• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pathet Lao



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Wietkong, (ang. Vietcong, wiet. Việt Cộng) – nazwa ukuta przez południowowietnamskich polityków i przyjęta przez żołnierzy amerykańskich, a potem przez światowe media, na określenie partyzantów należących w czasie wojny wietnamskiej do Narodowego Frontu Wyzwolenia Wietnamu Południowego (ang. National Front for the Liberation of South Vietnam, wiet. Mặt trận Dân tộc Giải phóng miền Nam Việt Nam).Bitwa pod Điện Biên Phủ (wiet. Chiến dịch Điện Biên Phủ) – rozegrana została między oddziałami wietnamskimi Việt Minh, a oddziałami francuskimi, 7 maja 1954 roku. W Điện Biên Phủ znajdowała się baza wojskowa założona w czasie II wojny światowej przez Japończyków. W czasie I wojny indochińskiej została przekształcona przez Francuzów w warowny obóz dla garnizonu francuskiego liczącego ok. 20 tys. żołnierzy. Załogę wspierało 60 dział, 10 lekkich czołgów M24 Chaffee oraz 6 zrzucających napalm samolotów.
    Historia[ | edytuj kod]
     Osobny artykuł: konflikt laotański.

    Organizacja antykolonialna została założona pomiędzy 13 a 15 sierpnia 1950 na Kongresie Delegatów Ludowych zorganizowanym z inicjatywy księcia Tiao Souphanouvona. Celem grupy było zdobycie niepodległości kraju i pełnej suwerenności, w niepodległym Laosie według programu partii wszystkie grupy etniczne uzyskać miały równe prawa. Partia opowiedziała się za kontynuowaniem walki z francuskimi kolonialistami u boku Wietnamczyków i Khmerów. Na początku lat 50. zarówno niepodległościowy Pathet Lao, jak i pozostające pod protektoratem francuskim Królestwo Laosu rozwijały struktury wojskowe. W kwietniu 1953 oddziały Pathet Lao Viet Minh na czele z Võ Nguyên Giápem zaatakowały wojska francuskie z terenów Wietnamu Północnego. Oddziały te zostały jednak odparte przez armię kolonialną. Wycofującym oddziałom udało się zająć północno-wschodnią prowincję kraju, gdzie utworzona została baza ruchu. Zdobycie Sam Neua rozpoczęła w Laosie wojnę domową, która trwała aż do roku 1975. Na czele rządu Laosu utworzonego przez ruch oporu stanął Souphanouvong. Na skutek konfliktu w Laosie, Francuzi osłabieni starciami z organizacjami niepodległościowymi w Indochinach, nadali Laosowi formalną niepodległość jednak władzę objął profrancuski rząd niemający większego poparcia,.

    Konflikt laotański – długotrwała wojna domowa w Laosie. Wojna rozegrała się pomiędzy partyzantką Pathet Lao a rządem królewskim. Obie strony zostało poparte przez sąsiednie państwa.Jeniec wojenny – zatrzymana osoba, zdefiniowana w artykule 4 i 5 Konwencji Genewskiej o traktowaniu jeńców wojennych przyjętej 12 sierpnia 1949 jako ta, która angażowała się w działania bojowe pod rozkazami swojego rządu i została zatrzymana przez siły zbrojne strony przeciwnej. Osoba taka nazywana jest kombatantem posiadającym immunitet wynikający z międzynarodowego prawa konfliktów zbrojnych.

    Po bitwie pod Điện Biên Phủ, w 1954 roku, w Genewie odbyła się konferencja pokojowa z udziałem Pathet Lao. Utrzymano na niej niepodległość Laosu, jednakże utrzymano w mocy narzucony przez Francję traktat o przyjaźni i współpracy. Po konferencji z walk przeciwko Pathet Lao, stopniowo wycofali się Francuzi, a ich rolę przejęli Amerykanie. Rozpoczęli oni potajemne wspieranie wojsk królewskich, w wyniku czego już w 1955, 80% środków armii laotańskiej pochodziło z rąk amerykańskich. W 1956 roku do rządu wszedł przyrodni brat księcia Souphanouvonga, Souvanna Phouma. Na skutek tego Pathet Lao zgodziło się na zawieszenie broni, a w zamian rząd królewski uznał legalność rządów Pathet Lao na zajętych przez rebeliantów terenach. Zawieszenie broni okazało się klęską Amerykanów, którzy zostali zmuszeni do kontynuowania tajnej wojny za pośrednictwem Hmongów, których oddziały przeszkolone przez Amerykanów stanęły do walki przeciw nacjonalistom,.

