• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Partia Socjalistyczna - Holandia

    Przeczytaj także...
    Lewica – określa różne partie polityczne, w zależności od podziału sceny politycznej w danym kraju. Zwyczajowo określenie to stosuje się do sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwne prawicy. Głównym założeniem lewicy jest dążenie do wolności, równości i sprawiedliwości społecznej.Jan Marijnissen (ur. 8 października 1952, w Oss), polityk holenderski, przewodniczący Partii Socjalistycznej od 1988, lider jej klubu parlamentarnego w latach 1994-2008 i deputowany do parlamentu od 1994.
    Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

    Partia Socjalistyczna (niderl. Socialistische Partij, SP) – holenderska lewicowa partia polityczna.

    Historia[ | edytuj kod]

    Założona w 1972 roku jako ugrupowanie o maoistowskim charakterze. Początkowo ograniczała swoją działalność do działalności w ramach związków zawodowych. Już na początku lat 70. wewnątrz partii rozpoczął się proces odstępowania od skrajnej lewicy. W latach 70. uczestniczyła w wyborach wyborów lokalnych zdobywając niewielką reprezentację w samorządach (zbudowała pozycje pośród katolickiej ludności na zamieszkującej południe kraju). W 1986 roku przewodniczącym partii został Jan Marijnissen. W 1991 roku wyrzekła się wszelkich związków z maoizmem. Nowy program partii nie wyróżniał jej na tle umiarkowanych partii socjaldemokratycznych. W 1994 roku po raz pierwszy wprowadziła swoich przedstawicieli do parlamentu. Od tego czasu regularnie uczestniczy w wyborach parlamentarnych uzyskując w nich poparcie umożliwiające wprowadzenie do parlamentu własnej reprezentacji. W 2005 roku partia prowadziła referendalną kampanię przeciwników projektów tzw. konstytucji europejskiej. W 2008 roku na czele partii stanęła Agnes Kant, którą w 2010 roku zastąpił Emile Roemer, a jego w 2017 Lilian Marijnissen.

    Skrajna lewica (radykalna lewica, ultralewica, ekstremizm lewicowy, rewolucyjna lewica) – postawa społeczno-polityczna, obejmująca lewicowe nurty polityczne charakteryzujące się postawami antykapitalistycznymi i jednocześnie rewolucyjnymi, takie jak:Socjaldemokracja – lewicowy ruch społeczny wywodzący się z ruchu robotniczego, który za główny cel stawia sobie budowę ustroju i społeczeństwa socjalistycznego drogą demokratycznych reform.

    Ideologia[ | edytuj kod]

    Partia deklaruje poglądy socjalistyczno-demokratyczne, socjaldemokratyczne i eurosceptyczne. Krytycy partii zarzucają jej populizm i postawy antyimigranckie.

    Poparcie[ | edytuj kod]

