• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Patriarcha Antiochii

    Przeczytaj także...
    Święty Heron znany także jako Herodion był biskupem Antiochii w II wieku, swój urząd objął po Ignacym Antiocheńskim. Pełnił posługę biskupią przez około dwadzieścia lat. Zmarł śmiercią męczeńską w 136 roku. Tradycja kościelna uznaje go za jednego z patriarchów Antiochii.Melchicki patriarcha Antiochii - urząd powstał po odłączeniu się części Kościoła prawosławnego i poddaniu się władzy papieża w 1724 r., kiedy to powstał Kościół melchicki. Nazwą melchici obejmuje się wiernych pierwotnie zamieszkujących obszary Azji i Afryki, stąd patriarcha używa tytułu: "Patriarcha miast Antiochii, Aleksandrii i Jeruzalem, Cylicji, Syrii, Iberii, Arabii, Mezopotamii, Pentapolis, Etiopii, całego Egiptu i całego Wschodu, Ojciec Ojców, Pasterz Pasterzy, Biskup Biskupów, Trzynasty spośród Świętych Apostołów".
    Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.

    Patriarcha Antiochii – tradycyjny tytuł przysługujący biskupowi Antiochii, jeden z patriarchów w Kościołach Wschodnich. Z czasem doszło do podziałów i powstania kilku odrębnych stolic patriarszych.

    Patriarchowie Antiochii do 538 r.[]

  • 37-53Święty Piotr
  • 53-68Ewodiusz (biskup Antiochii)
  • 68-107 – św. Ignacy Antiocheński
  • 107127Heron (patriarcha Antiochii)
  • 127154 – Korneliusz (patriarcha Antiochii)
  • 154169 – Eros (patriarcha Antiochii)
  • 169182Teofil z Antiochii
  • 182191 – Maksymus I (patriarcha Antiochii)
  • 191211 – Serapion (patriarcha Antiochii)
  • 211220 – Ascelpides (patriarcha Antiochii)
  • 220231 – Filetus (patriarcha Antiochii)
  • 231237 – Zebiniusz (patriarcha Antiochii)
  • 237253 – Babylas (patriarcha Antiochii)
  • 253256 – Fabiusz (patriarcha Antiochii)
  • 256260 – Demetriusz (patriarcha Antiochii)
  • 260272 – Paweł z Samosaty
  • 268273 – Domnusz I (patriarcha Antiochii)
  • 273282 – Tymeusz (patriarcha Antiochii)
  • 283303 – Cyryl (patriarcha Antiochii)
  • 304314 – Tyranos (patriarcha Antiochii)
  • 314320 – Witalis (patriarcha Antiochii)
  • 320323 – Filogonusz (patriarcha Antiochii)
  • 324330 – św. Eustacjusz Antiocheński
  • 330 – Paulin (6 miesięcy); dawniej biskup Tyru, arianin i przyjaciel Euzebiusza z Cezarei
  • 331333 – Eulaliusz (patriarcha Antiochii)
  • 333334 – Euforniusz (patriarcha Antiochii)
  • 334342 – Filaclusz (patriarcha Antiochii)
  • 342344 – Stefan I (patriarcha Antiochii)
  • 344357 – Leoncjusz (patriarcha Antiochii)
  • 358359 – Eudoxiusz (patriarcha Antiochii)
  • 360 – Euzoiusz (patriarcha Antiochii)
  • 360361 – św. Melecjusz
  • W wyniku schizmy różne grupy powołały własnych patriarchów:

    Euzebiusz z Cezarei (ur. ok. 264, zm. ok. 340) – pisarz, teolog i historyk chrześcijański, biskup Cezarei w Palestynie od 313. Uczeń Pamfila z Cezarei, obrońcy twórczości Orygenesa – jako wyraz oddania dla swego mistrza, przyjął przydomek syn Pamfila.Tyr (obecny Sur) – w starożytności miasto fenickie, obecnie miasto i port w południowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Posiada połączenie kolejowe i drogowe z portem Sajda. Jego nazwa znaczy „skała”. W języku fenickim Ṣur, w akadyjskim Ṣurru, po hebrajsku צור Ṣōr, po grecku Τύρος Týros, po arabsku صور (as)-Ṣūr.

    Kryzys monofizycki[]

    Patriarcha Sewer, który był polemistą o ścisłym umyśle, zainspirował ruch opozycji wobec uchwał Soboru chalcedońskiego, szczególnie wobec listu dogmatycznego papieża Leona Wielkiego zwanego Tomus ad Flavianum, zarzucając im Nestorianizm. Jego nauczanie leży u podstaw Monofizytyzmu, który dotrwał do naszych czasów.

    Tomus ad Flavianum, zwany Listem dogmatycznym lub Listem 28, jest jednym z najważniejszych tekstów dogmatycznych w całej historii chrystologii. Papież Leon I wysłał go w roku 449 do biskupa Konstantynopola Flawiana w sprawie błędu, który archimandryta konstantynopolitański Eutyches popełnił co do rozumienia Osoby Chrystusa.Patriarcha – (gr. πατριάρχης „praojciec”) w Nowym Testamencie określenie protoplastów Izraelitów (Abraham, Izaak, Jakub oraz dwunastu synów Jakuba), ale także protoplastów ludzkości, oraz protoplastów rodów, np. Dawid.

    Sewer został złożony z urzędu przez cesarza Justyniana w 518 i przebywał na wygnaniu w Egipcie do 528 r. Po pobycie w Konstantynopolu, jako protegowany broniącej monofizytów cesarzowej Teodory, skazany ponownie, zmarł w Egipcie w 538 r. Kościół syryjsko-prawosławny uznawał go jako patriarchę do jego śmierci w 538. Mimo prób ze strony cesarza Justyniana pojednania stronnictw seweriańskiego i ortodoksyjnego – choć mniej radykalnych niż Henotikon cesarza Zenona Izauryjczyka w 482 r. – nie doszło do pojednania.