    Demokratyczna Republika Wietnamu (popularnie Wietnam Północny) – państwo wietnamskie, istniejące w latach 1945-1976, utworzone z byłych kolonii francuskich: Annamu, Tonkinu i Kochinchiny, proklamowane w Hanoi przez Hồ Chí Minha 2 września 1945 roku. W wyniku powrotu francuskich wojsk kolonialnych i przy braku poparcia państw alianckich dla DRW, na południu kraju został utworzony alternatywny, uznany przez władze kolonialne, rząd Republiki Wietnamu, co stało się przyczyną podziału, a następnie wybuchu I wojny indochińskiej. Faktyczny podział kraju został utrwalony przez postanowienia konferencji genewskiej w 1954 roku. Wietnam został podzielony wzdłuż 17. równoleżnika na leżącą na północy Demokratyczną Republikę Wietnamu i położoną na południu Republikę Wietnamu. Przewidywane przez konferencję genewską na 1955 roku wybory powszechne, po których miało nastąpić zjednoczenie, nie odbyły się. Prezydent Wietnamu Południowego, Ngô Đình Diệm, bojąc się klęski w wyborach, odrzucił koncepcję wyborów i przy wsparciu USA, proklamował 26 października 1955 roku oddzielne państwo, co doprowadziło do wybuchu II wojny indochińskiej, zakończonej w 1975 roku zwycięstwem DRW. Podział kraju na dwie części spowodował spopularyzowanie się nazw zwyczajowych: Wietnam Północny i Wietnam Południowy.Język laotański (ພາສາລາວ phaasaa laao) - język z grupy języków tajskich z rodziny taj-kadajskiej, używany przez ok. 5 mln Laotańczyków, blisko spokrewniony z językiem tajskim. Posiada status języka urzędowego w Laosie.

    W 1957 Pathet Lao przekazało rządowi królewskiemu kontrolę nad zajmowanym terenem w zamian za teki ministerialne dla dwóch przedstawicieli ruchu. Jednym z nowych ministrów został książę Souphanouvong. Przeprowadzone rok później wybory umocniły wpływy ruchu. Na skutek interwencji Amerykanów rząd został zmuszony do ustąpienia a pomoc amerykańska dla króla została zawieszona. Amerykanie zastąpili dotychczasowy rząd rządem konserwatystów, który przystąpił do zbrojnej kampanii przeciwko Pathet Lao. Głównymi postaciami ruchu byli: książę Souphanouvong, Kaysone Phomvihane, Phoumi Vongvichit, Nouhak Phoumsavanh oraz Khamtai Siphandon. W sierpniu 1960 roku, gdy Kong Le, dowódca 2 Bataillon Parachutistes Armii Laotańskiej, dokonał udanego zamachu stanu w Wientianie i wezwał wszystkie obce wojska – przede wszystkim Amerykanów – do opuszczenia kraju, a Pathet Lao udzieliła mu swego poparcia. Po zdławieniu puczu przez wojska prorządowe Kong Le i siły Pathet Lao, osłaniane przez siły północnowietnamskie, wycofały się na północ. W 1960 premierem został ponownie Souvanna Phouma, w obliczu czego były proamerykański minister obrony Phumi Novasana rozpoczął okupację stolicy, zmuszając tym samym Phouma do ucieczki do sąsiedniej Kambodży.

    Indochiny – dawna nazwa regionu w południowo-wschodniej Azji, który pochodzi z okresu, gdy był kolonią Francji pod pełną nazwą francuskich Indochin. Nazwa stosowana również dla określenia wschodniej części Półwyspu Indochińskiego (Azja Południowo-Wschodnia), obejmującej współcześnie państwa Laos, Kambodża i Wietnam. Nazwa ta została nadana przez Europejczyków, którzy zwrócili uwagę na wpływ kultury chińskiej i hinduskiej na kulturę rodzimą tego obszaru.Laos (Lao, Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna – Sathalanalat Paxathipatai Paxaxôn Lao) – państwo w Azji Południowo-Wschodniej, na Półwyspie Indochińskim. Stolica Wientian (180 tys. mieszkańców), główna rzeka Mekong. Na północy Laos graniczy z Mjanmą i Chinami, na wschodzie z Wietnamem, na południu z Kambodżą, a na zachodzie z Tajlandią.

    Pathet Lao od lat 60. walczył z wojskami amerykańskimi. W latach wojny wietnamskiej przetrzymywał na terytorium Laosu pewną liczbę amerykańskich jeńców wojennych, jak np. Davida Hrdlickę więzionego w jaskiniach na północ od miejscowości Ban Na Kay Tay.

