• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pasqual Maragall i Mira

    Przeczytaj także...
    Jordi Pujol i Soley (ur. 9 lipca 1930 w Barcelonie) – przywódca Konwergencji Demokratycznej Katalonii (CDC) od 1974 do 2003, prezydent rządu regionalnego Katalonii – Generalitat de Catalunya między 1980 i 2003.Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    Język hiszpański (hiszp. idioma español, castellano) – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).
    Pasqual Maragall i Mira

    Pasqual Maragall i Mira (ur. 13 stycznia 1941 w Barcelonie) – kataloński polityk, batlle (prezydent) Barcelony (1982–1997), prezydent Generalitat de Catalunya w latach 2003–2006.

    Życiorys[]

    Urodził się w rodzinie Jordiego Maragalla – byłego przewodniczącego Socjalistycznej Partii Katalonii (PSC). Jego dziadkiem był znany poeta kataloński Joan Maragall. Uzyskał doktorat z dziedziny nauk ekonomicznych na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie. W młodości angażował się w walkę przeciwko reżimowi generała Franco w szeregach Robotniczego Frontu Katalonii (Front Obrer de Catalunya, 1961). W 1974 znalazł się w Konwergencji Socjalistycznej Katalonii (Convergència Socialista de Catalunya), która później przekształciła się w PSC-PSOE. Od 1976 pracował w Urzędzie Miejskim w Barcelonie. W 1979 wszedł w skład Rady Miejskiej z listy PSC. Po odejściu Narcísa Serry do rządu hiszpańskiego objął w 1982 obowiązki burmistrza Barcelony. Był zatwierdzany na tym stanowisku w wyborach 1983, 1987, 1991 i 1995. W 1992 objął przewodnictwo nad Radą Gmin i Regionów Europy. W marcu 1996 stanął na czele Komitetu Regionów UE.

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Pasqual Maragall wraz z żoną Dianą Garrigosą

    Jako burmistrz miasta miał swój udział w wygranej przez Barcelonę batalii o miejsce rozegrania letnich igrzysk olimpijskich w 1992. W 1997 zrezygnował ze stanowiska burmistrza, przenosząc się do Rzymu. W tym samym roku został wybrany przewodniczącym honorowym Rady Gmin i Regionów Europy.

    Rzym (wł., łac. Roma) – stolica i największe miasto Włoch, położone w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2 748 809 (zespół miejski ok. 3 800 000).Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    W 1998 powrócił do polityki przyjmując nominację PSC-PSOE na kandydata do prezydentury Katalonii w wyborach 1999. Na rzecz wyboru Maragalla powstała inicjatywa polityczna Obywatele za Zmianą (kat. Ciutadans pel Canvi), która opowiadała się za zmianą na stanowisku szefa Generalitat walcząc z tzw. pujolizmem. Mimo wygranej PSC w wyborach ugrupowanie uzyskało mniejszą ilość mandatów od CiU. W 2000 stanął na czele stworzonego przez siebie gabinetu cieni. Trzy lata później ponownie był kandydatem PSC na stanowisko prezydenta. Po powstaniu trójkolorowej koalicji PSC, ERC i Zielonych-Lewicy Alternatywnej na mocy tzw. porozumienia z Tinell został 16 grudnia 2003 zaprzysiężony na urząd prezydenta Katalonii 74 głosami przeciwko 61 (CiU i PP). W czerwcu 2006 ogłosił, że nie będzie się ubiegać o reelekcję w przyspieszonych wyborach do Parlamentu.

    W 2007 podzielił się publicznie informacją o swojej walce z chorobą Alzheimera. W marcu 2008 został wybrany Katalończykiem Roku 2007 ogłaszając jednocześnie powołanie fundacji pomagającej chorym na Alzheimera, która ostatecznie powstała w kwietniu 2008 (Fundació Pasqual Maragall).

    Jest żonaty z Dianą Garrigosą. Ma brata Ernesta Maragalla, który również jest politykiem.

    Przypisy

    1. Katalońska ordynacja wyborcza promuje regiony słabiej zaludnione tj. Tarragona, Girona i Lleida kosztem wielkomiejskiej Barcelony, która jest tradycyjną "twierdzą" PSC i skrajnej lewicy
    2. Miquel Noguer, Pasqual Maragall anuncia que padece Alzheimer, elpais.com z 20 października 2007 (hiszp.)
    3. Maragall elegit català de l'any (kat.)

    Linki zewnętrzne[]

  • Strona prywatna (kat. • hiszp.)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.