• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pasmo graniczne

    Przeczytaj także...
    Las mieszany – siedliskowy typ lasu występujący na nizinach i zajmujący na terenie Polski ok. 10,5% powierzchni siedlisk leśnych, głównie żyźniejsze gleby typu skrytobielicowego lub brunatnego: piaski gliniaste oraz gliny spiaszczone. Dla siedliska lasu mieszanego głównymi gatunkami drzew są: dąb szypułkowy, buk, sosna, świerk, jodła, modrzew, brzoza.Droga wojewódzka nr 897 - droga wojewódzka o długości 111 km w południowo-wschodniej części województwa podkarpackiego, łącząca Tylawę z granicą państwa na przełęczy Beskid na południe od Wołosatego.
    Grzbiet górski – obszar położony wzdłuż linii grzbietowej łączący znaczące szczyty i przełęcze danego pasma górskiego (formacji górskiej).

    Pasmo Granicznegrzbiet górski na pograniczu Polski i Słowacji w Beskidach Środkowych, w paśmie Beskidu Niskiego.

    Położenie[ | edytuj kod]

    Pasmo graniczne stanowi wschodnią część Beskidu Niskiego. Granice topograficzne pasma w głównym grzbiecie wododziałowym Karpat wyznaczają Przełęcz Beskid nad Czeremchą (581 m n.p.m.) i dolina potoku Bielcza od zachodu oraz Przełęcz Łupkowska i dolina Osławicy od wschodu, a od północy droga 897 na odcinku JaśliskaKomańcza

    Wielki Bukowiec (słow. Wyski Horb, znany także pod nazwą Pasika), (848m n.p.m.) – zalesiony szczyt wznoszący się w tzw. Paśmie granicznym, we wschodniej części Beskidu Niskiego, na granicy polsko-słowackiej. Szczyt znajduje się w granicach Rezerwatu przyrody Źródliska Jasiołki zlokalizowanego w Jaśliskim Parku Krajobrazowym. Na szczycie góry wznosi się wieża obserwacyjna z widokiem na Beskid Niski i Bieszczady.Potok – niewielki ciek wodny o wartkim nurcie, płynący w terenie o znacznych deniwelacjach. Jest wodą płynącą, zwykle w korycie wyerodowanym w skałach. Charakteryzują go duże spadki zwierciadła wody i burzliwy nurt. W Polsce potokami nazywane są przeważnie cieki płynące w górach i na wyżynach. Cechą potoków górskich są spadki koryt od 5% do 30%, a potoków wysokogórskich nawet do 80% i więcej. Na wyżynach, potoki charakteryzują się spadkami od 5% do 10%. Zlewnia potoku zwykle nie przekracza 100 km². Podłoże w potokach wysokogórskich stanowią lite skały, niżej głazy, następnie kamienie przemieszane ze żwirem, a jeszcze niżej żwir i wreszcie piasek i muł.

    Opis[ | edytuj kod]

    Pasmo graniczne stanowi południowo-wschodnią część Beskidu Niskiego i jest najbardziej na wschód wysuniętą częścią Beskidu Niskiego. Partią grzbietową pasma przebiega kontynentalny dział wód oddzielający zlewisko Morza Bałtyckiego od Morza Czarnego. W skład pasma wchodzi kilka większych wzniesień, jak Kamień (857 m n.p.m.), Kanasiówka (823 m n.p.m.), Wielki Bukowiec (Pasika) (848 m n.p.m.), Danawa (841 m n.p.m.), Garb Średni (822 m n.p.m.), które oddzielone są od siebie płytkimi przełęczami. W Paśmie wyróżnia się trzy części: zachodnią, środkową i wschodnią. Część zachodnią, najwyższą, stanowi wyspowy masyw Kamienia nad Jaśliskami. Masyw ten to miejsce szczególnie ciekawe ze względu na ukryte i trudno dostępne wyrobiska po dawnych kamieniołomach oraz stopniowo odkrywane cmentarze pochodzące z czasów I wojny światowej. Część środkowa ma charakter rozrogu górskiego. Od głównych zworników: Kanasiówki i Pasiki (Wielkiego Bukowca) we wszystkich kierunkach rozchodzą się wyraźne ramiona. Rejon ten objęty jest ochroną jako rezerwat przyrody "Źródliska Jasiołki". W części wschodniej pasmo graniczne jest zwarte i wyrównane. Rejon wschodni to monotonny i jednolity grzbiet z wyróżniającymi się szczytami Kiczery, Wierchu i Baraniego. Rejon wschodni należy do najbardziej odludnych i najmniej uczęszczanych fragmentów Beskidu Niskiego.