    Pathet Lao uważana była za laotański odpowiednik Việt Minhu i Wietkongu. Określenie to z czasem stało się ogólną nazwą dla laotańskich komunistów. Kojarzonym z nią ugrupowaniem politycznym stała się w latach 1955–1972 Laotańska Partia Ludowa, a w końcu Laotańska Partia Ludowo-Rewolucyjna (od 1972 do dnia dzisiejszego). Od chwili oficjalnego przejęcia władzy w listopadzie 1975 roku i obalenia króla Savang Vatthana Pathet Lao nie zaprzestał działalności, przekształcając się z ruchu partyzanckiego w ugrupowanie rządzące i w odróżnieniu od kambodżańskich Czerwonych Khmerów był właściwie przedłużeniem środowiska wietnamskich komunistów, będąc pod ich kontrolą. W kwietniu 1975 roku, po upadku rządu w Wietnamie Południowym, Pathet Lao podpisała z Wietnamem porozumienie, na mocy którego zezwolono armii wietnamskiej na stałe przebywanie w Laosie. Ostatni żołnierze wietnamscy wycofali się z Laosu w 1988 roku.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Królestwo Laosu
  • I wojna indochińska
  • Wojna wietnamska


  • Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    I wojna indochińska – partyzancki konflikt zbrojny prowadzony w latach 1946-1954 pomiędzy Demokratyczną Republiką Wietnamu a Francją o wyzwolenie Wietnamu spod kolonialnej administracji francuskiej.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Vő Nguyên Giáp (ur. 25 sierpnia 1911 w Lệ Thủy (prowincja Quảng Bình), zm. 4 października 2013 w Hanoi) – generał wietnamski i dowódca wojskowy, osiągał liczne sukcesy w prowadzeniu wojny partyzanckiej w rejonie Indochin i przyczynił się, walcząc kolejno z Japończykami, Francuzami i Amerykanami, do wywalczenia przez Wietnam niepodległości, a następnie powstania zjednoczonej Demokratycznej Republiki Wietnamu. Przeprowadzane przez niego operacje partyzanckie, skuteczne m.in. dzięki wojskowemu wsparciu Chin, były stawiane za wzór dla wielu narodów Trzeciego Świata walczących z obcą dominacją (głównie kolonialną), jako przykład prowadzenia z powodzeniem walki z przeważającymi siłami wroga.
    Wojna wietnamska (zwana też drugą wojną indochińską) – działania militarne na Półwyspie Indochińskim w latach 1957–1975. W konflikt zaangażowane były z jednej strony komunistyczna Demokratyczna Republika Wietnamu (Wietnam Północny, wspierany przez inne kraje komunistyczne, gł. Związek Radziecki oraz Chiny) i kontrolowane przez to państwo organizacje komunistyczne w Wietnamie Południowym, Laosie i Kambodży, a z drugiej strony Republika Wietnamu wraz z międzynarodową koalicją obejmującą Stany Zjednoczone i ich sojuszników – Koreę Południową, Tajlandię, Australię, Nową Zelandię i Filipiny. Wbrew ich woli stronami konfliktu były również Kambodża i Laos.
    Tiao Souphanouvong (ur. 13 lipca 1909, Louangphabang; zm. 9 stycznia 1995, Wientian) – polityk laotański, książę, pierwszy prezydent tego kraju po zniesieniu monarchii. Pełnił tę funkcję od 3 grudnia 1975 do 15 sierpnia 1991 roku.
    Kaysone Phomvihan, właściwe nazwisko Nguyen Cai Song (ur. 13 grudnia 1920, wieś Na Seng, Laos, zm. 21 listopada 1992, Wientian, Laos) - laotański polityk, jeden z założycieli Laotańskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej w 1955 roku. Pierwszy premier Laotańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej od 8 grudnia 1975 do 15 sierpnia 1991; prezydent kraju od 15 sierpnia 1991 do śmierci.
    Hmong (wym. m̥ɔ̃ŋ) lub Mong (mɔ̃ŋ) – liczna grupa etniczna zamieszkująca górzyste regiony Azji Południowo-Wschodniej, posługująca się językiem hmong. W południowych Chinach, gdzie mieszka ich około 3 mln, stanowią najliczniejszy odłam ludu Miao. W innych krajach żyje łącznie około 1,7 miliona Hmongów: w Wietnamie – 790 tys., w Laosie – 450 tys., w Tajlandii – 150 tys., a poza Azją w Stanach Zjednoczonych (275 tys.), we Francji (16 tys.) i innych krajach świata.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.