• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Parkometr

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Strefa płatnego parkowania – obszar miasta, na którym istnieje obowiązek płacenia za miejsca parkingowe. W Europie kierowcy w specjalnych parkomatach mogą kupić bilety, które umieszczają za szybą. W Stanach Zjednoczonych standardem są parkometry przy każdym miejscu parkingowym. Bilety można wykupić na różny okres: od 10 (czasem na 15 lub 20) minut do całego dnia. Często spotykane są też abonamenty wykupywane na tydzień, dwa tygodnie, miesiąc, kwartał, półrocze lub rok, upoważniające do stania w strefie bez dodatkowych opłat. W niektórych miastach można płacić też za pomocą telefonu komórkowego.
    Parkometr (parkować + gr. metreín – mierzyć) – urządzenie, które po wrzuceniu odpowiednich monet odmierza czas postoju bezpośrednio obok tego urządzenia zaparkowanego pojazdu.
    Parkometr

    Parkometr (parkować + gr. metreín – mierzyć) – urządzenie, które po wrzuceniu odpowiednich monet odmierza czas postoju bezpośrednio obok tego urządzenia zaparkowanego pojazdu.

    Parkometr został wymyślony i opatentowany przez Carla C. Magee z Oklahoma City, Oklahoma. Pierwsza nazwa – „coin controlled parking meter” użyta 13 maja 1935.

    Pierwsza instalacja parkometru nastąpiła w Oklahoma City 16 lipca 1935. Szybko urządzenie przyjęło się na ulicach, umożliwiając ograniczenie czasu postoju samochodów (problem głównie dotyczył sklepikarzy).

    Automat telefoniczny, telefon samoinkasujący – aparat telefoniczny umożliwiający natychmiastowe pobieranie opłaty za przeprowadzaną rozmowę lub inne usługi, umieszczany zazwyczaj w budce telefonicznej. W czasach PRL automaty telefoniczne były urządzeniami jednokierunkowymi – nie można było do nich dzwonić i do lat siedemdziesiątych poprzedniego stulecia istniały tylko automaty lokalne (umożliwiające jedynie rozmowy lokalne). Początkowo automaty przyjmowały drobne monety, inflacja lat osiemdziesiątych spowodowała zmianę sposobu płatności – zastosowano specjalne żetony, co również było kłopotliwe, gdyż wymagało częstej obsługi aparatów w celu opróżnienia z żetonów. Obecnie płatności są uiszczane przy pomocy kart magnetycznych lub kart mikroprocesorowych, lecz zaznacza się tendencja do powrotu możliwości płacenia monetami, jako najwygodniejszą formą dla użytkowników.

    Przez około 40 lat, parkometry mechaniczne przechodziły jedynie małe modyfikacje, aż w połowie lat 80. otrzymały kilka układów elektronicznych, rozpoczynając w ten sposób nowy etap jakości ich obsługi, niezawodności oraz możliwości programowania.

    W latach 90. parkometry zaczęły być zastępowane parkomatami, czyli urządzeniami typu „Pay and display” (ang.) sprzedającymi bilety opłaty parkingowej.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • automat telefoniczny
  • strefa płatnego parkowania




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.731 sek.