    Karpaty (51-54) (węg. Kárpátok; rum. Carpaţi; ukr. i serb. Карпати; czes. i słow. Karpaty) – łańcuch górski w środkowej Europie (jeden z największych w tej części świata), ciągnący się łukiem przez terytoria Austrii, Czech, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Serbii i Rumunii. Najwyższy szczyt Gerlach ma wysokość 2655 m n.p.m.Kamieniołom – kopalnia odkrywkowa kamienia użytkowego (skały zwięzłej o dużej twardości). Kamieniołomów nie należy mylić z kopalniami odkrywkowymi wydobywającymi skały sypkie (piaskownie, żwirownie). Nie są nimi także odkrywkowe zakłady górnicze eksploatujące skały zwięzłe o stosunkowo małej twardości (węgiel brunatny, glinka ogniotrwała) czyli takie, które można urabiać za pomocą koparek. W Polsce w kamieniołomach wydobywa się głównie: granit, bazalt, wapień, piaskowiec, marmur, melafir, sjenit.

    Budowa i rzeźba[ | edytuj kod]

    Pasmo zbudowane jest ze skał osadowych zwanych fliszem karpackim. Są to najczęściej naprzemiennie ułożone ławice zlepieńców, piaskowców i łupków ilastych. W górnej części pasma występują na zboczach formy skalne w postaci wychodni piaskowca serii dukielskiej, ścian i okazałych bloków skalnych. Rzeźbę pasma mimo niewielkich wysokości urozmaicają zarośnięte lasem zbocza pocięte licznymi, głębokimi dolinkami potoków górskich. Poszczególne szczyty oddzielone są od siebie przełęczami i wyraźnie zaznaczają się w linii grzbietowej. Szczyty i zbocza pasma pokrywają gęste naturalne lasy mieszane bukowo-jodłowe regla dolnego, miejscami o charakterze rzadko już spotykanej puszczy.

    Zlewisko – obszar lądowy, z którego wszystkie wody powierzchniowe i podziemne spływają do jednego morza, oceanu bądź też innego zbiornika wodnego. Inaczej: zbiór dorzeczy.Stanowisko ogniowe (SO) - miejsce zajęte lub przygotowane do zajęcia przez broń w celu prowadzenia z niego ognia. Jest to również rejon zajęty lub przygotowany do zajęcia przez działo do wykonania zadań ogniowych.

    Inne[ | edytuj kod]

    W czasie I wojny światowej na obszarze pasma toczyły się zacięte walki pomiędzy Rosjanami i Austriakami o główny grzbiet Karpat. W wielu miejscach doszło do krwawej walki na bagnety, w starciach zginęły setki żołnierzy walczących armii. Teren pasma kryje wiele transzei, okopów, lejów po pociskach, stanowisk ogniowych piechoty i cmentarzy po stronie polskiej, jak i słowackiej. Jest to pozostałość rozległego pobojowiska z tamtego okresu, z trudną do ustalenia liczbą pojedynczych i zbiorowych mogił ukrytych w okopach i pod pryzmami kamieni.

