• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Partycja logiczna

    Przeczytaj także...
    Plik urządzenia – specjalny plik, który jest interfejsem dla sterownika urządzenia. Dzięki takiemu zabiegowi wiele rzeczy jest uproszczonych, np. chcąc wykonać kopię partycji, wystarczy skopiować plik, który ją przedstawia.Master Boot Record, MBR – główny rekord startowy, czyli umowna struktura danych zapisana w pierwszym sektorze dysku twardego. Nazywany też Master Boot Block. Zawiera program rozruchowy oraz tablicę partycji.
    Microsoft Windows (ang. windows „okna”, IPA: [maɪkɹoʊsɑːft ˈwɪndoʊz]) – rodzina systemów operacyjnych stworzonych przez firmę Microsoft. Systemy rodziny Windows działają na serwerach, systemach wbudowanych oraz na komputerach osobistych, z którymi są najczęściej kojarzone.

    Partycja logiczna, dysk logicznywolumin tworzony na partycji rozszerzonej na podstawowym dysku MBR.

    Partycje logiczne przypominają partycje podstawowe, chociaż liczba partycji logicznych, jaką można utworzyć na jednym dysku fizycznym, jest nieograniczona, a liczba partycji podstawowych wynosi maksymalnie cztery.

    Systemy Windows[ | edytuj kod]

    W systemach z rodziny Windows partycje rozszerzone są najczęściej określane jako dyski logiczne. Dysk logiczny można formatować i można mu przypisać literę dysku. Pierwszą literą przeznaczoną dla dysków twardych jest litera C. Najczęściej właśnie na dysku C umieszczony (zainstalowany) jest system operacyjny Windows - jest to dysk podstawowy (partycja podstawowa). System Windows może także być zainstalowany na partycji rozszerzonej, jednak niezbędne w takiej sytuacji jest, aby pliki boot loadera były umieszczone na którejś z partycji podstawowych.

    Dysk dynamiczny, wolumin dynamiczny – funkcja zarządzania dyskami twardymi, obecna w systemach MS Windows 2000/XP/Vista/7/8.Unix Time-Sharing System (pisane również jako UNIX, choć nie jest to skrót – nazwa „UNIX” jest kalamburem określenia Multics, który był wzorem dla Uniksa) – system operacyjny rozwijany od 1969 r. w Bell Labs (UNIX System Laboratories, USL) przez Dennisa Ritchie i Kena Thompsona. W latach 70. i 80. zdobył bardzo dużą popularność, co zaowocowało powstaniem wielu odmian i implementacji. Część z nich, w szczególności Linux oraz OS X, jest w użyciu do dziś. UNIX jest zarejestrowanym znakiem towarowym The Open Group.

    Systemy Uniksowe[ | edytuj kod]

    W systemach z rodziny Unix partycje są reprezentowane jako pliki urządzeń. Partycje najczęściej znajdują się w plikach /dev/hdxy (dyski ATA) lub /dev/sdxy (dyski SATA, SCSI, zewnętrzne dyski USB i inne), gdzie:

    x - litera dysku; pierwszy dysk to /dev/hda,

    y - numer partycji; partycje logiczne zaczynają się od numeru 5 (włącznie).

    Program rozruchowy (ang. boot loader) – działający na zasadzie bootstrapu (z ang. „pull oneself up by one’s bootstraps” – ruszać ciągnąc własne sznurowadła) program uruchamiany jako pierwszy po wykonaniu BIOS-u (lub EFI), służący do załadowania systemu operacyjnego do pamięci operacyjnej komputera.Partycja rozszerzona - rodzaj partycji, który można tworzyć tylko na podstawowych dyskach MBR (ang.) master boot record. Partycje rozszerzone są użyteczne, gdy trzeba utworzyć więcej niż cztery woluminy na podstawowym dysku MBR. W przeciwieństwie do partycji podstawowych. Zamiast tego w ramach jednej partycji rozszerzonej można utworzyć jedną lub więcej partycji logicznych, który po utworzeniu można sformatować. Dysk MBR może zawierać maksymalnie cztery partycje podstawowe albo trzy partycje podstawowe i jedną partycję rozszerzoną z wieloma partycjami logicznymi.

    System Uniksowy może być zainstalowany na dowolnej partycji, zarówno podstawowej jak i logicznej. Może też wykorzystywać lub współdzielić kilka partycji. Aby móc używać systemu plików na danej partycji jest wymagane jej zamontowanie - czyli przygotowanie do obsługi przez system operacyjny.

    Formatowanie dysku – proces przygotowania dysku twardego, partycji lub innego nośnika danych do ponownego zapisu danych.mount (montuje system plików) – polecenie uniksowe, które udostępnia system plików nośnika danych do obsługi przez system operacyjny. Wszystkie pliki dostępne w systemie operacyjnym Unix są zorganizowane w jednym wielkim drzewie, hierarchii plików, zakorzenionej w /. Pliki te mogą być położone na wielu urządzeniach. Właśnie polecenie mount pozwala na przyłączenie systemu plików znajdujących się na danym urządzeniu do wielkiego drzewa plików. Operacją przeciwną do montowania jest umount.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Dysk dynamiczny
  • Partycja podstawowa
  • Partycja rozszerzona




  • Warto wiedzieć że... beta

    Dysk twardy, napęd dysku twardego (ang. hard disk drive) – rodzaj pamięci masowej, wykorzystujący nośnik magnetyczny do przechowywania danych. Nazwa "dysk twardy" wynika z zastosowania twardego materiału jako podłoża dla właściwego nośnika, w odróżnieniu od dyskietek (ang. floppy disk, czyli miękki dysk), w których nośnik magnetyczny naniesiono na podłoże elastyczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.566 sek.