    Syryjsko-prawosławny patriarcha Antiochii – jeden z patriarchów w Kościołach wschodnich, zwierzchnik Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego.Eustacjusz (Eustachy) z Antiochii, cs. Swiatitiel Jewstafij, archijepiskop Antiochijskij (zm. przed 337 w Tracji) – biskup Berei syryjskiej, patriarcha Antiochii, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

    Patriarchowie antiocheńscy po schizmie[]

    W wyniku podziałów w kościele antiocheńskim można mówić o następujących patriarchach Antiochii:

  • prawosławny patriarcha Antiochii (od 518)
  • syryjsko-prawosławny patriarcha Antiochii (od 518)
  • łaciński patriarcha Antiochii (1098–1964)
  • maronicki patriarcha Antiochii (od 686)
  • syryjskokatolicki patriarcha Antiochii (od 1662)
  • melchicki patriarcha Antiochii (od 1724)
  • Przypisy

    1. H.-I. Marrou: Monofizyci i Neochalcedonianie. Spór o "Trzy rozdziały". s. 268-271.

    Bibliografia[]

  • John P. Meier: Antioch. W: Raymond E. Brown, S.S., John P. Meier: Antioch and Rome. New Testament Cradles of Catholic Christianity. Nowy Jork - Ramsey: Paulist Press, 1983, s. 11-86.
  • I.-H. Marrou: Monofizyci i Neochalcedonianie. Spór o "Trzy rozdziały". W: J.Daniélou, I. Marrou: Historia Kościoła. M. Tarnowska (przekład), R. Aubert (wprowadzenie). T. 1: Od początku do roku 600. Warszawa: IW PAX, 1986, s. 268-274. ISBN 83-211-0577-7.
  • Prawosławny patriarcha Antiochii – jeden z patriarchów w Kościołach Wschodnich, czasem jest nazywany greckim patriarchą Antiochii dla odróżnienia od syryjsko-prawosławnego patriarchy Antiochii.Zeno, Imperator Caesar Flavius Zeno Augustus, Tarasicodissa, Trascalissaeus (ur. ok. 425, zm. 9 kwietnia 491) – cesarz wschodniorzymski od 9 lutego 474 do 9 kwietnia 491. Był zięciem cesarza Leona I, mężem jego córki Ariadny.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nestorianizm – chrześcijańska doktryna chrystologiczna zapoczątkowana w latach 428-431 w wyniku kontrowersji powstałej wokół nauczania Nestoriusza, patriarchy Konstantynopola, na temat relacji między dwiema naturami, boską i ludzką, w Jezusie Chrystusie. Potępiona jako herezja przez sobór efeski (431 r.) dała początek licznym Kościołom wschodnim, które żyły w izolacji od Wielkiego Kościoła. Dzisiejsi nestorianie niekoniecznie podtrzymują nauczanie teologa, od którego wzięły swą nazwę. Doktryna nestorianizmu, na swój sposób interpretując implikacje poglądów chrystologicznych szkoły antiocheńskiej, oddzielała dwie natury w Chrystusie, ludzką i boską, uznając ich złączenie jedynie na płaszczyźnie funkcjonalnej, a nie ontologicznej.
    Monofizytyzm, eutychianizm – doktryna teologiczna, według której Chrystus ma naturę ludzką i boską, jednak nie istnieje w dwóch naturach. Natura boska Chrystusa wchłonęła jego naturę ludzką. Doktryna została ogłoszona przez archimandrytę konstantynopolitańskiego Eutychesa i poparta przez duchownych aleksandryjskich w pierwszej połowie V wieku. Eutyches, głosząc swoje poglądy na naturę Chrystusa, dążył do obalenia nestorianizmu, który został potępiony na soborze efeskim w 431 roku.
    Piotr Apostoł, Szymon Piotr, łac. Petrus, gr. Πέτρος, Petros: "kamień", "fragment skały", odn. do gr. πέτρα, petra: "skała"), aram. כיפא Kefas – Kefa: "skała", cs. Sławny i wsiechwalnyj pierwowierchowny apostoł Pietr – apostoł, uważany przez Kościół katolicki za pierwszego papieża (pontyfikat: ok. 33 r. – ok. 64 r., 13 października, kiedy to miał ponieść męczeńską śmierć lub 29 czerwca 67). Męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Jest wymieniany w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
    Sobór chalcedoński – czwarty sobór powszechny biskupów chrześcijańskich, który odbywał się w dniach 8-31 października 451 roku w kościele św. Eufemii w Chalkedonie (dziś Kadıköy, dystrykt Stambułu w Turcji). Jest to ostatni ze starożytnych soborów, które wielu anglikanów i większość protestantów uznaje za ekumeniczne.
    Leon I Wielki (cs. Swiatitiel Lew, papa Rimskij; ur. ok. 390 lub. ok. 400, zm. 10 listopada 461) – ojciec Kościoła, teolog, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, doktor Kościoła , papież od 29 września 440 do 10 listopada 461.
    Syryjskokatolicki patriarcha Antiochii – zwierzchnik Kościoła katolickiego obrządku syryjskiego. Urząd powstał po odłączeniu się części Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego w 1662 r. i poddaniu się władzy papieża.
    Justynian I Wielki, Iustinianus (właśc. Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus, ur. 11 maja 483 w Tauresium, Prowincja Iliria, zm. 13 listopada 565 w Konstantynopolu) – cesarz bizantyński od 1 sierpnia 527 do 13 listopada 565, święty Kościoła prawosławnego. Syn Wigilancji i tym samym siostrzeniec cesarza Justyna I.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.