    Przełęcz Łupkowska – przełęcz na wysokości 640 m n.p.m. oddzielająca Beskid Niski od Bieszczadów, a jednocześnie Karpaty Zachodnie od Wschodnich. Przełęcz leży na granicy Polski ze Słowacją. Pod przełęczą znajduje się tunel o długości 416 metrów.Danawa (słow. Daňová; 841 m n.p.m.) – szczyt w Paśmie granicznym we wsch. części Beskidu Niskiego. Przez szczyt Danawy biegnie granica państwowa polsko-słowacka.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Krzysztof Radwański i Marcin Szymczak, Atlas gór Polski. Sudety. Karpaty. Góry Świętokrzyskie ,Express Map 2008r, Warszawa, ​ISBN 978-83-7546-020-9​.
  • Wojciech Krukar , Paweł Luboński i in., Beskid Niski: Przewodnik dla prawdziwego turysty, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków 2007, ​ISBN 978-83-89188-63-2
  • Beskid Niski (mapa cyfrowa), wydawca Compass Kraków, rok 2005.
  • Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Łupek – dość niejednoznaczne pojęcie opisujące grupę skał, wykazujących dobrą łupkowatość (złupkowacenie). Najczęściej określenie to dotyczy skał metamorficznych (łupek metamorficzny lub też łupek krystaliczny), lecz jest także powszechnie stosowane do skał osadowych o podobnym wyglądzie (łupek osadowy). Polski termin łupek odpowiada angielskim shale, slate, schist, czy czeskim břidlice i svor. Jest to skała o zróżnicowanym składzie i o charakterystycznej teksturze łupkowej. Tekstura łupków osadowych jest spowodowana pierwotnym uwarstwieniem sedymentacyjnym lub wtórnym złupkowaceniem.




    Warto wiedzieć że... beta

    Masyw górski (ang., fr. massif, niem. massiv; od łac. massa – "bryła") – zwarty górotwór, zbudowany zwykle ze skał pochodzenia magmowego lub metamorficznego, czasami osadowego podobnego typu, występujący samodzielnie lub jako część większego łańcucha górskiego; również wyraźnie wydzielona (np. szerokimi przełęczami) część grzbietu górskiego. Niekiedy jako masyw określa się niewielką grupę górską, np. Masyw Śnieżnika, Masyw Ślęży, Masyw Magury Wątkowskiej.
    Regiel dolny w klimacie umiarkowanie chłodnym jest to piętro lasów liściastych i mieszanych występujące powyżej piętra pogórza i poniżej regla górnego.
    Piaskowiec jest to drobnoziarnista skała osadowa. Występuje jako jedna z najczęstszych skał tego typu. Występuje zwykle w warstwie wodonośnej lub w miejscach występowania złóż ropy oraz gazu ziemnego.
    Flisz karpacki – określenie regionalnie występującego fliszu - serii naprzemianlegle ułożonych warstw skał osadowych morskiego pochodzenia, składająca się z ławic i warstw na przemian zlepieńców, piaskowców, mułowców i iłowców, rzadziej rogowców i margli. Skały te powstały na dnie mórz wskutek działalności tzw. prądów zawiesinowych, które doprowadziły do charakterystycznego, frakcjonalnego uwarstwienia.
    Słowacja, Republika Słowacka (słow. Slovensko, Slovenská republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Graniczy z Austrią (127 km), Polską (597 km), Czechami (240 km), Ukrainą (98 km) oraz Węgrami (678 km). Łączna długość granicy lądowej wynosi 1740 km. Do 1993 wchodziła w skład Czechosłowacji. Od 1 maja 2004 kraj należy do Unii Europejskiej, oraz NATO, a od 1 stycznia 2009 – do strefy euro. Stolicą państwa jest Bratysława, położona nad Dunajem przy granicy z Austrią i Węgrami.
    Zwornik, punkt zwornikowy – miejsce zbiegu przynajmniej trzech wypukłych form ukształtowania terenu jak: grzbiet, grań, żebro czy też filar. Najczęściej jest to wierzchołek, choć może to być też przełęcz.
    Dział wód (dział wodny, rzadziej wododział) – umowna linia rozgraniczająca sąsiednie zlewnie lub dorzecza; dla wód powierzchniowych wyznacza się go na podstawie analizy ukształtowania terenu, a dla wód podziemnych w drodze rozpoznania wysokości zalegania zwierciadła wód podziemnych i układu utworów geologicznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.