Paul Flechsig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul Flechsig w 1906 roku na zdjęciu Nicoli Perscheida
Paul Flechsig w swojej pracowni, około 1909 roku
Nagrobek Flechsiga na Südfriedhof w Lipsku
Preparat ukazujący pierwszy ulegający mielinizacji fragment kory mózgowej u 7-miesięcznego płodu

Paul Emil Flechsig (ur. 29 czerwca 1847 w Zwickau, zm. 22 lipca 1929 w Lipsku) – niemiecki neuroanatom, psychiatra i neuropatolog. Twórca metody mielogenetycznej, uznawanej za przełom w neuroanatomii.

Leonid Wasiljewicz Blumenau (ros. Леонид Васильевич Блуменау (Блюменау), ur. 21 września 1862 w Szumie w guberni petersburskiej, zm. 10 listopada 1931 w Leningradzie) – rosyjski lekarz neurolog i neuroanatom.Lipsk (niem. Leipzig; górnołuż. Lipsk; czes. Lipsko; łac. Lipsia) – miasto na prawach powiatu, najliczniejszy ośrodek Saksonii i drugi, po Berlinie, Niemiec wschodnich. Miasto należy do aglomeracji Lipsk-Halle, która liczy ok. 996 100 mieszkańców (2009).

Życiorys[ | edytuj kod]

Urodził się 29 czerwca 1847 w Zwickau jako syn protodiakona Emila Flechsiga (1808–1878) i jego żony Ferdinande Richter.

Ukończył gimnazjum w Zwickau, po czym od wiosny 1865 studiował na Uniwersytecie w Lipsku, gdzie jego nauczycielami byli Ernst Leberecht Wagner, Eduard Weber, Franz Schweigger-Seidel i Carl Ludwig. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1870 po przedłożeniu dysertacji Bemerkungen über Meningitis luetica und einen dahin zu stehenden Fall. Podczas wojny francusko-pruskiej przez dwa lata służył jako chirurg wojskowy. W 1873 został kierownikiem laboratorium histologicznego w Instytucie Fizjologii u Carla Ludwiga, w 1875 został Privatdozentem. Od 1877 profesor nadzwyczajny psychiatrii.

Psychiatria – jedna z podstawowych specjalizacji medycznych zajmująca się badaniem, zapobieganiem i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Bada ich uwarunkowania biologiczne, psychologiczne, rodzinno-genetyczne, społeczne, konstytucjonalne – sposoby powstawania i skutecznego zapobiegania.Metoda Weigerta – metoda barwienia preparatów histologicznych wprowadzona przez Carla Weigerta w 1882 roku. W metodzie tej wybarwieniu ulega mielina. Historycznie, określenia używano także wobec innych wprowadzonych przez Weigerta technik, stosowanych do wybarwiania neurogleju, śluzu, elastyny czy fibryny.

Zajmował się m.in. mielinogenezą i opracował metodę mielogenetyczną, stanowiącą przełom w badaniach neuroanatomicznych. W metodzie tej, stosując barwienie karminem i metodą Weigerta, Flechsig prześledził kolejność w jakiej poszczególne części mózgowia ulegają mielinizacji w trakcie rozwoju osobniczego. W oparciu o swoją metodę wyróżnił 6, a potem 45 pól mielogenetycznych kory mózgowej. Jego uczniami byli m.in. Emil Kraepelin, Oskar Vogt, Richard Arwed Pfeifer, H. Schütz, Hermann Mädler, James Lewin, Władimir Biechtieriew, N. A. Klimow, W. N. Jakowenko, Leonowa, Raschid Bei, Blanchard, Francotte, Hlwas, Konrad Rieger, Iwan Pawłow, Constantin von Monakow, Charles Edward Beevor, Leonid Blumenau, Henry Herbert Donaldson, Władimir Cziż, Carlo Martinotti, Hans Held i Liwierij Darkszewicz.

Wojna francusko-pruska – konflikt zbrojny między mocarstwami II Cesarstwem Francuskim a Królestwem Prus wspieranym przez inne kraje niemieckie, toczony od 19 lipca 1870 do 10 maja 1871.Iwan Pietrowicz Pawłow (ros. Иван Петрович Павлов, ur. 14 września/26 września 1849 w Riazaniu, zm. 27 lutego 1936 w Leningradzie) – rosyjski fizjolog, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z 1904 roku.

Upamiętnia go eponim pęczka Flechsiga (drogi rdzeniowo-móżdżkowej tylnej).

Pacjentem Flechsiga był Daniel Paul Schreber.

Był dwukrotnie żonaty, po raz pierwszy z Auguste Hauff (zm. 1920), ponownie z Irene Colditz (ur. 1876); oba małżeństwa były bezdzietne.

Zmarł w 1929 roku, wspomnienia o nim napisali Pfeiffer, Schröder i Friedrich Quensel. W 1974 roku w Lipsku powstał instytut badań mózgu jego imienia (Paul-Flechsig-Institut, PFI). Opisywany był jako pracowity uczony, ale z tendencją do bycia dogmatycznym i obcesowym. Niektórzy opisywali go jako cyklotymika. Według Vogta Flechsig miał „słabą pamięć co do cudzych odkryć” – zdarzyło się, że Vogt przedstawił mu swoje odkrycie a trzy tygodnie później Flechsig przedstawił mu to samo odkrycie jako swoje własne. Nie znosił socjalizmu i znana jest anegdota (podana przez Folke Henschena), wedle której przeprowadzając badanie mózgu zmarłego socjalisty ubolewał nad jego „nieharmonijnymi zwojami”.

Liwierij Osipowicz Darkszewicz (ros. Ливерий Осипович Даркшевич, ur. 17 lipca/29 lipca 1858 w Jarosławiu, zm. 28 marca 1925 w Moskwie) – rosyjski lekarz neurolog i psychiatra, działacz społeczny, obok Biechtieriewa jeden z twórców Kazańskiej Szkoły Neurologicznej. Autor pierwszego rosyjskiego podręcznika neurologii, odkrywca jądra spoidła nadwzgórzowego (jądra Darkszewicza).Neuroanatomia – gałąź anatomii zajmująca się budową obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego u człowieka i zwierząt. Równocześnie, stanowi jedną z najstarszych gałęzi neurobiologii.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Julius Leopold Pagel (ur. 29 maja 1851 w Pollnow (dziś Polanów), zm. 30 stycznia 1912 w Berlinie) – niemiecki lekarz i historyk medycyny.
PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
Oskar Georg Dieckmann Vogt (ur. 6 kwietnia 1870 w Husum, zm. 30 lipca 1959 we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki lekarz neurolog i neuroanatom. Jego żoną była francuska neurolożka Cécile Vogt-Mugnier.
Charles Edward Beevor (ur. 12 czerwca 1854 w Londynie, zm. 5 grudnia 1908 tamże) – angielski neurolog i anatom. Opisał tzw. objaw Beevora, odruch żuchwowy, a także obszar mózgu zaopatrywany przez tętnicę naczyniówkową przednią.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Neue Deutsche Biographie – wielotomowe kompendium biograficzne w języku niemieckim, wydawane przez komisję historyczną Bawarskiej Akademii Nauk. Stanowi kontynuację Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Pierwszy tom, zawierający hasła od „Aachen” do „Behaim”, został wydany w 1953 roku. Ostatnia jak dotąd część ukazała się w 2010 i zawiera hasła od „Schwarz” do „Stader”. Dwadzieścia trzy opublikowane tomy zawierają ponad 21000 biogramów. Planowanych jest jeszcze 3500 dalszych haseł w pięciu tomach wydawanych do 2017 roku.

Reklama