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Socialist Party advocates nationalist and xenophobic programme in Dutch elections. wsws.org, 18 marca 2017.
    2. The stagnation of the Dutch Socialist Party. isj.org.uk, 18 marca 2017.
    3. O czym prawi ultra lewica?. wiadomosci.wp.pl, 18 marca 2017.
    4. J.G.Ch.A. (Jan) Marijnissen (niderl.). parlement.com. [dostęp 2016-09-25].
    5. French 'no' delights Dutch opponents of the EU constitution (ang.). eubusiness.com, 30 maja 2005. [dostęp 2016-09-25].
    6. Profil na stronie parlement.com (niderl.). [dostęp 2016-09-25].
    7. E.G.M. (Emile) Roemer (niderl.). parlement.com. [dostęp 2016-09-01].
    8. Emile Roemer (niderl.). sp.nl. [dostęp 2016-09-01].
    9. Netherlands. parties-and-elections.eu, 18 marca 2017.
    10. Wybory w Holandii bez progu. Do parlamentu wchodzą nawet najmniejsi. polskieradio.pl, 18 marca 2017.
    11. Polacy to ciężko pracujący, dumni ludzie. mojaholandia.nl, 18 marca 2017.
    12. Do 1994 partia nie posiadała przedstawicieli w Tweede Kamer
    13. IPU PARLINE database: NETHERLANDS (Tweede Kamer der Staten-Generaal) ELECTIONS IN 2006, www.ipu.org [dostęp 2017-11-25].
    Język niderlandzki (nid. Nederlandse taal, Nederlands, niekiedy również określany jako język holenderski, język flamandzki) – język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (Flandria), a poza Europą w Surinamie i dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego i duńskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankońskich).Partia polityczna ("partia" od łac. pars, część) – dobrowolna organizacja społeczna o określonym programie politycznym, mająca na celu jego realizację poprzez zdobycie i sprawowanie władzy lub wywieranie na nią wpływu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Europejskie referendum konstytucyjne w Holandii dotyczące ratyfikacji traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy rozpoczęło się 1 czerwca 2005.
    Emile Gerardus Maria Roemer (ur. 24 sierpnia 1962 w Boxmeer), holenderski polityk, deputowany do Tweede Kamer od 2006, lider Partii Socjalistycznej od 2010.
    Eurosceptycyzm – potoczne pojęcie stosowane w różnych znaczeniach, zwykle dla pejoratywnego opisania poglądów osób krytycznych wobec różnych elementów bieżącej polityki oraz systemu prawnego Unii Europejskiej.
    Populizm - współcześnie tym terminem najczęściej określa się zachowanie polityczne polegające na głoszeniu tych poglądów, które są aktualnie najbardziej popularne w danej grupie społecznej, w celu łatwego zdobycia popularności, bez analizowania sensu tych poglądów oraz zastanawiania się nad realnymi możliwościami i rzeczywistymi skutkami wprowadzenia głoszonych poglądów w czyn. Często populizm przybiera formę schlebiania masom poprzez krytykowanie ekipy rządzącej. Natomiast będąc u władzy populiści rządzą reagując na krótkotrwałe nastroje społeczne i nie czując się zobowiązanymi osiąganiu nadrzędnych celów oraz realizacji programów politycznych.
    Związek zawodowy – masowa organizacja społeczna zrzeszająca na zasadzie dobrowolności ludzi pracy najemnej. Jej celem jest obrona interesów społeczno-ekonomicznych. Tworzona może być według kryteriów gałęzi produkcji, zawodu lub regionu w którym operuje. Związki ponadto rozwijając mogą działalność samopomocową, edukacyjną czy kulturalną.
    Socjalizm demokratyczny opowiada się za socjalizmem jako ustrojem gospodarczym i demokracją jako formą rządów w państwie. Postuluje, aby środki produkcji były w posiadaniu całej populacji, a władza w rękach ludu kontrolującego w sposób demokratyczny procesy gospodarcze. Demokratyczni socjaliści preferują republikański ustrój państwowy.
    Maoizm (chiń. upr.: 毛泽东思想; chiń. trad.: 毛澤東思想; pinyin: Máo Zédōng Sīxiǎng; dosł. „Myśl Mao Zedonga”) jest wariantem ideologii komunistycznej, rozwinięciem marksizmu-leninizmu opartym na ideach przywódcy Komunistycznej Partii Chin Mao Zedonga. Maoizm jako odrębna ideologia ujawnił się w 1958 r. proklamowaniem kursu "trzech czerwonych sztandarów" (alternatywna wobec radzieckiej droga budowy komunizmu). Po rozbiciu radykalnej "bandy czworga" przez pragmatyków (1976-1977) został praktycznie wyparty przez dengizm, który w latach 90. XX w. uzupełniła Zasada Trzech Reprezentacji Jiang Zemina. Maoizm przyjęły m.in. komunistyczne partie w Chinach, Albanii, Malezji, Indonezji, Tajlandii, Birmie, Indiach (Komunistyczna Partia Indii - Marksistowsko-Leninowska), Nepalu (Komunistyczna Partia Nepalu (Maoistowska)), Australii, Peru (Sendero Luminoso). Najsilniejsze wpływy w Europie Zachodniej zdobyli maoiści w Holandii, Portugalii, Belgii i Norwegii. Wśród polskich komunistów zwolennikiem maoizmu był Kazimierz Mijal, a współcześnie Organizacja Czerwonej Gwardii. Maoizm inspirował też ruchy kontestacyjne w rozwiniętych krajach kapitalistycznych (Maj 1968) i organizacje partyzanckie w wielu krajach Trzeciego Świata.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.085 sek.