionnaires), na czele którego stanęła 9 lipca 1793. Stowarzyszenie funkcjonowało przez blisko rok, po czym zostało zdelegalizowane. W roku 1793 Léon była też przywódczynią formacji kobiet-sankiulotek. Ponadto uczestniczyła w obradach klubu kordelierów. W wieku 29 lat poślubiła Théophile'a Leclerca, przywódcę stronnictwa Wściekłych. Wkrótce oboje zostali aresztowani na polecenie Komitetu Bezpieczeństwa Powszechnego i skazani na pozbawienie wolności za rzekomy hebertyzm. Karę odbywali osobno w więzieniu w Pałacu Luksemburskim, w którym przebywali w okresie od kwietnia do sierpnia 1794.

    Claire Lacombe (ur. 4 sierpnia 1765 w Pamiers – data i miejsce śmierci nieznane), pseudonim „Czerwona Róża”; w młodości aktorka. Zasłynęła działalnością podczas rewolucji francuskiej. Założycielka Stowarzyszenia Rewolucjonistek-Republikanek.Marie Joseph Paul Yves Roch Gilbert du Motier markiz de la Fayette (ur. 6 września 1757 w zamku Chavaniac w Owernii, Francja, zm. 20 maja 1834 w Paryżu) – polityk, arystokrata francuski, liberał i humanista. Generał, uczestnik wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, wolnomularz.

    Léon wraz ze swoją towarzyszką Lacombe oboje żywiły silną nienawiść wobec Lafayette'a ze względu na jego działalność i poglądy w czasie wojny.

    Niewiele wiadomo na temat późniejszego życia Léon. Zmarła w swoim domu w Bourbon-Vendée w dniu 5 października 1838.

    Bibliografia[]

  • Fairweather, Maria (27 września 2006). "Femininity as well as fraternity in France 1789". telegraph.co.uk. Dostęp z 2009-06-01.
  • Godineau, Dominique; Streip, Katherine (1998). The women of Paris and their French Revolution. University of California Press. ISBN 0-520-06719-3. Dostęp z 01/06/2009.
  • Darline Gay Levy, Harriet Branson Applewhite, Mary Durham Johnson. Women In Revolutionary Paris, 1789-1795. University of Illinois Press. 1981
  • Wysłobocki, Tomasz, Obywatelki. Kobiety w przestrzeni publicznej we Francji przełomu wieków XVIII i XIX, Universitas, Kraków 2014, ISBN 9788324223916.
  • Zgromadzenie Prawodawcze (Assemblée Legislative), zwane potocznie Legislatywą, stanowiło francuską władze ustawodawczą w okresie rewolucji francuskiej. Działało w okresie od 1 października 1791 roku, do 20 września 1792 roku. Zostało powołane na podstawie Konstytucji przyjętej 3 września 1791 roku. Rozwiązane zostało ustępując miejsca Konwentowi Narodowemu. Skład izby został wybrany w powszechnych wyborach. Składał się z 745 deputowanych. Feuillanci zdobyli 264 miejsc, centrum ("Bagno") 345 miejsc, a "Góra" (jakobini, kordelierzy, żyrondyści) 136 miejsc.Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Hebertyści (fr. hébertistes) – nieformalny, najradykalniejszy odłam deputowanych klubu kordelierów z czasów rewolucji francuskiej, skupiony wokół pisma Heberta – Le père Duchesne. Rywalizowali ze wściekłymi o poparcie sankiulotów.
    Wściekli (fr. les enragés) – najradykalniejsze, lewicowe stronnictwo podczas rewolucji francuskiej. Przedstawiciele Sankiulotów.
    Rewolucja francuska (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji w latach 1789–1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.
    Pałac Luksemburski (fr. Palais du Luxembourg) – pałac znajdujący się w Ogrodzie Luksemburskim w Paryżu, zaprojektowany przez Salomona de Brosse dla Marii Medycejskiej, żony Henryka IV. Budowa pałacu trwała od 1610 do 1630 roku. Projekt pałacu na życzenie królowej miał wzorować się na pałacu Pitti we Florencji, gdzie spędziła dzieciństwo. Ostatecznie jednak powstał typowo francuski pałac z elementami włoskimi w kompozycji elewacji - położenie filarów i zdobienia. Pałac posiada trzy kondygnacje i wysoki charakterystyczny dla epoki baroku dach z lukarnami.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.042 sek.